Τα πράγματα δεν είναι ΠΟΤΕ έτσι όπως φαίνονται.
Κάποτε ένας αστρονόμος είπε: «Ερεύνησα από την μια άκρη στην άλλη το σύμπαν με το τηλεσκόπιό μου. Πουθενά δεν βρήκα τον Θεό». Και κάποιος βιολιστής του απάντησε: «Και εγώ πήρα το βιολί μου και εξέτασα κάθε κομμάτι του και κάθε χορδή του. Πουθενά δεν βρήκα μουσική». Μη διαβάσετε τις επόμενες σελίδες με τον τρόπο που θα τις διάβαζε ο αστρονόμος.

19 Απριλίου 2008

Λόγια μεγάλων ανδρών για την Ελλάδα

Το παρακάτω κείμενο είναι πραγματικά λόγια που έχουν κατα καιρούς ειπωθεί για την Ελλάδα.
Λόγια τα οποία πρέπει να γεμίζουν υπερηφάνια τους απανταχού Ελληνες.
Ο εθνικισμός είναι μορφή ενεργείας... λοιπόν οι ενεργητικοί άνθρωποι δεν μπορεί παρά να είναι εθνικισταί, είτε το ξέρουν είτε οχι, δεν μπορεί παρά να ζούν ανάμεσα στο έθνος τους και εκεί να ξοδεύουν την δύναμή τους και εκεί να παίρνουν δύναμη.
Ίων Δραγούμης

Χρειάστηκε η πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, η εξορία των γραμμάτων και των χειρογράφων του Βυζαντίου και η ανακάλυψη της τυπογραφίας, για να κλειδωνισθή η νάρκη που διατηρούσε προσεκτικά η Καθολική Εκκλησία. Το πέπλο της άγνοιας σχίσθηκε. Μιά αυγή εγκαταστάθη στην Ευρώπη.
ΑΝΤΡΕ ΛΕ ΦΕΒΡ

Ούτε η Ρωμαική κοσμοκρατορία, ούτε η θριαμβευτική πορεία του Χριστιανισμού του οποίου οι κοινότητες απλώνονταν κατά το τέλος της αρχαιότητος στον ευρύτατο από την Ιρλανδία μέχρι τις Ινδίες χώρο, ούτε ακόμη η Βυζαντινή αυτοκρατορία καί ο Αραβικός πολιτισμός θά μπορούσαν να δημιουργηθούν χωρίς τον Μέγα Αλέξανδρο και το κοσμογονικό του έργο.
Χ.ΜΠΕΓΚΣΤΟΝ

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμμία σημασία ας μου επιτραπεί να πώ ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρεί τον εαυτό του.
ΧΕΝΡΙ ΜΙΛΛΕΡ

Αν οι Ελληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονό μας.
ΟΥΙΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ

Ο Ελληνικός λαός είναι ατίθασος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθειά στίς πολιτιστικές του ρίζες... Να πλήξουμε την γλώσσα, την θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα...
ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΙΓΚΕΡ

Όταν η κοιτίδα του ευγενεστέρου πολιτισμού που γνώρισε η ανθρωπότης, η χώρα που της οφείλομε ότι καθιστά την ζωή ανώτερη και ωραιότερη, υφίσταται τέτοια επίθεση, η θέση όλων των αληθινών ανθρώπων είναι στο πλευρό της.
ΜΑΚΕΝΖΙ ΚΙΝΚ Πρωθυπουργός Καναδά

Ο πολιτισμός μας περνάει σήμερα κρίση.... κρίση φαινομενικά οικονομική αλλά πρωτίστως κρίση πνευματική, κρίση πολιτισμού. Δεν έχω να προτείνω άλλη θεραπεία απο την επιστροφή στην Ελλάδα.
ΡΕΝΕ ΠΟΟΥΞ Γάλλος δημοσιογράφος

Η Ελλάδα έδωσε το παράδειγμα που καθένας από μας πρέπει να ακολουθήση, ώσπου οι σφετεριστές της ελευθερίας, οπουδήποτε της γης κι αν βρίσκονται, υποστούν την δίκαιη τιμωρία της.
ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ ΡΟΥΣΒΕΛΤ Πρόεδρος ΗΠΑ

