Τα πράγματα δεν είναι ΠΟΤΕ έτσι όπως φαίνονται.
Κάποτε ένας αστρονόμος είπε: «Ερεύνησα από την μια άκρη στην άλλη το σύμπαν με το τηλεσκόπιό μου. Πουθενά δεν βρήκα τον Θεό». Και κάποιος βιολιστής του απάντησε: «Και εγώ πήρα το βιολί μου και εξέτασα κάθε κομμάτι του και κάθε χορδή του. Πουθενά δεν βρήκα μουσική». Μη διαβάσετε τις επόμενες σελίδες με τον τρόπο που θα τις διάβαζε ο αστρονόμος.

29 Ιουνίου 2008

Η βλακεία είναι ανίκητη.

Με την ευκαιρία της εμφάνισης του "Γράφω Ελληνικά" στο Space γράφω την τελευταία καταχώρηση πριν φύγω για διακοπές:

Η βλακεία είναι ανίκητη.
Η χώρα μου πέθανε. Η γλώσσα μου πέθανε.
Έχουμε πολιτικούς που σκέφτονται αγγλικά και ύστερα τα μεταφράζουν και μιλάνε ελληνικά.
Τα επιρρήματα και η παθητική φωνή είναι πλέον παρελθόν.
Διαβάζεις για παράδειγμα "μου φαίνετε ότι" ή "θέλεται να πάμε"…
Κανείς δεν γνωρίζει πλέον την διαφορά ανάμεσα στο απαγορεύεται και στο απαγορεύετε. Αρχίζουν πια να εμφανίζονται στις εφημερίδες και στην κρατική τηλεόραση (τα ιδιωτικά τα έχει πάρει ο διάολος προ πολλού) φρικτά ορθογραφικά και συντακτικά λάθη.
Οι μισοί γράφουν χωρίς κανένα λόγο με αγγλικούς χαρακτήρες (τα περίφημα Γκρίκλις) κάνοντας την σελίδα τους φρικτή οπτικά και επιτείνοντας τηνσυνολική καταστροφή.
Σε πολύ λίγα χρόνια θα είμαστε μία ανάμνηση.
Και το Χόλυγουντ θα κερδοσκοπεί πάνω στους νεκρούς των προγόνων μας και θα σκυλεύει την κληρονομιά τους.
Οι Λατίνοι θα γνωρίζουν Ελληνικά και μάλλον θα γράφουν και στο πολυτονικό στους υπολογιστές.
Και μόνο οι πιθηκοειδείς πολυ-πολιτισμικοί κάτοικοι της πρώην Ελλάδας θα μαϊμουδίζουν μιαν αγγλο-γαλλο-ισπανο-τουρκο-σκοπιανο-αλβανο-γερμανο-πακιστανο-ινδική διάλεκτο 500 λέξεων μέσα στις οποίες μετά βίας θα υπάρχουν και μερικές ελληνικές.
Νομίζετε ότι είμαι απαισιόδοξος; Όχι κύριοι!
Είμαι από τους πιο αισιόδοξους ανθρώπους που υπάρχουν. Απλά ξέρω πως ότι γεννιέται πρέπει και να πεθάνει. Και ήρθε η ώρα του πολιτισμού μας να ξεψυχήσει.
Γιατί έζησε πάρα, μα πάρα, μα πάρα πολύ.
Δυστυχώς αυτό που θα διαιωνίσουν οι Δυτικοί από τον Ελληνικό πολιτισμό, δεν θα είναι παρά ένα κακέκτυπο φιλτραρισμένο από τον Καθολικό "πολιτισμό" της Δύσης.
Όμως θα δώσω έναν χαιρετισμό στου Αρχαίους Προγόνους που έφυγαν και πια δεν είναι.
Θα συμμετάσχω όσο μπορώ σε αυτήν την εκστρατεία που ξεκίνησε ο "Γράφω Ελληνικά". Ήδη είχα ξεκινήσει με κάποια αρθράκια στην σελίδα μου.
Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές θα μεταγράψω τις συντομεύσεις του πληκτρολογίου και τις οδηγίες για να μπορεί κάποιος να γράφει στο πολυτονικό. Άχρηστο μεν αλλά τουλάχιστον να ξέρει όποιος θέλει ότι μπορεί να το κάνει.
Η βλακεία είναι ανίκητη.
Αλλά αν υπάρχει Θεός, οι Πρόγονοι θα επιστρέψουν.
Θα είναι μετά πολλές πολλές ζωές.
Και ελπίζω τότε να θυμάμαι τι έγραψα μόλις τώρα.
Γιατί η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.

28 Ιουνίου 2008

Η καρδιά σκέπτεται

SKY στις 2/3/2008, 10 το βράδυ.
Ντοκυμανταίρ σχετικά με την καρδιά με τίτλο «Μνήμες από το παρελθόν».
Ο Πολ Πίρσαλ έκανε μεταμόσχευση μυελού των οστών στην Χονολουλού το 1980 και άρχισε να ερευνά το φαινόμενο των εμπειριών που ανήκουν στον δότη. Έγραψε το βιβλίο «Κώδικας καρδιάς». Αργότερα συνεργάστηκε με τον Γκάρι Σουόρτζ, ο οποίος ερευνούσε και αυτός το ίδιο φαινόμενο.
Ο Γκάρι Σουόρτζ, στο Πανεπιστήμιο του Γέϊλ, έχει μία νέα θεωρία περί μνήμης. Δεν έχει ανακαλυφθεί στον εγκέφαλο ένα κέντρο που να ασχολείται αποκλειστικά με την μνήμη. Η καρδιά επιπλέον έχει στην διάθεσή της έναν αριθμό από νευρώνες που παίζουν τον ρόλο ενός «μικρού εγκεφάλου». Από αυτά τα δύο είναι πιθανόν ο φορέας της μνήμης να βρίσκεται σε όλο το νευρικό σύστημα.
Η καρδιά έχει 100 φορές πιο έντονο ηλεκτρομαγνητισμό από τον εγκέφαλο. Μπορεί δε να ανιχνευθεί από απόσταση δύο μέτρων!
Πειράματα έχουν αποδείξει την ύπαρξη ηλεκτροκαρδιακής διαίσθησης. Στο πείραμα έδειχναν φωτογραφίες που προκαλούσαν ακραία συναισθήματα (θετικά ή αρνητικά). Τα ηλεκτρονικά όργανα μέτρησης έδειξαν ότι πριν εμφανισθεί η εικόνα, η καρδιά ήδη αντιδρούσε!
Όσον αφορά τους μεταμοσχευμένους υπάρχει η πιθανότητα να μεταφέρονται μνήμες στον δέκτη, οι οποίες είναι αποθηκευμένες στον «καρδιακό εγκέφαλο» του δότη.
Έγιναν έρευνες με ερωτηματολόγια προς την οικογένεια του δότη και προς την οικογένεια του δέκτη. Προσπάθησαν να ανακαλύψουν ομοιότητες στην συμπεριφορά και τις συνήθειες του δότη και του δέκτη, που να παρουσιάστηκαν όμως μετά την εγχείρηση.
Ένα ποσοστό 5 έως 10% των δεκτών καρδιάς βιώνει σημαντικές αλλαγές στις συνήθειες και τα συναισθήματά του. Έχει επίσης «αναμνήσεις» που δεν είναι δικές του. Στις περιπτώσεις αυτές φαίνεται ότι ο δέκτης «κολλάει» τις συνήθειες και τις μνήμες του δότη.
Σε μία περίπτωση κάποιος, μετά την εγχείρηση, άρχισε να ακούει κλασσική μουσική ενώ πριν δεν του άρεσε να ακούει καθόλου μουσική. Ανακάλυψε τελικά ότι ο δότης ήταν βιολιστής.
Μία γυναίκα που δεν άντεχε καθόλου την βία, μετά την μεταμόσχευση της καρδιάς ενός πυγμάχου, βλέπει ράγκμπι μαζί με τον άνδρα της, φωνάζει και βρίζει!
Ένας τρίτος μετατράπηκε σε αθλητή παρά το γεγονός ότι μέχρι την μεταμόσχευση δεν είχε καμία έφεση στον αθλητισμό.
Αν και δεν υπάρχουν ακόμη αδιάσειστες αποδείξεις για το θέμα, οι ερευνητές βγάζουν το συμπέρασμα ότι «σκεπτόμαστε με την καρδιά» και ότι επιπλέον θα ήταν καλό εάν σκεπτόμασταν έτσι πολύ περισσότερο.

27 Ιουνίου 2008

«Οτιδήποτε πολύ είναι αντίθετο στην φύση» Ιπποκράτης

Τα πάντα στην φύση είναι θέμα ισορροπίας.
Από τον κανόνα δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν οι βιταμίνες και τα σκευάσματα υγιεινής διατροφής. Διαβάστε το παρακάτω άρθρο και θα καταλάβετε.

Τα πολλά αντιοξειδωτικά μειώνουν τη διάρκεια ζωής
Η λήψη πολλών "αντιοξειδωτικών" βιταμινούχων συμπληρωμάτων μπορεί να μειώσει το προσδόκιμο ζωής, αναφέρει έρευνα του πανεπιστήμιου της Κοπεγχάγης.
Οι αναφορές 68 κλινικών ερευνών στις οποίες έλαβαν μέρος περισσότεροι από 230.000 άνθρωποι έδειξαν ότι υπάρχει αύξηση της θνησιμότητας κατά 16% αυτών που καταναλώνουν συχνά και σε μεγάλες δόσεις βιταμίνη Α. Η Β-καροτίνη αυξάνει τη θνησιμότητα κατά 7% και η βιταμίνη Ε κατά 4%.
Η ερευνητική ομάδα της Κοπεγχάγης ανακάλυψε επίσης ότι οι μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C και σεληνίου δεν προκαλούν προβλήματα. Ωστόσο δεν κατέγραψαν κάποια ιδιαίτερα οφέλη.
Πολλοί άνθρωποι λαμβάνουν αντιοξειδωτικά συμπληρώματα για να εξουδετερώσουν τις "ελεύθερες ρίζες" στον οργανισμό τους.
Όμως οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι "ελεύθερες ρίζες" μπορεί να συμβάλουν σε σημαντικές αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, και μια εξασθένιση αυτών των αντιδράσεων μπορεί να αποβεί επιβλαβής.