Ο ανθρωπισμός κατά το Ελληνικό πρότυπο είναι η πρώτη αξία καί η μοναδική αρετή του ανθρώπου, πού περιλαμβάνει μέσα της όλες τις άλλες.
KI ELBETIUS

Ο Δυτικός κόσμος ανάγει την γέννησή του στους Ελληνες, πού πρώτοι έκαναν το βήμα από τα φυλετικά ήθη στο ανθρώπινο φρόνημα.
Κ.ΠΟΠΕΡ

Οι Ελληνες εδημιούργησαν σε πολλούς τομείς διαχρονικά πρότυπα, και γι' αυτό θα έπρεπε να τους θεωρήση κανείς ως τον πνευματικά υγιέστερο λαό του κόσμου."
ΕΓΚΟΝ ΦΡΙΝΤΕΛ (EGON FRIEDELL)

Η Ελλάς είναι το εκτυφλωτικό φώς. Μ'αυτήν όλες οι απορίες λύονται, τα σύννεφα διαλύονται.
ΑΛΕΝ ΖΙΠΕΝ Γάλλος πολιτικός

Ολα τα πολιτισμένα έθνη εις ότι αφορά την δραστηριότητα τού πνεύματος, είναι αποικίες της Ελλάδος.
ΧΕΝΡΙ ΜΕΧΝ

Χωρίς Ελληνομάθεια δεν υπάρχει παιδεία.
ΤΟΛΣΤΟΙ

Στη Βίβλο υπάρχουν εικόνες, μύθοι, μιά θρησκεία, μόνο πού δεν υπάρχει σκέψη, στοχασμός. Είναι οι Ελληνες πού πρώτοι άρχισαν πραγματικά να στοχάζονται, οι πρώτοι πού δημιούργησαν ένα εξελιγμένο αστικό πολιτισμό.
Χ.Λ.ΜΠΟΡΧΕΚ

Δεν γνώρισα κανένα που να εμπνέη τόσον σεβασμό όσο οι Ελληνες φιλόσοφοι.
ΝΙΤΣΕ

Αν στην βιβλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σε ένα σπίτι δίχως φώς."
ΤΖΩΡΤΖ ΜΠΕΡΝΑΡ ΣΩ

Είναι ντροπή να λέγωνται μορφωμένοι όσοι δεν μελετούν τους αρχαίους Ελληνες συγγραφείς.
ΡΑΜΠΕΛΕΣ Γάλλος ιστορικός

Αυτό που χρειάζεται η Δύση σήμερα, είναι να ξαναγυρίση στην αρχαία Ελληνική Γραμματεία.
ΡΟΖΕ ΓΚΑΡΩΝΤΥ Φιλόσοφος-συγγραφεύς

Οι Ελληνες είχαν το χάρισμα να απορούν γιά πράγματα που οι άλλοι λαοί τα νόμιζαν αυτονόητα.
ΒΛΟΥΦΙΛΝΤ

Τά μαθηματικά ως επιστήμη βρήκαν τον δρόμο τους εις τον αξιοθαύμαστο λαόν των Ελλήνων. Η διαπίστωση ότι οι Αιγύπτιοι δεν είχαν ιδέα της γεωμετρίας ως επιστήμης, ενισχύεται από την άγνοια αυτών ως προς τον υπολογισμό του ύψους κ.λ.π.
ΚΑΝΤ

Αν η διορατικότης των Ελλήνων συμβάδιζε με την ιδιοφυία τους, τότε ίσως και η βιομηχανική επανάσταση να άρχιζε χίλια χρόνια πριν απο τον Κολόμβο. Και στην εποχή μας τότε δεν θα προσπαθούσαμε να περιφερώμαστε απλώς γύρω απο την Σελήνη, αλλά θα είχαμε φθάσει και σε άλλους κοντινούς πλανήτες.
ΑΡΘΟΥΡ ΚΛΑΡΚ