Έχει κανείς αντίρρηση ότι ζούμε στον αιώνα της υπερβολής;

25 Ιουνίου 2008

Οδηγίες αποφυγής βιασμού

Μου ήρθε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Φαίνεται αρκετά χρήσιμο, αν και εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμα το χάλι των υπόλοιπων "πολιτισμένων" λαών. Η μετάφραση "χάνει" αλλά δεν έχω το πρωτότυπο κείμενο για να την διορθώσω.

Πήραν συνέντευξη από μια ομάδα βιαστών που βρίσκονται στη φυλακή προκειμένου να μάθουμε ποια θεωρούν αυτοί πιθανά θύματα. Παραθέτουμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία και γεγονότα που συλλέξαμε και που πρέπει να γνωρίζετε όλες για την ασφάλειά σας
1) Το πρώτο πράγμα που προσέχουν σε ένα πιθανό θύμα είναι το χτένισμα. Είναι πιο πιθανό να επιτεθούν σε μια γυναίκα με αλογοουρά, πλεξίδα ή κάποιο άλλο χτένισμα που τους δίνει τη δυνατότητα να τη χειριστούν καλύτερα. Είναι πιθανό επομένως να επιτεθούν σε γυναίκες με μακριά μαλλιά. Οι γυναίκες με κοντά μαλλιά δεν είναι συνηθισμένες λευκές.
2) Το δεύτερο που παρατηρούν είναι τα ρούχα. Παρατηρούν εάν οι γυναίκες φορούν ρούχα που αφαιρούνται εύκολα και γρήγορα. Επίσης επιτίθενται σε γυναίκες που μιλάνε στο κινητό ή που κάνουν άλλα πράγματα την ώρα που βαδίζουν: αυτό τους δείχνει ότι δεν είναι συγκεντρωμένες, άρα είναι χωρίς άμυνες και μπορούν να τους επιτεθούν εύκολα.
3) Οι ώρες της ημέρες που πιο συχνά επιτίθενται για βιασμό στις γυναίκες είναι μεταξύ 5.00 πμ και 8.30πμ και μετά τις 22.30 (το βράδυ)
4) Οι άντρες αυτοί επιτίθενται σε σημεία που να τους επιτρέπουν να μεταφέρουν τη γυναίκα εύκολα και γρήγορα σε άλλο σημείο όπου δεν θα ανησυχούν να τους πιάσουν. Εάν εσείς προσπαθήσετε να αμυνθείτε εκείνοι συνηθίζουν να προσπαθούν για περίπου 2 λεπτά: πιστεύουν ότι δεν αξίζει τον κόπο περισσότερο, είναι χάσιμο χρόνου.
5) Δήλωσαν επίσης ότι δεν επιτίθενται σε γυναίκες που κρατάνε ομπρέλα ή αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως όπλα από κάποια απόσταση (τα κλειδιά δεν τους φοβίζουν γιατί για να τα χρησιμοποιήσει το θύμα πρέπει να έρθει πολύ κοντά).
6) Εάν κάποιος σας ακολουθεί στον δρόμο, σε κάποια αυλή ή στο πάρκινγκ, ή αν συναντηθείτε με κάποιον ύποπτο στο ασανσέρ ή σε σκάλες, κοιτάξτε τον κατευθείαν στο πρόσωπο και ρωτήστε τον κάτι, του στυλ "Έχετε ώρα;". Εάν είναι βιαστής, θα φοβηθεί μήπως αργότερα τον αναγνωρίσετε και θα χάσει το ενδιαφέρον του. Το θέμα είναι να τον πείσετε ότι δεν αξίζει τον κόπο να σας επιλέξει.
7) Εάν κάποιος εμφανιστεί από το πουθενά και σας αρπάξει, φωνάξτε! Η πλειοψηφία των ανδρών ομολόγησε ότι θα άφηνε μια γυναίκα που φωνάζει ή που δεν φοβάται να τσακωθεί μαζί του. Τέλος: συνήθως χτυπάνε ΕΥΚΟΛΕΣ ΛΕΥΚΕΣ. Εάν φωνάξετε, μπορεί να τον κρατήσετε σε απόσταση και είναι πιθανό να φύγει.
8) Να είστε πάντα σε εγρήγορση. Στην περίπτωση που θα αντιληφθείτε περίεργη συμπεριφορά μην την αγνοήσετε. Ακολουθείστε το ένστικτό σας. Είναι προτιμότερο να κάνετε λάθος και να είστε έτοιμες για όλα παρά να σας επιτεθεί κάποιος πραγματικά και να μην το καταλάβετε.
9) Σε οποιαδήποτε περίπτωση κινδύνου, στην περίπτωση που θα πρέπει να φωνάξετε, να φωνάζετε πάντα "ΦΩΤΙΑ! ΦΩΤΙΑ!" και θα ανταποκριθούν πολύ περισσότεροι άνθρωποι (από περιέργεια). Σε περίπτωση που φωνάξετε "Βοήθεια!" ο περισσότερος κόσμος δεν ανταποκρίνεται, από φόβο.

Κάνε κάτι καλό: Στείλε αυτό το e-mail σε όλες τις γυναίκες που γνωρίζεις καθώς και στους άντρες κι εκείνοι να το στείλουν στις φίλες τους, γυναίκες, κόρες. τελικά είναι απλά βήματα που μπορεί να γλιτώσουν από τραύματα, μέχρι και να σώσουν μια ζωή.

24 Ιουνίου 2008

Εγκέφαλος, αυτός ο άγνωστος.

Καθίστε σε μία καρέκλα, σηκώστε το δεξί σας πόδι από το δάπεδο και κάνετε κύκλους κατά την φορά των δεικτών του ρολογιού.
Ενώ το κάνετε αυτό, σηκώστε το δεξί σας χέρι και σχηματίστε στον αέρα τον αριθμό έξι.
Το πόδι σας θα αλλάξει διεύθυνση κίνησης!
Οι περισσότεροι θα δυσκολευτούν να επιτύχουν ή και δεν θα επιτύχουν τελικά τον συνδυασμό των δύο αυτών κινήσεων
Ο λόγος είναι ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ με τον οποίον είναι «ρυθμισμένα» τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου μας.
Αν και περίπλοκος, θεωρούμενος σαν το τελειότερο και περιπλοκότερο όργανο που κατασκεύασε ο Θεός ή η Φύση ή η Τύχη (διαλέξτε ανάλογα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις σας), δεν παύει να είναι μία μηχανή. Και σαν μηχανή λειτουργεί αυτόματα κάνοντας συγκεκριμένες κινήσεις και έχοντας συγκεκριμένες δυνατότητες.
Εκείνο όμως που κάνει την διαφορά στο θαυμάσιο αυτό όργανο, είναι «κάτι» που υπάρχει λανθάνον (αυτό που διαφεύγει από την προσοχή) μέσα στον εγκέφαλο, τον διαποτίζει και τον κάνει να είναι ανθρώπινος ή όχι.
Αυτό το «κάτι» είμαστε εμείς οι ίδιοι. Μόνο που κάνουμε το λάθος να πιστεύουμε ότι αυτό που κάνει το μυαλό μας είναι και αυτό που μπορούμε να επιτύχουμε εμείς.
Λάθος!
Αυτό που μπορεί να κάνει το μυαλό μας είναι αυτό που μας περιορίζει. Κυριολεκτικά κοιμόμαστε όρθιοι. Όμως εάν ΚΑΠΟΤΕ «ξυπνήσουμε» τότε αυτά που μπορούν να γίνουν είναι πλέον απεριόριστα και μπορούν να καταταχτούν στα απίστευτα. Και για του λόγου το αληθές ο Μπρους Λη έμεινε παράλυτος μετά από κάποιο ατύχημα. όμως η θέληση και η επιμονή του τον έκαναν τελικά αυτό που έγινε: έναν τρομερό αθλητή πολεμικών τεχνών.
Και επειδή το μυαλό μας μας παίζει πολλά παιχνίδια, μην κάνετε το λάθος να πιστεύετε ότι εσείς έχετε το πάνω χέρι.

23 Ιουνίου 2008

Νεοελληνικός φασισμός

Η ελευθερία σου τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου.Σαν λαός έχουμε πολλά ελαττώματα.
Αυτό βέβαια είναι γνωστό τοις πάσι και δεν «κομίζω γλαύκας εις τας Αθήνας» που το λέω.
Όμως κάποια πράγματα μου φαίνονται απίστευτα αποκρουστικά. Και έχουν σχέση με τον θόρυβο. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στους Έλληνες αρέσει τόσο πολύ ο θόρυβος. Ίσως γιατί για είκοσι πέντε χρόνια ανάμεσα σε μηχανές έζησα (και κατάπια) απίστευτα ποσά θορύβου και τον σιχάθηκα παντελώς.
Αλλά όμως το να κάνεις θόρυβο τελικά είναι ένα είδος δημοκρατικού φασισμού αφού η «δημοκρατία» και η ελευθερία να «κάνεις ότι γουστάρεις» στερεί από έναν άλλον το δικαίωμα της ησυχίας.
Για παράδειγμα:
-Κάποιοι «γουστάρουν» να βλέπουν τηλεόραση στο μπαλκόνι το καλοκαίρι αδιαφορώντας αν κάποιος γείτονας «γουστάρει» την νυχτερινή ησυχία από το ποδόσφαιρο ή το σήριαλ.
-Κάποιοι βγάζουν τις εξατμίσεις από τις μηχανές τους. Συνήθως είναι νεαροί που νομίζουν ότι όταν η μηχανή κάνει θόρυβο τρέχει κιόλας, ή τέλος πάντων ζουν μέσα από τον φοβερό αυτόν θόρυβο της εξάτμισης. Φυσικά είναι «δικαίωμά τους» να βάλουν ότι εξάτμιση «γουστάρουν» και να κυκλοφοράνε γκαζώνοντας ακόμη και τις ώρες κοινής ησυχίας.
-Κάποιοι, συνήθως πιτσιρικάδες που τους ταΐζει ο μπαμπάς τους, «γουστάρουν» να λειτουργούν στην διαπασών τα στερεοφωνικά τους έχοντας ανοιχτά τα τζάμια του αυτοκινήτου και αδιαφορώντας αν μερικοί στις τέσσερις το πρωί κοιμούνται γιατί πρέπει να πάνε «γουστάρουν δεν γουστάρουν» για δουλειά ή γιατί «γουστάρουν» να κοιμηθούν.
-Κάποιοι «γουστάρουν» να βάζουν μουσική τόσο δυνατά, ειδικά στις γιορτές ώστε τα διπλά τζάμια και η απόσταση των δύο τετραγώνων να μην είναι αρκετή να κρατήσει τον θόρυβο έξω!
Βέβαια όλοι αυτοί όταν «γουστάρουν» να κοιμηθούν θεωρούν ότι όλοι οι άλλοι πρέπει να κάνουν ησυχία για πάρτη τους αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Τελικά ζούμε σε μία φρικτή και θορυβώδη πόλη που σκοτώνει με τον θόρυβο τους πολίτες της. Και ο περισσότερος θόρυβος προέρχεται από εκείνους που τελικά «γουστάρουν» να κάνουν ότι τους καπνίζει. Και το πράγμα γίνεται ακόμη χειρότερο το καλοκαίρι που θες να αφήσεις τα παράθυρα ανοιχτά για να μπει μέσα λίγος δροσερός νυχτερινός αέρας.
Όλα τα παραπάνω είναι καθαρός φασισμός και καταπάτηση του ιδιωτικού ασύλου. Ακόμη και η αστυνομία για να μπει στο σπίτι σου θέλει άδεια από τον εισαγγελέα. Ο τυπάς όμως που βάζει τέρμα το στέρεο όποτε «γουστάρει» μπαίνει στο σπίτι σου, στον ιδιωτικό σου χώρο, φασιστικά, με το έτσι θέλω. Και το χειρότερο είναι ότι εσύ δεν μπορείς να του σπάσεις το κεφάλι για να του βάλεις μέσα λίγο μυαλό. Επειδή τάχαμου είμαστε πολιτισμένοι.
Αχ τι έχουν τραβήξει οι λέξεις δημοκρατία και πολιτισμός…

20 Ιουνίου 2008

Ποιός είναι ο δικός σου θεός;

Ο Ουγκώ στον "Θεό" του ασχολείται με το πρόβλημα της ύπαρξης ενός ανώτερου όντος. Σε ένα από τα κεφάλαια περιγράφει πολύ καλά τις ανθρώπινες πεποιθήσεις περί θεού, αφού ο κάθε ένας άνθρωπος έχει μέσα στο κεφάλι του και μία διαφορετική ιδέα για αυτόν. Ο δικός σας θεός ποιος ακριβώς είναι; Έχετε σκεφτεί ποτέ; Διαβάστε προσεκτικά το κείμενο πριν απαντήσετε.

Άλλη φωνή.
Πρώτα-πρώτα, για ποιόν θεό θέλεις να μιλήσουμε; Προσδιόρισέ μου. Ποιος είναι αυτός που κρατάει το πνεύμα σου αμ­φίρροπο;
Πες μου! Πρόκειται για τον κίτρινο, τον κόκκινο, ή τον γα­λάζιο θεό, που κατοικεί μέσα στο τρίγωνο στο όποιο κλείνεται μια φλεγρή εβραϊκή λέξη;
Ή μήπως για την χρυσωμένη μορφή μέσα σε σκοτεινό βάθος, τον θεό που έχει στέμμα, ξίφος και σκήπτρο, και μοιάζει με αυτοκράτορα και φορεί κόκκινο μανδύα κρατώντας στην παλάμη του την σφαίρα και έχοντας κάτω από τα πόδια του τον Σατανά;
Τον θεό που κάθεται σε θρόνο και υπα­γορεύει την καταδίκη του Αρίου στην Νίκαια και του Χιούς στην Κωνστάντια;
Τον θεό που αρνιέται το ανθρώπινο γένος και την ζωή με μια παγκόσμιο συνοδό του;
Τον θεό που χρειάζεται κεφαλαία γράμματα στα εδάφια του λειτουργικού ή τον θεό που φυλάκισε τον Γαλιλαίο και έβαλε τον Ντέ Μαίστρ φρουρό του επιγείου παραδείσου;
Τον θεό που μέσα σε πάταγο από βροντές, τον βλέπει μέσα στα όνειρά της η γριά να της δείχνει την συμβολική πεντάδα;
Τον γοτθικό θεό, τον μισαλλόδοξο, τον θυμωμένο, τον φονιά, που βρίσκεται μέσα σε μεγάλο τρομακτικό γυαλωτό που κοκκι­νίζει από την λάμψη δαυλού που ανάβει και καίει από πίσω;
Μήπως θέλεις να πεις για τον θεό που αντί για την προσευχή αγαπάει το τραγούδι;
Για τον θεό τον οποίο επικαλούνται τσουγγρίζοντας τα ποτήρια;
Τον εύθυμο θεό που γελά και κα­ταλαβαίνει την ζωή και που νοιώθει πώς η σάρκα είναι αδύνατη;
Τον θεό που έχει πνεύμα;
Τον αφελή και συμβιβαστικό θεό που ζει σε πλήρη αρμονία με τα πάθη της αθλίας γενιάς του;
Τον θεό που συγχωρεί τα αμαρτήματα και τα αποδίδει στην ανάγκη και που μισοκλείνει τα μάτια μαζί με τον διάβολο σε μια γωνιά;
Τον θεό που πλανιέται άσκοπα και εξετάζει τον άνθρωπο μέσα στην οκνηρία του, ποτέ όμως από την ηλιθιότητα του;
Τον θεό που κατά βάθος δεν έχει πεποίθηση ούτε για την ατομική του ύπαρξη ή μήπως για τον θεό των Βερσαλλιών που ταξιδεύει με τα βασιλικά αμάξια;
Τον αριστοκράτη θεό που ακολουθεί πιστά την μόδα και δείχνει στα μάτια των Μοντεσπάν αρεστούς τους Βοσσουέτους;
Τον θεό της Αυλής;
Τον θεό της πόλης, που είναι α­παλλαγμένος από κάθε βαναυσότητα και κάθε πρόληψη;
Τον φιλόφρονα και εξοικειωμένο με την νεότερη ηθική θεό, τον θεό που αποδέχεται ο κόσμος και η Πολιτεία;
Τον θεό που εγκατέ­λειψε τους ουρανούς του και λέει «Αξίζει και το Παρίσι μια λειτουργία»;
Τον μειλίχιο θεό που απαλλάσσει τους βασιλιάδες από τις υποχρεώσεις τους;
Τον θεό που δεν είναι διόλου σχολαστικός που αποστρέφεται τον μοναχικό βίο; Τον θεό που επιτρέπει στον Σανσέ να εξαγριώνει τον Πασκάλ, στον τρα­πεζίτη να θησαυρίζει εκατό τα εκατό, στην άσκημη γυναίκα να είναι κακεντρεχής και στην ωραία να είναι άτιμη;
Τον θεό που δίνει δώρα στο δικαστή και ψεύτικα λόγια στον έμπορα;
Τον επιτήδειο θεό που εξισώνει την Παναγιά με το Κενκαμπουά;
Τον θεό τον αυστηρό μόνον στα λογικά κεφάλια;
Τον θεό που σχεδόν δολοφονεί τον Ραμούς που ακυρώνει το διά­ταγμα της Νάντης, αλλά που αρκεί να πηγαίνετε ταχτικά στην εκκλησία στις επίσημες ήμερες, αρκεί να είστε εξά­δελφος κάποιου επιτρόπου, αρκεί να αγωνίζεστε για να διευθύνει η Ρώμη τα πάντα, και γίνεται αμέσως μεγαλόψυχος μαζί σας, αρκεί να μοιράζετε το αντίδωρο στους ενορίτες σας για να σας έχει ευνοουμένους του, να σας προστατεύει θερμά, να σας παντρεύει, να εργάζεται για την πρόοδό σας, να μιλάει για σας στην Εξοχότητά του, να σας προβιβάζει και να δίνει έναν βαθμό στους πρωτότοκους, μια ενορία στους δευτερότοκους, έ­χοντάς σας κατά νουν για την μίτρα και την επισκοπή;
Ή μήπως για τον ολιγαρκή, τον αφελή θεό, τον ταπεινό και αγαπητό, που είναι χρήσιμος σε κάθε περίσταση, που ευχα­ριστιέται, καθώς είναι προικισμένος με εμπορική συγκατάβαση, με λίγη υποκρισία και λίγη εξωτερική λατρεία;
Τον θεό που α­ποτελεί δόγμα και θρησκεία των θετικών ψευδευλαβών, που από καιρό σε καιρό επιχειρεί ωφέλιμες και σύντομες εκδρομές στην αιωνιότητα, στο αχανές, στο μυστήριο και στο άγνωστο μαζί μ’ αυτόν τον θεό που τον μεταχειρίζονται στον δρόμο σαν σταθμό;
Ή μήπως θέλετε να πείτε για τον αιμοχαρή στρατιωτικό θεό που δεν τον νοιάζει και πολύ αν τρέφεστε με βαλανίδια, ή με ψωμί, αλλά αντί για λειτουργίες και λατρείες θέλει ρομφαίες, δό­ρατα, έμβολα, σκορπιούς, καταπέλτες, φοβερά άγκιστρα από τα οποία κρέμονται ολόκληρα πλοία, πολιορκητικές χελώνες, πολιορ­κητικούς κριούς που σπρώχνουν τα τείχη σαν πλώρες, αρπάγια που αρπάχνουν τους στρατιώτες από τις θέσεις τους, τροχοφόρους πύργους σκεπασμένους με χορτάρια και χαίτες άλογων; Kι υστέρα λιθοβόλα που κομματιάζουν και κάνουν σκόνη τους εχθρικούς πύργους, σφαιροβόλα, γεράκια τειχοθραύστες, ριξότειχα που ρίχνουν τις πολιτείες μέσα στην λασπερή τους τάφρο, ελληνικά ηφαίστεια που τα σύρουν τριάντα ζευγάρια βόδια, ενετικά τηλεβόλα, λομβαρδικές σερπαντίνες, τον θεό που είπε στον Κογλιόνη: «Ζέψε σαν κτήνη τους Λομβαρδούς»;
Τον θεό που γελάει, δυστυχισμένε τραυματία, όταν βλέπει το φτωχικό σου στρώμα πάνω στο οποίο στενάζεις;
Τον θεό που τον μεθάει η κόλαση με όλα τα θανατηφόρα μηχανήματα της, τα καζάνια με την κοχλαστή πίσσα και τα καμίνια με τα πυρωμένα σίδερα;
Τον θεό που διώχνει ξαφνιασμένους τους ανθρώπους από την φτωχική τους στέγη;
Τον θεό που ονειρεύεται στεφάνια και εγ­κώμια, που κοιμάται με τους ήχους του ολμοβόλου του Λανκάστρ και τις μπομπάρδες του ΙΙεξάν;
Τον θεό που δανείζει τον κεραυνό του στην σκαμμένη υπόνομο για να ανάψει το φυτίλι;
Τον θεό που όταν η γη ανοίγεται τινάζοντας πελώρια αστραπή, ευχαριστιέται με την θέα των θνητών που σφενδονίζονται στον αέρα;
Φαντασιοπληξία του παρελθόντος που ανέχεται το παρόν!
Ή μήπως μιλάς για τον θεό κριτή; Σπάνια ιδιοτροπία!
Για τον θεό σφραγιδοφύλακα που έχει παρωπίδες και διεκπεραιώνει σε σύγχυση την δίκη Θνητός και Ύπαρξη;
Για τον πρόεδρο θεό που συνε­δριάζει στην μεγάλη αίθουσα που λέγεται σύμπαν, που κρίνει τις ψυχές και χασμουριέται κάτω από τον ουρανό του Δεκεμβρίου, α­νάμεσα στους δικηγόρους των αγγέλων και του δαίμονα;
Πες μου μήπως ζητάς τον θεό των Γουέβρων ή τον θεό των Μορμόνων ή τον θεό που ακρωτηρίασε τον Λαμπάρ;
Κοίταξε και διάλεξε· μήπως ζητάς τον θεό που δίνει στον βάρβαρο Τούρκο τον τάφο γεμάτο από γυναίκες και γεμάτον με ά­πειρο;
Ή μήπως τον θεό που αναγκάζει τον άνθρωπο να τραγου­δά πένθιμα τον όρθρο και τον εσπερινό, και που παύει να είναι άνθρωπος μέσα στα παπικά παρεκκλήσια, ενώ ο δημιουργός του ευχαριστιέται να τον ακούει;
Ή μήπως μιλάς για τον θεό που έπρεπε ν’ εφεύρουμε;
Για τον θεό που μέσα στο σκοτάδι ο φόβος τον παραχωρεί στο φαινόμενο;
Τον θεό που έπλασαν οι σοφοί με βάση την ανθρώπινη σοφία, χρήσιμο για τον δούλο του, αγαθό στον μάγειρό του;
Τον θεό που ρυθμί­ζει σε όφελός του την υπερτίμηση των τροφίμων;
Τον φανταστικό θεό, που μέσα στο βάθος του ηλιακού του φάσματος, ο πονηρός χωριάτης εμπαίζει, διώχνει και ανέχεται συνάμα;
Τον θεό που δέχτηκε ο Λόκκε και αρνήθηκε ο Γκριμ;
Τον ύψιστο, στον όποιον ο Ντ Όλμπάχ έδωσε κύρος;
Τον αιώνιο θεό που έπλασε ο εφήμερος θνητός σαν μεσόστυλο ανάμεσα στον χρόνο και στο διάστημα, μια αρχιτεκτονική παρεμβολή που την πρόσθεσαν εκ των υστέρων στην ζωή, στην ειμαρμένη, στο αγαθό, στο κακό, στα πάντα, έναν ασταθή πύργο του κενού και απλό πάρεργο του ανθρώπου;
Όλοι αυτοί οι θεοί, όποιο όνομα κι αν τους δίνουν είναι τα πάντα... Και μονάχα θεοί δεν είναι!
Ο φτωχός θνητός, καθώς είναι πονηρός έχει ανάγκη από δι­καστή, και καθώς είναι άσχημος έχει ανάγκη από ομοιότυπο, θέλει έναν θεό. Πολύ καλά! Λοιπόν ο άνθρωπος παίρνει λιθάρια, πλίν­θους, ξύλα, σίδερα και τον φτιάχνει. Έτσι, κάθε λαός έχει και τον δικό του θεό και η θρησκεία έχει την ενότητα σαν όνομα και σαν προσωπείο την Λεγεώνα.
Ένας ναός αντικρίζει την νύχτα εκεί που ο άλλος βλέ­πει την αυγή. Ο Χέωψ λατρεύει τον Άμμωνα, που δεν τον ξέ­ρει ο Ζαζερνάτ, για τους Δελφούς ο Οντίν είναι ανύ­παρκτος, το σολιμανιέχ καθιερώνει τον Μωάμεθ, τον όποιον αρνεί­ται το Ντολμέν.
Η γη δημιουργεί ένα τέρας και μπαίνει κάτω από την προστασία του, ενώ ο μεγάλος ουρανός κοιτάζει έκπληκτος που βλασταίνει πάνω στους κόπρους σας ο άθλιος αυτός θεός. Εμείς όμως τα πνεύματα που πλανιούνται στο διάστημα, δεν ματαιοπονούμε με τόσο μηδαμινό πράγμα, και χωρίς να ορμούμε με τόση λύσσα στην χαμένη λάμψη, χωρίς να κυνηγούμε την χλωμή οπτα­σία, χωρίς να ζητούμε από το σκοτάδι μια λύση για το παράξενο πρόβλημα, κοροϊδεύουμε μέσα στην νύχτα το ξόανο που εσείς ονο­μάζετε Βράχμαν, θεό που ανακατώνει την γενειάδα του με το τεχνητό άπειρο· θεό-πίθηκο για τον Νέγρο και θεό-πανούκλα για το Θιβέτ· δήμιο που υψώνει για τον θνητό μια τεράστια αγχόνη, βόδι στην Μέμφη, δράκοντα στην Τύρο και ύδρα στην Χαλδαία. Χίμαιρα και όχι Λόγο, είδωλο και όχι Ιδέα.
Η σφαίρα σου ασπρόμαλλο παιδί παίζει μ’ αυτό το παιχνίδι. Άνθρωπε, τρελό πνεύμα, που μάταια σε ζητούσε ο Διογένης· άν­θρωπε, προκαλείς τον οίκτο ακόμα και σ’ αυτά τα όντα του χάους, και σ’ αυτό το σκοτάδι που τρεμουλιάζει και θρηνεί. Γιατί ο στενός σου κόσμος ονειροπόλε ονειρεύεται ένα όνειρο πεπερασμένο.
Φτιάχνεις έναν Θεό μιμούμενος την αδύνατη ύπαρξή σου και μέσα στην φτώχεια των ευτελών σου παθών, ενστίκτου, γνώσης, έρωτα, πολέμων και μίσους, ζυμώνεις το χώμα με την αιωνιότητα και πλά­θεις θεότητα από τον βόρβορο! Και όταν μέσα στην μανία, ή μάλλον μέσα στην κραιπάλη σου, σφυρηλατείς ανόητα το φρικτό αυτό σκιαγράφημα, τον κουφό, τον τυφλό, τον σκληρό, τον απαίσιο αυτόν γίγαντα, αυτό το φάντασμα από σκοτάδι, που το στηρίζει η φρίκη, φτιάχνεις αυτόν τον θεό της ασκήμιας, του σκοταδιού και της ά­πατης, από τον φόβο του για την φύση.
Εσύ διαβάτη, τι θέλεις, λοιπόν;
Κι εγώ απάντησα:
-Θέλω το όνομα του αληθινού θεού, φώναξα με φρίκη, για να το πω στην γη που αδημονεί.