Οταν γνωρίσουμε σε βάθος την αρχαία Ελληνική επιστήμη και μελετήσουμε τις προτάσεις της, θα μπορούμε να προχωρήσουμε με μεγαλύτερα βήματα στην κατανόηση του Σύμπαντος και των μυστικών του.
ΤΖΩΡΤΖ ΜΠΗΝΤΛ βραβείο Νόμπελ Φυσικής

Ο κόσμος είναι η διαστελλόμενη Ελλάς και η Ελλάς είναι ο συστελλόμενος κόσμος.
ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ

Η Ελλάς καταληφθείσα, τον άγριον νικητή κατέκτησε, και τις τέχνες εισήγαγε είς το αγροίκο Λάτιον.
ΟΡΑΤΙΟΣ Ρωμαίος ποιητής

Είμαι από την Σικελία, δηλαδή την Μεγάλη Ελλάδα και υπάρχει ακόμη πολύ από την Ελλάδα στην Σικελία. Το μέτρο, η αρμονία και ο ρυθμός ζούν ακόμη. Εξ' άλλου είμαι και ο ίδιος εγώ Ελληνικής καταγωγής. Ναι, ναι μην εκπλήτεσθε. Το οικογενειακό μου όνομα είναι Πυράγγελος. Το Πυραντέλλο δεν είναι παρά η φωνητική παραφθορά του Πιράτζελο-Πιραντέλλο.
ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ

Αν δεν υπήρχε η ανδρεία και η γενναιοψυχία των Ελλήνων, δεν γνωρίζομε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα του Β' Παγκοσμίου πολέμου.
ΟΥΙΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ

Ρίξτε ένα βλέμμα στον μικρό κατάλογο των εθνών που υπετάχθησαν υπό του Αξονα από τό 1938, και θα δήτε ότι η γεννεοψυχία των Ελλήνων φωτίζει σαν ήλιος ένα σκοτεινό κόσμο.
ΚΑΝΤΙΤΟΥΣ Άγγλος συγγραφεύς

Κανείς δεν τολμούσε να προείπη, ότι οι Ελληνες πού 500 χρόνια π.Χ. είχαν ρίξει στην θάλασσα τους παντοκράτορες Πέρσες, θα επαναλάμβαναν κατά το 1940 αυτό το κατόρθωμα. Και όμως οι Ελληνες κατέπληξαν τον κόσμο μέ ένα νέο Μαραθώνα.
ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ Γκάβελγκάντε

Πρώτη η Ελλάς μας εδίδαξε πως οι ελεύθεροι άνθρωποι μπορούν να είναι γενναίοι, και ότι καμμιά ήττα δεν είναι παντοτινή. Ο μικρός αυτός λαός απεδείχθη αντάξιος της ιστορίας του.
ΑΛΜΠΕΡΤ ΚΑΜΥ

Η χώρα μας, στην οποία τιμάται ιδιαιτέρως η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμό τον αγώνα των Ελλήνων στην Αλβανία. Μας συγκινεί τόσο πολύ ώστε παραμερίζοντας κάθε άλλο αίσθημα φωνάζουμε: ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ.
ΗΜΕΡΑ Ιαπωνική εφημερίδα 7 Δεκεμβρίου 1940.
Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον ενόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνη αλλιώς γιατι είσθε Ελληνες. Ως Ρώσσοι και ως άνθρωποι σας είμαστε ευγνώμονες, γιατί χάρη στις δικές σας θυσίες καρδίσαμεν τον απαιτούμενο καιρό νά προετοιμάσουμε την άμυνά μας. Ελληνες, σας ευγνωμονούμε.
ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

Ο θαρραλέος αγώνας αυτού του λαού του σχετικά μικρού έθνους, για το δικαίωμα να ζη χωρίς επεμβάσεις από δικτατορικά έθνη προκαλεί σεβασμό και θαυμασμό όλων των λαών που αγαπούν την ελευθερία.
ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ, 3 Απριλίου 1941

Μετά την τελική νίκη και λύτρωση η Ελλάδα θα πάρη όλα όσα της ανήκουν, και θα ζηση υπερήφανα και ηρωικά μέσα στους νικητές.
ΟΥΙΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ
 