19 Ιουνίου 2008

Γλώσσα

Σήμερα βιώνουμε μία τραγική πραγματικότητα σε σχέση με την γλώσσα μας και την χρήση της. Η θαυμάσια Ελληνική γλώσσα καταστρέφεται κυριολεκτικά. Καταργούμε συνεχώς τα επιμέρους στοιχεία της και την απλοποιούμε οδηγώντας την στην λατινικοποίηση και τον θάνατο.
Το χειρότερο όλων είναι ότι κανείς δεν ανησυχεί. Αντίθετα οι περισσότεροι θεωρούν φυσικό που συμβαίνει αυτό και το χειρότερο το θεωρούν εξέλιξη!
Έχω όμως μία ερώτηση για όλους:
Αν η γλώσσα μας πρέπει να απλοποιηθεί και να φτάσει στην κατάντια που περιέγραψα στο "Ελληνική γλώσσα. Μια διαχρονική ματιά στην καταστροφή της" τότε γιατί στα Windows XP και στα VISTA (δεν ξέρω για τα παλιότερα συστήματα), υπάρχουν ελληνικές γραμματοσειρές στο πολυτονικό;
Πάρτε μία γεύση πολυτονικού κειμένου και συγκρίνετέ το με τα γκρίκλις και τα κείμενα χωρίς τόνους:
ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. 3 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς. 4 καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν·
Το πληκτρολόγιο έχει πλέον συντομεύσεις για περισπωμένες, δασείες υπογεγραμμένες κλπ. Μην μου πείτε ότι η Microsoft έβαλε στα Windows πολυτονικές γραμματοσειρές επειδή της το ζητήσαμε εμείς...
Μήπως έχουμε αρχίσει να μπαίνουμε στην φάση της εισαγωγής της ελληνικής στα λειτουργικά των υπολογιστών;
Μήπως σε λίγο οι ξένοι θα μπορούν να χειρίζονται τα ελληνικά ενώ εμείς θα γράφουμε στα γκρίκλις;
Πόσες άγνωστες λέξεις είχατε σε αυτό το 2000 ετών κείμενο;
Και μην μου πει κανείς ότι τα πνεύματα, οι τόνοι και το τελικό "ν" τον εμπόδισαν να διαβάσει...

Αιτία λύπης

Διαβάζω σε περιοδικό:
Για να μάθεις όλα όσα θα ήθελες για την Ουαλία, μπορείς να τηλεφωνήσεις ή να επισκεφθείς το site του Γραφείου Τουρισμού της Μεγάλης Βρετανίας και να ζητήσεις να σου στείλουν δωρεάν έναν καταπληκτικό οδηγό της Ουαλίας.
Χωρίς βέβαια να το έχω εξακριβώσει, αμφιβάλλω εάν εμείς κάνουμε το ίδιο πράγμα. Συνήθως οι υπηρεσίες μας είναι "μπάτε σκύλοι αλέστε".
Γράψτε κάτι από όσα σας συνέβησαν, καλά ή κακά, με τα "τουριστικά" εντός Ελλάδος. Τώρα που αρχίζει το καλοκαίρι θα είναι χρήσιμα για να αποφύγουν και άλλοι τις κακοτοπιές.