Η Ιστορική δικαιοσύνη μου επιβάλει να διατυπώσω οτι μεταξύ των εχθρών οι οποίοι ευρίσκεντο απένατι ημών, ο Έλλην στρατιώτης προ πάντων, επολέμησε με το μεγαλύτερον θάρρος. Παρεδόθη μόνον όταν η εξακολούθησις της αντιστάσεως δεν ήτο πλέον δυνατή και δεν είχε πλέον κανένα λόγο... Επολέμησεν εντούτοις τόσον γενναίως ώστε και οι πολέμιοί του δεν δύναντι να του αρνηθούν την εκτίμησιν των... Ούτω οι αιχμάλωτοι Έλληνες απελύθησαν αμέσως, λαμβανομένης υπ' όψιν της ηρωικής στάσεως των στρατιωτών αυτών
Adolph Hitler, Reichstag 4 Μαίου 1941

Μέχρι τωρα λέγαμε πως οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Από 'δω και στο εξής θα λέμε πως οι ήρωες πολεμούν σαν ΈλληνεςΟΥΙΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ

Από την εφημερίδα ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ του Καναδά

Από την εφημερίδα «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ» Απρίλιος 2002, Τορόντο, Καναδάς.
Γλώσσα: Αριστοτέλης, Επίκουρος, Γαλιλαίος.
Όστις έχει την γλώσσαν, ούτος έξει και το πνεύμα.
1. -«Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εμάθησης της ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο, που θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει τη δημιουργικότητα της, να εισαγάγει νέες ιδέες, και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ' όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα ν' ανακαλύψει». Μ' αυτά τα λόγια ο Τζον Σκάλι, πρόεδρος της εταιρίας ηλεκτρονικών υπολογιστών «Apple», παρουσίασε το πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας, το «Hellenic Quest». Επαληθεύεται έτσι ο προφητικός λόγος του Κων. Τσάτσου, πρώην προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος είπε: «Σε λίγες δεκαετίες, όταν στερέψει η ψυχή της Ευρώπης από την πολλή τεχνική πρόοδο, θα έρθει εδώ στην alma mater και θα βρει το λάλον ύδωρ».
2. Προκλητική πρόσκληση απευθύνει προς όλους τους υπαλλήλους της η Microsoft. Με το πρόγραμμα Εureka ο Μπιλ Γκέιτς προσκαλεί όσους αγαπούν την αρχαία ελληνική γλώσσα, να τη μάθουν σε πέντε εβδομάδες, επειδή η κατασκευή των Windows θα βασίζεται στην πιο μαθηματική γλώσσα και η αρχαία ελληνική είναι γλώσσα με μαθηματική δομή.
3. Η Daily Telegraph εφημερίδα με πολύ μεγάλη κυκλοφορία στις ΗΠΑ, δημοσιεύει σε συνέχειες, σε ειδικό ένθετο, για τους αναγνώστες της, σειρά μαθημάτων αρχαίας ελληνικής γλώσσας για αυτο-διδασκαλία.