Ελληνική γλώσσα. Μια διαχρονική ματιά στην καταστροφή της

Επ' ευκαιρία της καταχώρησης για τον ευρωβουλευτή διαβάστε εδώ το δεύτερο από τα δύο "προφητικά" κειμενάκια που έχω γράψει για κάποιο βιβλίο. Εκδοθεί δεν εκδοθεί τι σημασία έχει πια...


Όταν κάτι συμβαίνει σιγά-σιγά δεν του δίνουμε σημασία. Αυτό το έχουν καταλάβει όλοι εκείνοι που συμβάλλουν (για δικούς τους σκοπούς) στην υπερ-απλούστευση και λατινοποίηση της θαυμάσιας γλώσσας μας. Θα παίξω τον ρόλο του προφήτη για να δείτε που θα καταντήσουμε την πολύπαθη γλώσσα μας αν δεν ξυπνήσουμε και συνεχίσουμε να ασχολούμαστε με τις βλακείες που προωθούνται στα κανάλια της τηλεόρασης.

Κάποτε λέγαμε:

«Τώρα θα προσευχηθώ εις τον έναν και μοναδικόν θεόν δια την μακροημέρευσιν και την ευτυχίαν σας».

Προσέξτε την σταδιακή αλλαγή στις υπογραμμίσεις:

-Απλοποίηση «ν» και «δια»: «Τώρα θα προσευχηθώ εις τον ένα και μοναδικό θεό για την μακροημέρευση και την ευτυχία σας».

-Απλοποίηση «εις τον»: «Τώρα θα προσευχηθώ στον ένα και μοναδικό θεό για την μακροημέρευση και την ευτυχία σας».
-Απλοποίηση «ν»: «Τώρα θα προσευχηθώ στον ένα και μοναδικό θεό για τη μακροημέρευση και την ευτυχία σας».

Ακολουθεί η «βαριά μετατροπή»:

-Απλοποίηση διφθόγγου «ευ» σε «φ»: «Τώρα θα προσεφχηθώ στον ένα και μοναδικό θεό για τη μακροημέρεφση και την εφτυχία σας».
-Απλοποίηση του «ω» σε «ο»: «Τόρα θα προσεφχηθό στον ένα και μοναδικό θεό για τη μακροημέρεφση και την εφτυχία σας».
-Απλοποίηση των «υ,η,ει,οι» σε «ι»: «Τόρα θα προσεφχιθό στον ένα και μοναδικό θεό για τι μακροημέρεφσι και τιν εφτιχία σας».
-Απλοποίηση του «σ» σε «s»: «Τόρα θα προσεφχιθό sτον ένα και μοναδικό θεό για τι μακροημέρεφsι και τιν εφτιχία sαs».
-Πλήρης λατινοποίηση και του «θ» σε «th» και κατάργηση και του τόνου (που ήδη πολλοί δεν τον χρησιμοποιούν πλέον) για να ταιριάζουν όλα και με τα πληκτρολόγια των κομπιούτερ, παρά το γεγονός ότι τα Windows (για ποιον λόγο άραγε;) υποστηρίζουν πλέον Ελληνικά με τόνους, πνεύματα και υπογεγραμμένες: «Tora tha prosefxitho sto ena ke monadiko theo gia ti makroimerefsi ke ti eftixia sas»
Η θαυμάσια οπτικώς φράση «Τώρα θα προσευχηθώ εις τον έναν και μοναδικόν θεόν δια την μακροημέρευσιν και την ευτυχίαν σας» 
σε μερικά χρόνια θα έχει μετατραπεί στο φρικτό: 
«Tora tha prosefxitho sto ena ke monadiko theo gia ti makroimerefsi ke ti eftixia sas».
Αν δεν το πιστεύετε μπείτε στο ίντερνετ και δείτε πόσοι γράφουν με αγγλικούς χαρακτήρες μόνο και μόνο γιατί βαριούνται να πατήσουν ένα κουμπί, για να αλλάξει η γλώσσα του πληκτρολογίου.

Έχω αρχίσει να νοσταλγώ την τουρκοκρατία. Τουλάχιστον τότε υπήρχε πρόβλημα επιβίωσης και όλα επιτρέπονταν…

Η καταστροφή της γλώσσας μας

Επ' ευκαιρία της προηγούμενης καταχώρησης διαβάστε εδώ το πρώτο από δύο "προφητικά" κειμενάκια που έχω γράψει για κάποιο βιβλίο. Εκδοθεί δεν εκδοθεί τι σημασία έχει πια...
Η γλώσσα μας φτωχαίνει όλο και περισσότερο. Καταργούνται τόνοι, λέξεις και σε λίγο θα καταργηθούν και τα διπλά φωνήεντα.
Τι μας χρειάζεται, λένε ήδη πολλοί μεγάλοι φωστήρες που απομυζούν τον κρατικό κορβανά, να έχουμε τα η, ι, υ, ει, οι; Να κάνουμε την γλώσσα μας απλούστερη.
Αυτό που δεν έχει πετύχει ο χρόνος και οι εκατοντάδες κατακτητές, πρόκειται να το επιτύχουν οι Νεοέλληνες, που κόβουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται. Φτωχαίνουμε την Γλώσσα των γλωσσών. Καταργήσαμε τα αρχαία ελληνικά και μεγαλώσαμε ολόκληρες γενιές με την πεποίθηση ότι τα αρχαία είναι μία ξένη γλώσσα! Δεν υπάρχει μεγαλύτερος μύθος από αυτό. Διαβάστε το παρακάτω τυχαίο κομμάτι της Ιλιάδας, σε γλώσσα άκρως αρχαϊκή. Αν και μερικές λέξεις έχουν λίγο διαφορετική μορφή ή έννοια τις περισσότερες τις χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα. Σε παρένθεση θα βάλω μόνο τις λέξεις που δεν έχουν σημερινή μορφή. Σε παρένθεση υπάρχουν οι σχεδόν άγνωστες λέξεις που δεν χρησιμοποιούμε σήμερα:
«Ει(εάν) δή(δηλαδή) ομού πόλεμός τε(και) δαμά(δαμάζει) και λοιμός Αχαιούς·
αλλά άγε(πήγαινε) δή τινα μάντιν ερείομεν(;) ή ιερήα(ιερέα)
ή και ονειροπόλον, και γάρ(διότι) το όναρ(όνειρο) εκ Διός εστιν(είναι),
ός(οποίος) και είποι ότι τόσον εχώσατο(;) Φοίβος Απόλλων»
Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, σε ένα κείμενο περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια μακριά μας, στις τριάντα έξι λέξεις υπάρχουν δύο άγνωστες, εννιά που είναι οικίες γιατί χρησιμοποιούνται ακόμη στην καθαρεύουσα και είκοσι πέντε αυτούσιες με την ίδια έννοια και σήμερα και τότε.
Δεν νομίζω να χρειάζεται κάτι περισσότερο για να πεισθεί κανείς ότι η γλώσσα παραμένει σχεδόν ίδια εδώ και 3000 χρόνια και ότι θα είναι έγκλημα αν συνεχίσουμε να την καταστρέφουμε.
-Καταργήσαμε τα επιρρήματα. Έχει επικρατήσει πλέον να λέμε: ακουστικά και εννοούμε μία από τις δύο λέξεις: ή το επίρρημα ακουστικώς ή τα ακουστικά με τα οποία ακούμε μουσική. Και αν καταργηθεί και το διπλό φωνήεν ω και ο, τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα γιατί υπάρχει το ακουστικώς αλλά και το ακουστικός…
-Ήδη μπήκαμε στην δεύτερη φάση κατάργησης του τελικού νί. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να καταργούμε το αρσενικό γένος μετατρέποντάς το σε ουδέτερο. Λέμε:
Το πειθήνιο υπηρέτη και όχι τον πειθήνιο υπηρέτη.
Το Θεό και όχι τον Θεό (κάτι άκρως υβριστικό).
Αυτό βέβαια δεν θα μπορούσε να γίνει αν δεν καταργούσαμε σε πρώτη φάση το νι στα αρσενικά Θεόν, υπηρέτην, στρατιώτην κλπ.
Οι Άγγλοι μπορούν να λένε το Θεό ή το παιδί. Έχουν ένα μόνο άρθρο. Εμείς όμως όταν λέμε «θα καλέσω το…» περιμένουμε έπειτα να ακούσουμε ένα ουδέτερο όνομα. Ενώ όταν λέμε «θα καλέσω τον…» περιμένουμε να ακούσουμε ένα αρσενικό όνομα.
Υπάρχει εδώ και η βλακώδης δικαιολογία ότι μόνο όταν ακολουθεί φωνήεν σε αρσενικό όνομα βάζουμε τελικό σίγμα. Παρατηρήστε όμως την διαφορά παρακάτω:
Θα βάλω ένα ουδέτερο χρώμα.
Θα βάλω έναν ουδέτερο παρατηρητή.
Και επ’ ευκαιρία έχω δύο απορίες που θα ήθελα να μου λύσει κάποιος από τους υπέρμαχους της γλωσσικής απλοποίησης:
Απορία πρώτη:
Έχουμε πολλές λέξεις με ίδιο ήχο αλλά διαφορετική γραφή και καταλαβαίνουμε την διαφορά πχ:
Χείρα (χέρι)-χήρα (αυτή που πέθανε ο άνδρας της)
Χοίρος(γουρούνι)-χήρος(αυτός που πέθανε η γυναίκα του)
Σκάβεται(παθητική φωνή)-σκάβετε(ενεργητική φωνή)
Κρητικός(από την Κρήτη)-κριτικός(τέχνης)
Όταν κάποτε καταφέρουν να καταργήσουν τα πολλά φωνήεντα, πως θα καταλαβαίνουμε την διαφορά αυτών των λέξεων;
Απορία δεύτερη και κυριότερη:
Οι Γάλλοι έχουν την λέξη «pegeot» και την προφέρουν «πεζό». Oι Άγγλοι έχουν την λέξη «daughter» και την προφέρουν περίπου «ντότα». Και οι δύο λαοί έχουν χιλιάδες λέξεις με γράμματα που δεν προφέρονται και είναι άχρηστα. Αφού είναι τόσο έξυπνοι και προοδευτικοί, και όχι εθνικιστές σαν εμάς που θέλουμε να κρατήσουμε σώα την γλώσσα μας, γιατί δεν την απλοποιούν;
Τϊ ρωτάω τώρα ο εθνικιστής έ;

ΝΕΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΒΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ !!!!!!

Αν δεν είναι "ράδιο αρβύλα" η είδηση...: Άμα έχεις τέτοιους Ευρωβουλευτές τι τους θέλεις τους Τούρκους; Να τον χαιρόμαστε και να τον "εκατοστήσουμε".
Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρότασή του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό την σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως 'τροφή για σκέψη' τα εξής:
1. Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.
2. Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.
3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής: 'αι'---> 'ε', 'ει'--->'ι', 'οι--->ι', 'υι'--->ι','αυ'--->'αβ', 'ευ'--->'εβ'
4. Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.
5. Να καταργηθεί το γράμμα 'σ' και να αντικατασταθεί από το τελικό γράμμα 'ς'.
Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο .ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ,λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου').
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας'.
Παρακαλώ να το προωθήσετε,ώστε να δείξουμε πως αυτή η προχωρημένη για αυτούς ιδέα είναι ανθελληνική και θα μας καταστρέψει!!!
Υ.Γ. ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ: Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε την γλώσσα, την θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ.

17 Ιουνίου 2008

Ληστεία στο ΑΤΜ

Αν ποτέ κάποιος κλέφτης σας αναγκάσει να κάνετε ανάληψη από ένα ATM μηχάνημα, μπορείτε να ειδοποιήσετε την αστυνομία εισάγοντας τον αριθμό PIN αντίστροφα. Για παράδειγμα αν ο αριθμός pin είναι 1234 θα πρέπει να εισάγετε 4321. Το ΑΤΜ αναγνωρίζει ότι ο αριθμός PIN είναι αντίστροφος από την κάρτα που τοποθετήσατε στο μηχάνημα. Το μηχάνημα θα σας δώσει τα χρήματα που ζητήσατε, αλλά εν αγνοία του ληστή, ειδοποιείτε την αστυνομία.

Αυτή η πληροφορία πρόσφατα αναμεταδόθηκε στην τηλεόραση και αποδείχθηκε πως χρησιμοποιείται σπάνια γιατί ο κόσμος δεν γνωρίζει την ύπαρξη αυτής της λειτουργίας.

Οι τέσσερις σύζυγοι

Στους αρχαίους χρόνους, υπήρξε ένας πλούσιος έμπορος που είχε τέσσερις συζύγους. Αγάπησε την τέταρτη σύζυγο πιο πολύ από όλες, της αγόραζε ωραία ρούχα, της έφερνε τα νοστιμότερα φαγητά στο τραπέζι, την πρόσεχε πάρα πολύ και της έδινε ότι καλύτερο υπήρχε
Αγάπησε επίσης την τρίτη σύζυγό του πάρα πολύ. Ήταν πολύ υπερήφανος για αυτήν και την παρουσίαζε στους φίλους του. Εντούτοις ήταν πάντα σε μεγάλο φόβο ότι θα φύγει μακριά του με κάποιον άλλον.
Επίσης, αγάπησε την δεύτερη σύζυγό του. Ήταν πολύ διακριτική, υπομονετική και την συμβουλευόταν. Όποτε ο έμπορος αντιμετώπιζε προβλήματα, γύριζε πάντα στην δεύτερη σύζυγό του που πάντα τον βοηθούσε.
Η πρώτη σύζυγος του εμπόρου ήταν πολύ πιστή συνεργάτις και είχε την μεγαλύτερη συνεισφορά στη διατήρηση του πλούτου και της επιχείρησής του καθώς επίσης και την φροντίδα της οικογένειας. Εντούτοις, ο έμπορος δεν την αγάπησε και αν και αυτή τον αγαπούσε βαθιά αυτός μόλις που την πρόσεχε.
Μια ημέρα, ο έμπορος έπεσε άρρωστος. Ήξερε ότι επρόκειτο να πεθάνει σύντομα. Σκέφτηκε την πολυτελή ζωή του και είπε: «Τώρα έχω τέσσερις συζύγους. Αλλά όταν πεθάνω, θα είμαι μόνος. Πόση μοναξιά θα νιώθω!»
Έτσι είπε στην τέταρτη σύζυγο:
-Σε αγάπησα πιο πολύ, σου έδωσα ότι καλύτερο είχα και σε πρόσεχα συνέχεια. Τώρα που πεθαίνω, θα έρθεις να μου κρατήσεις συντροφιά;
-Με τίποτα! Είπε εκείνη και έφυγε αμέσως.
Παρόμοιες απαντήσεις έδωσαν η τρίτη και η δεύτερη σύζυγος. Τότε μια φωνή του είπε:
-Θα έρθω εγώ μαζί ρου. Θα σε ακολουθήσω όπου και να πας.
Ο έμπορος κοίταξε και είδε την πρώτη σύζυγό του και πολύ θλιμμένος είπε:
-Έπρεπε να σε έχω προσέξει πολύ περισσότερο!
Πραγματικά, κάθε ένας μας έχει τέσσερις συζύγους στην ζωή του:
-Η τέταρτη σύζυγος είναι το σώμα μας. Όσο και να το περιποιηθούμε θα μας αφήσει όταν πεθάνουμε.
-Η τρίτη σύζυγός μας αντιπροσωπεύει την θέση και τον πλούτο μας. Όταν πεθαίνουμε, όλα πηγαίνουν σε άλλους.
-Η δεύτερη σύζυγος είναι η οικογένεια και οι φίλοι μας. Ανεξάρτητα από το πόσο στενά δεμένοι ήταν μαζί μας όταν είμαστε ζωντανοί, το περισσότερο που μπορούν να μείνουν με μας είναι μέχρι τον τάφο.
-Η πρώτη σύζυγος είναι, στην πραγματικότητα, η ψυχή μας, που την παραμελούμε συχνά όταν αναζητάμε υλικά αγαθά και απολαύσεις.

Από ένα παλιό ινδικό συναξάρι...

Κάποτε βαθιά μέσα στον χρόνο όλοι οι άνθρωποι ήταν θεοί. Καταχράστηκαν όμως σε τέτοιο βαθμό την θεία δύναμή τους ώστε ο Μπράχμα αποφάσισε να τους αφαιρέσει την θεία φύση τους και να την κρύψει κάπου όπου δεν θα μπορούσαν να την ξαναβρούν. Οι Θεοί που συγκεντρώθηκαν για να βρουν λύση πρότειναν να την θάψουν βαθιά στην γη όμως ο άνθρωπος θα έσκαβε και θα την εύρισκε. Σκέφτηκαν να την ρίξουν στα βάθη της θάλασσας. Αλλά ο Μπράχμα ήταν σίγουρος ότι οι άνθρωποι κάποτε θα εξερευνούσαν τους βυθούς και θα την έφερναν στην επιφάνεια. Έτσι οι Θεοί δεν είχαν τι να προτείνουν γιατί δεν ήξεραν μέρος απροσπέλαστο στον άνθρωπο.

Τελικά ο Μπράχμα είπε:

-Θα κρύψουμε την θεότητα του ανθρώπου βαθιά μέσα του. Είναι το μόνο μέρος που δεν θα σκεφτεί ποτέ για να ψάξει.

Από τότε ο άνθρωπος κάνει τον γύρο της γης, εξερευνά, αναρριχάται, καταδύεται και σκάβει μάταια ψάχνοντας για κάτι που βρίσκεται μέσα του.

Το τελευταίο πράγμα που θα υποψιαστείτε ποτέ είναι ότι η Κόλαση και ο Παράδεισος, η Ευτυχία και η Δυστυχία, η Σκλαβιά και το κλειδί της Ελευθερίας βρίσκονται μέσα σας. 
Ακόμα και οι πιστοί των θρησκειών, εναποθέτουν τις ελπίδες τους "κάπου έξω από αυτούς" σε έναν θεό "ψηλά στον ουρανό", έστω και αν η ίδια η θρησκεία τους ισχυρίζεται το αντίθετο.
Και σας διαβεβαιώ ότι το να λέτε "ναι έτσι είναι" έχει τεράστια απόσταση με το να το κατανοήσετε.

16 Ιουνίου 2008

ΣΥΜΒΟΥΛΗ

Το άγχος σήμερα είναι η κύρια ασθένεια του σύγχρονου ανθρώπου. Από αυτό πηγάζουν σχεδόν όλα του τα προβλήματα. Αιτία του άγχους είναι κυρίως ο εγωισμός μας. Και βασικό θεμέλιο του εγωισμού είναι δύο πολύ μικρές και απαρατήρητες λέξεις: το "μου" και το "πιο".
Ως εκ τούτου θα βάζω αναρτήσεις με συμβουλές ή σκέψεις ή απόψεις ή ...κλπ, με σκοπό να ξεδιπλώσω όσα γνωρίζω για το θέμα.
Και ξεκινάω με την πρώτη συμβουλή που είχα γράψει και στο "σβησμένο" blog:
Για δυο πράγματα δεν πρέπει να στεναχωριέται κανείς. Για όσα ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΙ και για όσα ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΟΝΤΑΙ.

Επ' ευκαιρία του Πάσχα...