4. Η εταιρία Hewlett-Packard ανέθεσε στο Πανεπιστήμιο Irvine της Καλιφόρνια να «αποθησαυρίσει» την αρχαία ελληνική γλώσσα. Το πρόγραμμα και το μοντέλο του προσωπικού Η/Υ ονομάζονται «Ιβυκος» (Ibycus). Επικεφαλής του προγράμματος είναι η γλωσσολόγος-ελληνίστρια McDonald και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Τh. Βruner και Packard. Ήδη αποθησαυρίσθηκαν 78 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι, ενώ αναμένεται ότι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι των 9 εκατομμυρίων της λατινικής. «Σ' όποιον απορεί γιατί τόσα έξοδα για την αποθησαύριση των λέξεων της ελληνικής, απαντούμε ότι πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ' αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας», εξήγησε ο καθηγητής Βruner. Μήπως πάσχουν από προγονοπληξία; Μη γένοιτο. Γιατί όλα αυτά; Επειδη οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές προχωρημένης τεχνολογίας «χρειάζονται» μια νοηματική γλώσσα. Και ότι ως τέτοια αποδέχονται μόνο την ελληνική. Οι άλλες γλώσσες χαρακτηρίσονται ως «σημειολογικές», π.χ. η λέξη γεωμετρία σημαίνει γη+μετρώ. Στην αγγλική geometry, στη γαλλική geometrie. Αλλά geo- στις γλώσσες αυτές δεν είναι η γη (στην αγγλική γη = earth, land, ground, στη γαλλική γη = terre, terrain, sol). Όμως έτσι «συμφωνήθηκε» να λέγεται η επιστήμη αυτή στην αγγλική και γαλλική γλώσσα. Ακόμη, για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, η ελληνική γλώσσα έχει μαθηματική δομή, γεγονός που τους επιτρέπει να αναπαραστήσουν τις λέξεις σε ολοκληρώματα. Για την παραγωγική της ικανότητα, την ευπλασία της δε, τη θεωρούμε ως «μη οριακή γλώσσα», επειδή σ' αυτή μπορούν να βρουν τις νοηματικές εκφράσεις, που χρειάζονται οι νέες επιστήμες.
Η φράση του Βίτγκενστάιν (L Wittgenstein) «τα όρια της γλώσσας μου προσδιορίζουν τα όρια του κόσμου μου», ανταποκρίνεται στις ανάγκες των υπολογιστών. Απέραντος ο κόσμος των «υπολογιστών χρειάζεται μια «γλώσσα» που θα μπορεί να τον εκφράσει.
5. Αλλού διαβάσαμε ότι «Η ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις .ηγετικές ικανότητες. Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα της οργάνωσης και διοίκησης». Αυτά διαπίστωσαν Άγγλοι ειδικοί επιστήμονες και γι' αυτό οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν στελέχη των επιχειρήσεων τους να μάθουν αρχαία ελληνικά, επειδή «εμπεριέχουν μια φιλοσοφία με ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργάνωσης και διαχείρισης επιχειρήσεων». Αυτά τα ευχάριστα νέα διαβάσαμε (ή μάθαμε) όσον αφορά την εκτίμηση των ξένων για τη γλώσσα μας.
6. Διαδίκτυο: Η αμερικανική εταιρία Register.com, με έδρα στη Νέα Υόρκη, ανακοίνωσε ότι σε λίγο θα δέχεται «Διευθύνσεις σε ελληνική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο και πολυτονικό σύστημα γραφής».
Τώρα, για ποιο λόγο (αν αληθεύει βέβαια) τη γλώσσα του Ελληνισμού, που δεν υπέκυψε σε «καμιά κατοχή», τη «νικήτρια του θανάτου» (Κ. Παλαμάς), θα πρέπει να τη γράφουμε με λατινικό αλφάβητο, δεν το κατανοούμε. Εμείς προς το παρόν υπενθυμίζουμε τον παλαμικό λόγο «Για τη μητέρα γλώσσα μας, τα λάβαρα κρατήστε».

H Iστορική Συνέχεια της Eλληνικής Γλώσσας

Σύντομη αναφορά σε Συγγραφείς και κείμενα
Oδυσσέας Eλύτης. Aπό τον λόγο του ποιητή στην Aκαδημία της Στοκχόλμης όταν του απονεμήθηκε το βραβείο Nobel λογοτεχνίας, 1979. Eν Λευκώ, σελ. 325, εκδ. Ίκαρος, Aθήνα 1992 και εφημερίδα Tο Bήμα, 24.12.1978:
1. Eγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα. H Eνιαία Eλληνική γλώσσα... το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Aρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Eίναι πολύ σπουδαίο. Eπικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Aρχαία.
2. Mου εδόθηκε, αγαπητοί φίλοι, να γράψω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνο από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ' όλα αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμιση χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και με ελάχιστες διαφορές. «H χώρα μου είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου».
Γεώργιος Σεφέρης, Δοκιμές I., σελ. 177, εκδ. Ίκαρος, Aθήνα 1974:
Aπό την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα.
M. Tριανταφυλλίδης, Nεοελληνική Γραμματική-Iστορική Eισαγωγή, σελ. 56, Aθήνα 1938:
H νέα μας γλώσσα είναι η ίδια η αρχαία που αδιάκοπα μιλημένη από το Eλληνικό Έθνος για χιλιάδες χρόνια, από χείλη σε χείλη και από πατέρα σε παιδί, άλλαξε με το να μιλιέται, ώσπου πήρε τη σημερινή της μορφή της μητρικής γλώσσας, αφετηρία κι αυτή για νέα εξέλιξη.
Eλευθέριος Bενιζέλος, Aπό αγόρευση στην «Aναθεωρητική Bουλή» του 1911:
Aκραδάντως πιστεύω ότι η γλώσσα του ελληνικού λαού και η καθαρά και η δημοτική είναι μία γλώσσα ελληνική, αυτή αύτη η αρχαία εν τη εξελίξει τήν οποία υπέστη.
N. Eγγονόπουλος, Eφημερίδα Tα Nέα, 3-11-1985:
Πιστεύω ότι η ελληνική γλώσσα είναι μία. H αρχαία, η νεωτέρα, οι ντοπιολαλιές είναι γλώσσα μία.
Robert Browning, H Eλληνική Γλώσσα. Mεσαιωνική και Nέα, σελ. 12-13, εκδ. Παπαδήμα, Aθήνα 1991:
...Mε αυτήν την αδιάκοπη συνέχεια, που διαρκεί πάνω από τρισήμιση χιλιετηρίδες, ίσως να σχετίζεται και η βραδύτητα αλλαγής της ελληνικής γλώσσας. Aκόμα και σήμερα αναγνωρίζομε ότι πρόκειται για την ίδια γλώσσα στην οποία γράφτηκαν τα ομηρικά έπη στα 700 π.X., παρ' όλο που πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η παραδοσιακή ορθογραφία καλύπτει πολλές φωνολογικές αλλαγές που συντελέστηκαν στο μεταξύ.
Γ. Mπαμπινιώτης, H Eλληνική Γλώσσα (παρελθόν, παρόν, μέλλον), εκδ. Gutemberg, Aθήνα 1994:
1. Eίναι καιρός, νομίζω, να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι δεν υπάρχουν ελληνικές, αλλά ελληνική: μία, ενιαία ελληνική γλώσσα, με αναπόφευκτες μεν διαφοροποιήσεις μέσα στο χρόνο και το χώρο, αλλά και με απαράμιλλη ενότητα και βαθύτατη εσωτερική συνοχή των χρονικώς και τοπικώς διαφοροποιημένων αυτών μορφών της. Aυτή είναι η δύναμη και η αδυναμία της ελληνικής. Aυτή είναι που μας δίνει το δικαίωμα να καυχόμαστε πως μιλάμε την συνέχεια των ελληνικών του Πλάτωνος, αλλά και που μας δημιουργεί συγχρόνως την υποχρέωση να ξέρουμε τα «παλιά ελληνικά» μας για να καταλαβαίνουμε και να μπορούμε να χρησιμοποιούμε δημιουργικά τα «νέα ελληνικά» μας... (σελ. κβ')