Στην ιστοσελίδα της Γεωργίας κάποια κοπέλα ανέφερε ότι είχε πρόβλημα υγείας επειδή ήταν χορτοφάγος. Να και κάτι που θα έπρεπε να διαβάσουν οι φανατικοί χορτοφάγοι. Υπάρχει ένας μύθος που συντηρείται από τα "χορτοφαγικά κυκλώματα" (τα οποία συνήθως πουλάνε και πανάκριβα συμπληρώματα διατροφής) ότι μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς να τρώει κρέας. Προβάλλεται μάλιστα και σαν "ιδιότητα πολιτισμένου ανθρώπου" η μη κατανάλωση κρέατος για λόγους συμπόνιας για τα καημένα τα ζώα.
Ίσως να μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο εάν γίνεις ένας "φανατικός θρησκευόμενος" και χρησιμοποιείς συνέχεια επιλεγμένα προϊόντα και βοηθήματα "τρώγοντας" τις ώρες σου στην κουζίνα.
Αλλά δεν γίνεται από φυσιολογικούς ανθρώπους που τρώνε για να ζήσουν και δεν ζουν για να τρώνε. Κάποιοι μπορεί να εμφανίσουν και αναιμίες. Εκτός βέβαια και είσαι σαν μία γνωστή μου.
Είναι 65 χρονών, έχει αιματοκρίτη 43!!! και σιχαίνεται το κρέας. Απορεί μάλιστα και γιατί το κρέας αρέσει στους υπόλοιπους. Αν όμως ήταν 30 χρονών και είχε αιματοκρίτη 36 τότε θα καταλάβαινε την διαφορά.
Αντίθετα μία γνωστή μου, 45 χρονών, επειδή για καιρό δεν έτρωγε κρέας "έτσι" για αυτοπειθαρχία, κατάφερε να "μηδενίσει" τον αιματοκρίτη της.
Εξάλλου η φύση δεν υπερβαίνεται (εύκολα τουλάχιστον). Αν δεν έπρεπε να τρώμε καθόλου κρέας δεν θα μας είχε δώσει κυνόδοντες που είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα των σαρκοφάγων. Υποτίθεται βέβαια ότι θα τρώμε σε λογικές ποσότητες.
Όσο για το θέμα της συμπόνιας... Έ, είναι μεν έτσι αλλά και δεν είναι. Βασικός νόμος της φύσης είναι ότι ο ένας τρώει τον άλλον.
Και αυτός που τρώγεται υποφέρει είτε πρόκειται για αρνάκι, ψάρι, πουλί, ραπανάκι, καρότο ή πατάτα. Όλα είναι ζωντανά και όλα αισθάνονται έστω και αν εμείς δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε.
Ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να αισθάνεστε και άσχημα από πάνω:
Πεθαίνουν εκατομμύρια ζώα κάθε μέρα φαγωμένα από ανθρώπους ή άλλα ζώα.
Πεθαίνουν εκατομμύρια ψάρια για να γίνουν κονσέρβα για το "χαριτωμένο" γατάκι ή σκυλάκι μας.
Πεθαίνουν εκατομμύρια δέντρα για να φτιαχτούν καταναλωτικές βλακείες και χαζά περιτυλίγματα δώρων που αγοράζουμε όλοι "ελαφρά τη καρδία".
Πεθαίνουν εκατομμύρια φυτά που γίνονται τροφή των ζώων και των ανθρώπων.
Πεθαίνουν δισεκατομμύρια σπόροι για να γίνουν "οικολογική βενζίνη" (αν είναι δυνατόν!!!) και όχι τροφή.
Πεθαίνουν εκατομμύρια άνθρωποι γιατί δεν έχουν ένα πιάτο φαγητό.
Πέντε χιλιάδες (τουλάχιστον) μικρά παιδιά τυφλώνονται κάθε χρόνο στην Αφρική επειδή δεν παίρνουν τις κατάλληλες θρεπτικές ουσίες.
Να μην συνεχίσω τον κατάλογο...
Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάμε στο άλλο άκρο και θα γίνουμε αναίσθητοι μετατρεπόμενοι σε "τίγρεις"...
Έτσι;

Ανακοίνωση του νοσοκομείου JOHN HOPKINS, ΗΠΑ

(ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΩΠΑ) ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ - ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ
1. Μην τοποθετείτε πλαστικά δοχεία σε φούρνο μικροκυμάτων.
2. Μην τοποθετείτε δοχεία με νερό στην κατάψυξη.
3. Μην τοποθετείτε πλαστικές μεμβράνες σε φούρνο μικροκυμάτων.

Το Johns Hopkins έστειλε πρόσφατα αυτό το μήνυμα σε ένα από τα ενημερωτικά του δελτία. Οι πληροφορίες αυτές κυκλοφόρησαν και στο Walter Reed Army Medical Center. Οι διοξίνες προκαλούν καρκίνο και ειδικά καρκίνο του μαστού.
Είναι ιδιαίτερα δηλητηριώδεις για τα κύτταρα του σώματός μας. Μην ψύχετε πλαστικά μπουκάλια με νερό, καθώς η διαδικασία αυτή απελευθερώνει διοξίνες από το πλαστικό. Πρόσφατα ο Δρ. Edward Fujimoto, Διευθυντής του προγράμματος ευεξίας στο Castle Hospital εμφανίστηκε σε μία τηλεοπτική εκπομπή για να εξηγήσει αυτόν τον κίνδυνο για την υγεία μας. Μίλησε για τις διοξίνες και για το πόσο μας βλάπτουν. Τόνισε ότι δεν πρέπει να θερμαίνουμε τρόφιμα στο φούρνο μικροκυμάτων μέσα σε πλαστικά δοχεία.
Αυτό ισχύει κυρίως για τρόφιμα που περιέχουν λιπαρά. Πρόσθεσε ότι ο συνδυασμός λίπους, υψηλής θερμοκρασίας και πλαστικού, απελευθερώνει διοξίνη στο φαγητό και στη συνέχεια στα κύτταρα του σώματος. Αντ' αυτού συνέστησε την χρήση γυαλιού, όπως CorningWare, Pyrex ή κεραμικών δοχείων για την θέρμανση τροφίμων.

Νερό, ο άγνωστος ζωοδότης

Πιστεύετε ότι γνωρίζετε το νερό; Τι θα μπορούσε άραγε να πει κανείς για αυτό πέρα από ότι βρίσκεται παντού; Και όμως.
Το νερό βρίσκεται κάτω από το στόχαστρο της ερεύνης πολλών επιστημόνων στο εξωτερικό.
Το νερό είναι το πιο κοινό υλικό πάνω στην γη. Είναι μέσα μας και έξω μας κάθε στιγμή. Τους πρώτους μήνες της ζωής μας τους περνάμε μέσα στο νερό του αμνιακού σάκου. Το 70% του σώματός μας είναι νερό και το μεγαλύτερο ποσοστό των τροφών μας είναι πάλι νερό, αφού πολλά λαχανικά φτάνουν μέχρι και 99% περιεκτικότητα σε νερό. Είναι τόσο πολύτιμο ώστε μερικές μέρες χωρίς νερό είναι αρκετές να επιφέρουν τον θάνατο.
Το νερό υπάρχει από τότε που δημιουργήθηκε και η γη μας. Οι επιστήμονες ερευνούν με μεγάλη προσοχή αυτό το τόσο κοινό στοιχείο, γιατί οι ιδιότητες που έχει, χημικές και μηχανικές, το καθιστούν ένα τρομερά ενδιαφέρον υλικό για έρευνα. Συνδέεται με την δημιουργία της ζωής κυριολεκτικά περισσότερο από το φως του ήλιου!
Τίποτε δεν είναι μαλακότερο από το νερό. Ένα μικρό βλασταράκι το κάνει να υποχωρήσει και να αλλάξει κατεύθυνση. Αλλά το νερό έχει την περισσότερη «επιμονή» από κάθε άλλο στοιχείο. Τίποτε τελικά δεν ανακόπτει την πορεία του, ούτε τα τεράστια φράγματα που κατασκευάζουμε τελευταία.
Ας δούμε όμως τις ιδιότητες του άγνωστου αυτού γνωστού μας.
-Πρόκειται για ένα στοιχείο με πολύ σταθερό χημικό δεσμό. Όλες οι άλλες χημικές ουσίες καταστρέφονται σχετικά εύκολα. Αντιδρούν μεταξύ τους, διασπώνται και ξαναενώνονται δημιουργώντας νέες ουσίες. Συνήθως πάντα υπάρχει εκεί το νερό που θα διευκολύνει αυτή την διάσπαση χωρίς το ίδιο να πάθει τίποτε.
-Αν και είναι ένα πολύ μικρό μόριο έχει πάρα πολλές ιδιότητες. Στην χημεία όσο μεγαλύτερο είναι ένα μόριο, τόσο πιο πολλές αντιδράσεις μπορεί να κάνει και τόσο πιο πολλές φυσικές ιδιότητες έχει. Έτσι το μικρό μόριο δεν δικαιολογεί τόσα πράγματα.
-Κανείς δεν μπορεί να δικαιολογήσει το γεγονός ότι πρόκειται για το μοναδικό στοιχείο που βρίσκεται πάνω στην γη ταυτόχρονα και στις τρεις μορφές του: υγρό, στερεό και αέριο.
-Αν και αδρανές χημικά μπορεί να διαλύει και να μεταφέρει μια μεγάλη ποικιλία ανοργάνων ενώσεων πολύ βασικών στην λειτουργία του οργανισμού μας.
-Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί (με τόσο μικρό μόριο)το νερό έχει τόση μεγάλη επιφανειακή τάση, μεγαλύτερη από κάθε γνωστό υγρό.
-Είναι το μοναδικό υλικό πάνω στην γη που μεγαλώνει σε όγκο όταν ψύχεται. Ενώ ακολουθεί τον γενικό κανόνα, γύρω στους τέσσερις βαθμούς Κελσίου αρχίζει να «φουσκώνει». Στους μηδέν βαθμούς, μετατρέπεται σε πάγο ελαφρύτερο από το νερό και επιπλέει. Αν δεν γινόταν αυτό οι θάλασσες σταδιακά θα πάγωναν μέχρι τον πυθμένα και η ζωή θα εξαφανιζόταν. Επίσης αυτή η ικανότητα επιτρέπει στο κρύο νερό του βυθού να έρθει στην επιφάνεια ανακυκλώνοντας τις θρεπτικές ουσίες που βρίσκονται στον πυθμένα και τρέφοντας έτσι δισεκατομμύρια όντα της θάλασσας.
-Είναι το ισχυρότερο διαλυτικό της γης.
-Σύμφωνα με τους κανόνες της φυσικής θα έπρεπε να παγώνει τουλάχιστον στους μείον 80 βαθμούς Κελσίου.
-Αν και παρουσιάζεται σαν την τέλεια μορφή υγρού και χρησιμοποιείται για τον καθορισμό πολλών φυσικών σταθερών, δεν είναι ούτε σταθερό αλλά ούτε και τέλειο. Παραβαίνει όλους τους γνωστούς φυσικούς νόμους.
-Έχει την δυνατότητα να κάνει πολυδομικές αλλαγές. Μετατρέπεται δηλαδή σε ένα πολυμερές ικανό να «απομνημονεύει» και την παραμικρή ενεργειακή αλλαγή στο περιβάλλον του. Παρουσιάζει δηλαδή μνήμη. Αυτό δεν πρέπει να παραξενεύει κανέναν, αφού υπάρχουν σήμερα κράματα που μπορούν να «θυμούνται» κάποιο σχήμα τους σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες!
Τα πειράματα του Masaru Emoto ο οποίος είχε την ιδέα να φωτογραφίσει το νερό σε διάφορες φάσεις της ύπαρξής του και μέσα σε διαφορετικές συνθήκες εξωτερικού περιβάλλοντος, προσθηκών και μολύνσεων από ξένες ουσίες, αλλά και από ποικίλες σε συναισθήματα σκέψεις, ακολουθώντας πάντα επιστημονική μεθοδολογία, έρχεται να επιβεβαιώσει με την σειρά του ότι το νερό δεν είναι απλά και μόνο ένα υγρό, αλλά κάτι το ζωντανό που αντιδρά ανάλογα με καθετί το επηρεάζει διαφοροποιώντας την ενεργειακή και κρυσταλλική του δομή, ανταποκρινόμενο στις σκέψεις και τα συναισθήματα μας.
-Παρουσιάζει αστάθεια ακόμα και στις μικρότερες εξωτερικές επιδράσεις. Τα τελευταία χρόνια γίνονται πειράματα που καταλήγουν σε απίστευτα συμπεράσματα. Το νερό φαίνεται να απομνημονεύει ψυχολογικές καταστάσεις!
Να μια καλή εξήγηση για τον λόγο που το άγχος μας «δηλητηριάζει». Αν οι ψυχολογικές καταστάσεις επηρεάζουν τις χημικές ιδιότητες του νερού, αυτός είναι ένας υπεραρκετός λόγος ασθένειας για το σώμα μας.

Νερό και ομοιοπαθητική

Ένα κλασσικό ανέκδοτο για τα φάρμακα είναι το παρακάτω:
Λέει ο γιατρός στον ασθενή:
-Θα παίρνετε το μπλε χαπάκι κάθε πρωί για τον βήχα που έχετε. Το κόκκινο χαπάκι το μεσημέρι για τον στομαχόπονο που θα σας προκαλέσει το μπλε. Και το πράσινο χαπάκι το βράδυ για τα σπυράκια που θα βγάλετε από το κόκκινο χαπάκι!
Είναι κοινό μυστικό πλέον ότι τα φάρμακα έχουν καταντήσει κυριολεκτικά μάστιγα. Όχι μόνο είναι ακριβά, όχι μόνο δεν θεραπεύουν αλλά επί πλέον έχουν τρομερές παρενέργειες. Παρόλα αυτά οι γιατροί συνεχίζουν να υπερασπίζονται την χρήση των ακριβών, τοξικών και πολλές φορές αναποτελεσματικών φαρμάκων της φαρμακοβιομηχανίας.
Η πιο σημαντική αντίρρηση της κατεστημένης ιατρικής ως προς την χρήση της ομοιοπαθητικής είναι ότι η ομοιοπαθητική δεν μπορεί να θεραπεύει. Ο λόγος είναι ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν περιέχουν σχεδόν καθόλου θεραπευτική ουσία. Η συνεχής διάλυση μιας μικρής ποσότητας κάποιου εκχυλίσματος φτάνει το τελικό διάλυμα στο σημείο να περιέχει ελάχιστα έως καθόλου μόρια της ουσίας.
Έτσι με «υλιστική» λογική η θεραπεία αποκλείεται. Η όποια θεραπευτική δράση δικαιολογείται από τους γιατρούς σαν «δράση πλασέμπο». Έτσι προσπαθούν απεγνωσμένα να κρατήσουν τους ασθενείς που απελπισμένοι από την επίσημη ιατρική έχουν αρχίσει να καταφεύγουν σε εναλλακτικές πρακτικές θεραπείας.
Οι καλοί γιατροί βέβαια αποφεύγουν να λάβουν υπόψιν τους ορισμένες παραμέτρους. Όπως συμβαίνει παντού προτιμούν να αποφεύγουν σημεία που δεν εξηγούνται με την αποδεικτική λογική τους. Τα σχετικά ερωτήματα-επιχειρήματα είναι αναπάντητα και αποφεύγεται η αντίκρουσή τους:
-Εάν είναι όλες οι θεραπείες της ομοιοπαθητικής ανήκουν στην κατηγορία «πλασέμπο» δηλαδή στις θεραπείες μέσω της πίστης (αυθυποβολή) του ασθενή ότι πήρε ένα φάρμακο που θα τον γιατρέψει, γιατί το φαινόμενο πλασέμπο δεν λειτουργεί (τόσο έντονα) και στα κανονικά φάρμακα;
-Πως εξηγείται το φαινόμενο η ομοιοπαθητική να θεραπεύει μωρά και ζώα που δεν καταλαβαίνουν από αυθυποβολή και άλλα τέτοια εντυπωσιακά;
-Εάν είναι τόσο έντονη η δράση της αυθυποβολής γιατί δεν γίνονται έρευνες να χρησιμοποιηθεί αυτή η δράση στην «κανονική» ιατρική;
-Αφού τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν έχουν μέσα τους θεραπευτική ουσία τότε ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. Αυτό είναι αποδεδειγμένο. Σε τι είναι τότε επικίνδυνα;
Τελευταία όμως με τις ανακαλύψεις περί της μνήμης του νερού, η ομοιοπαθητική απέκτησε έναν σημαντικό σύμμαχο:
Αφού το νερό «απομνημονεύει» πληροφορίες όπως ακριβώς ένα υπολογιστής, τότε μπορούν να εξηγηθούν αρκετά φαινόμενα:
-Οι δυσάρεστες σκέψεις μας και τα αρνητικά συναισθήματα εντυπώνονται στην μοριακή δομή του νερού. Έτσι εξηγείται γιατί υπάρχουν τόσες ασθένειες λόγω άγχους.
-Το φαγητό που φτιάχνει η μάνα μας στο σπίτι, συνήθως είναι νόστιμο για τον απλούστατο λόγο ότι όταν το φτιάχνει το «εμποτίζει» με αγάπη και ενδιαφέρον.
-Τα προϊόντα που φτιάχνονται από κάποιον με «μεράκι» είναι πάντα νοστιμότερα από τα βιομηχανοποιημένα που χρησιμοποιούν συντηρητικά, χρωστικές, αρωματικά και ένα σωρό χημικά για να έχουν τα τρόφιμα ωραία γεύση και άρωμα.
-Έτσι μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά η θεραπευτική δράση της ομοιοπαθητικής, παρά την ουσιαστική έλλειψη φαρμάκου. Το νερό «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΕΙ» τις θεραπευτικές ιδιότητες της ουσίας. Έτσι το νερό μετατρέπεται σε ένα «ενεργειακό» φάρμακο που έχει την ίδια δράση με την ουσία η οποία διαλύθηκε σε αυτό.
Η νεοαποκαλυφθείσα αυτή ικανότητα του νερού θα πρέπει κανονικά να χρησιμοποιηθεί από την ιατρική επιστήμη για να κατασκευαστούν φάρμακα που θα είναι φθηνά, θα έχουν θεραπευτική δράση και καμία παρενέργεια.
Κάτι τέτοιο όμως θα αργήσει πάρα πολύ, αφού θα κάνει πάρα πολύ κακό στην τσέπη των φαρμακευτικών πολυεθνικών.

Η Αλήθεια είναι η ανώτατη τέχνη.

Το Πραγματικό, η Αλήθεια είναι αυτό που μας ενδιαφέρει και δεν βρί¬σκεται ανάμεσα στις θεωρίες, στις γνώμες και στις δοξασίες η Αλήθεια είναι το άγνωστο από στιγμή σε στιγμή.

Η Αλήθεια βρίσκε¬ται στο Κέ¬ντρο, ούτε δε¬ξιά ούτε αριστερά. Η έννοια που ο νους μπο¬ρεί να σφυρη¬λατήσει για την Αλήθεια δεν είναι ποτέ η Αλήθεια. Η γνώμη που ίσως έχουμε για την Αλήθεια, όσο και αν είναι σεβα¬στή, με κανένα τρόπο δεν είναι η Αλήθεια. Ούτε τα αντιτιθέμενα πνευμα¬τικά ρεύματα μπο¬ρούν να μας οδηγήσουν στην Αλήθεια.

Η Αλήθεια είναι κάτι που πρέπει να δοκιμαστεί άμεσα, όπως όταν κά¬ποιος βάζει το χέρι του στην φωτιά και καίγεται ή όπως ένας που καταπίνει νερό και πνίγεται.

Χρειάζεται άμεσα να αυτοερευνηθούμε για να αυτοανακαλυφθούμε και να γνωρίσουμε βαθιά τον εαυτό μας. Η εμπειρία της Αλήθειας έρχεται μόνο περιορίζοντας το Σφάλμα. Μόνο διαλύοντας το ίδιο το Εγώ μου, τα λάθη μου, τις προκαταλήψεις και τους φόβους, τα πάθη και τις επιθυμίες, τα διανοητικά κλεισίματα και τις αυτάρκειες παντός είδους, έρχεται σε μας η εμπειρία του Πραγματικού.
Η Αλήθεια δεν έχει τίποτε να κάνει με αυτό που έχει ειπωθεί ή δεν έχει ειπωθεί, αυτό που γράφτηκε ή δεν γράφτηκε. Αυτή έρχεται μόνο όταν το «ο Εαυτός μου» έχει πεθάνει. Ο νους δεν μπορεί να αναζητήσει την Αλήθεια γιατί δεν την γνωρίζει. Όσο η συνείδηση είναι εγκλωβισμένη μέσα στο «Εγώ μου» δεν θα μπορέσει να δοκιμάσει το Αληθινό, αυτό που βρίσκεται πέρα από το σώμα, τις συγκινήσεις και τον νου, αυτό που είναι η Αλήθεια.

Σε τι χρησιμεύει στον άνθρωπο να γνωρίζει χιλιάδες θεωρίες χωρίς ποτέ να δοκιμάσει την Αλήθεια;

Πολύ δίκαια είπε λοιπόν ο Χριστός: «Γνωρίστε την Αλήθεια και αυτή θα σας ελευθερώσει».

Όταν κάποτε ρώτησαν τον Ιησού τι είναι η Αλήθεια, αυτός κράτησε βαθιά σιωπή. Και όταν έκαναν στον Βούδα την ίδια ερώτηση γύ¬ρισε την πλάτη και αποσύρθηκε.

Αλλά αν αυτοί οι Αληθινοί Άνθρωποι δεν τόλμησαν να μιλήσουν γι’ Αυτήν τότε εγώ τι μπορώ να κάνω;

2 Ιουνίου 2008

Ιθάκη (Καβάφης)

(1911)
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι
που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κι' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ' έδωσε τ' ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.