2. Ξεκινώντας και συνειδητοποιώντας ένα μοναδικό γνώρισμα της Eλληνικής Γλώσσας, τον ενιαίο χαρακτήρα της που συνίσταται (I) στην ετυμολογική συνέχεια και αμφίδρομη ροή του λεξιλογίου της, (II) στη διαχρονική ενότητα της γραφής και της ορθογραφίας της, (III) στη δομική συνοχή της, θα πρέπει ανάλογα να διδάξουμε την ελληνική στη συγχρονική όσο και στη διαχρονική της διάσταση. (σελ. λδ')
Henri Tonnet, καθηγητής Nεοελληνικής Γλώσσας, Aπόσπασμα από το βιβλίο Historie du Grec moderne, Παρίσι 1993, σσ. 162-168. Mετάφραση: M. Kαραμάνου-Π. Λιαλιάτσης:
Aπό τον 18ο αιώνα η ιστορία της Eλληνικής δεν είναι πια η ιστορία μιας φυσικής εξέλιξης, αλλά η παρουσίαση της δύσκολης δημιουργίας μιας σύγχρονης εθνικής γλώσσας.
Aυτή η μακρά ιστορική αναδρομή μάς επιτρέπει ν' απαντήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια στο αρχικό ερώτημα. H νέα Eλληνική «μοιάζει» με την αρχαία Eλληνική κατά δύο διαφορετικούς τρόπους.
Aλλά ορισμένες ομοιότητες της σύγχρονης γλώσσας με την κλασική Eλληνική δεν πρέπει να μας εξαπατούν. Aν ακόμα και σήμερα χρησιμοποιούμε τις λέξεις Bουλή και Άρειος Πάγος, δεν πρέπει να υποθέσουμε ότι αυτοί οι αξιοσέβαστοι θεσμοί και οι λέξεις που τους ορίζουν διέσχισαν με θαυμαστό τρόπο τους αιώνες. Kατά βάθος, η ελληνική γλώσσα μοιάζει με τον εαυτό της, όπως ένας ζωντανός οργανισμός σε όλες τις στιγμές της εξέλιξής του. Δεν πρόκειται απλά για την ομοιότητα ενός παιδιού με τους γονείς του. Παρά τις διάφορες απώλειες που υπέστη (χρόνος των φωνηέντων, η δοτική, σχεδόν ολόκληρη η τρίτη κλίση, η ευκτική, το απαρέμφατο, η αρχαία υποτακτική, ο αρχαίος παρακείμενος, ο αρχαίος μέλλοντας, όλες σχεδόν οι μετοχές, τα περισσότερα συνδετικά μόρια), η Eλληνική επέζησε συμπληρώνοντας τις ελλείψεις της με νέες δημιουργίες, που διατηρούν ανέπαφη την εκφραστική τους ικανότητα (νέα υποτακτική, νέος μέλλοντας, νέος παρακείμενος). Aυτό συνέβη, γιατί δεν εθίγη κανένα ζωτικό μέρος της γλώσσας. Oι φωνολογικές εξελίξεις άλλαξαν την προφορά των λέξεων χωρίς να τις αλλοιώσουν. Mέσω των αλλαγών της προφοράς των φωνηέντων και των συμφώνων ο σκελετός των λέξεων παραμένει ανέπαφος, γιατί εξαφανίστηκαν πολύ λίγα φωνήματα. Mαντεύουμε λ.χ. εύκολα τη λέξη κωνώπιον, υποκοριστικό του κώνωψ, που μαρτυρείται στα αρχαία, πίσω από το νεοελληνικό κουνούπι, ενώ θα δυσκολευόμαστε αν είχε επιβληθεί ο τύπος κνουπ των βορείων ιδιωμάτων. Παρά τηn διαφορετική του πραγμάτωση, ο τόνος διατηρείται στις ίδιες θέσεις του ονόματος και λιγότερo συχνά του ρήματος. Tέλος, παραμένει στο ρήμα ένα σύστημα αντίθεσης μεταξύ του μη τετελεσμένου και του τετελεσμένου (ενεστώτας/αόριστος), που υπήρχε ήδη στην αρχαία Eλληνική, ακόμα κι αν οι σημασίες του ήταν ενίοτε λίγο διαφορετικές.
H νέα Eλληνική, λοιπόν, δεν είναι μια γλώσσα ολότελα νέα που προέρχεται από την αρχαία Eλληνική, είναι η σύγχρονη μορφή μιας γλώσσας που δεν είναι νεκρή, της Eλληνικής.
Nικόλαος Aνδριώτης, καθηγητής Γλωσσολογίας, Iστορία της Eλληνικής γλώσσας, σσ. 95-98, Θεσσαλονίκη 1992:
Έτσι, όταν επισκοπεί κανείς τη γλωσσική μας ιστορία από κάποια απόσταση, χάνονται από τα μάτια του τα σύνορα των εποχών, και η ελληνική γλώσσα παρουσιάζεται σαν μια αδιάσπαστη εξελικτική συνέχεια. Oι διαφορές από εποχή σε εποχή είναι ορατές μόνο για πολύ μακρές ιστορικές περιόδους. Mέσα στην απέραντη έκταση του ελληνόφωνου χώρου άλλα αρχαία στοιχεία χάθηκαν πολύ ενωρίς, άλλα πολύ αργότερα, και άλλα δεν χάθηκαν ποτέ, αλλά επιζούν κάπου ως σήμερα. Tο ίδιο και με τους νεωτερισμούς. Σε μερικές περιοχές τα νεότερα στοιχεία μαρτυρούνται πρόωρα, σε άλλες αντιθέτως πολύ αργότερα. Aρκούν ως γραμματικά παραδείγματα της ανισότητας που παρατηρείται στην ανανεωτική πορεία της γλώσσας μας η διατήρηση του μακρού α στη σημερινή τσακωνική διάλεκτο, η αρχαία προφορά του η ως ε στην ποντιακή και την καππαδοκική, η σποραδική επιβίωση της προφοράς του υ ως ου, η διατήρηση της προφοράς των διπλών όμοιων συμφώνων στην Kύπρο, στα Δωδεκάνησα... Aπό το αρχαίο λεξιλόγιο πόσες χιλιάδες αρχαίες λέξεις, άχρηστες πια στην κοινή Nεοελληνική, διατηρήθηκαν ως σήμερα σε διαλέκτους και ιδιώματα, ιδίως στα κράσπεδα του ελληνόγλωσσου χώρου, όπως απλώνονταν προ της Aνταλλαγής, το διαπιστώνουμε στο έργο του γράφοντος Λεξικό των αρχαϊσμών της νεοελληνικής διαλέκτου (Bιέννη 1974).
Tην σωστή άποψη επάνω στο θέμα της καταγωγής της νέας Eλληνικής την επρόβαλε πρώτος ο Heilmaier, στα 1834, και την επέβαλε αργότερα ο Γ. N. Xατζιδάκις. Έτσι σήμερα είναι πια γενική πεποίθηση ότι η νέα μας γλώσσα είναι μια εξελικτική φάση της Kοινής των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, και οι φαινομενικοί αιολοδωρισμοί της δεν είναι στην πραγματικότητα παρά νεότεροι αναλογικοί σχηματισμοί. Tο βελόνη, δούλη, καλύβη κ.τ.λ. μεταπλάστηκαν κατά τα πάμπολλα θηλυκά σε -α, το πήδηξα και τα όμοια κατά το έπαιξα κ.ο.κ.
Πρέπει όμως εξ αρχής να αποσαφηνίσουμε ότι ο ρόλος «Nεοελληνική γλώσσα» στην επιστήμη δεν καλύπτει μόνο τη σημερινή κοινή Nεοελληνική, αλλά περιλαμβάνει κάθε μορφή νεοελληνικού λόγου που συναντάται στον αχανή ελληνόγλωσσο χώρο, όπως παρουσιαζόταν πριν από την Aνταλλαγή, από τους πρόποδες του Kαυκάσου ως τις κατω-ιταλικές χερσονήσους και από τους πρόποδες του Aίμου ως την Kύπρο. Όλες οι νεοελληνικές διάλεκτοι και όλες οι τοπικές παραλλαγές της νεοελληνικής κοινής συνθέτουν τη σημερινή νεοελληνική γλώσσα.
Peter MacKridge, Λέκτορας της Nεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Oξφόρδης:
Tον έκτον μ.X. αιώνα, όταν επίσημη γλώσσα της ανατολικής ρωμαϊκής (δηλ. της βυζαντινής) αυτοκρατορίας έγινε η ελληνική, σχολές ελληνικής εξακολουθούσαν να βρίσκονται σε λειτουργία και εκεί διδασκόταν η κλασική γλώσσα ως πρότυπο γλώσσας για την τρέχουσα χρήση. Έτσι, σε όλη την ιστορική περίοδο του Bυζαντίου ήταν διασφαλισμένη η χρησιμοποίηση, για επίσημους σκοπούς, μιας αρχαϊκής λίγο ως πολύ μορφής της ελληνικής γλώσσας. Mερικοί από τους Bυζαντινούς συγγραφείς έγραφαν πράγματι σε αττική διάλεκτο, ενώ άλλοι (ιδίως υμνογράφοι και χρονογράφοι) μεταχειρίζονταν ένα ανομοιογενές δειγματολόγιο παραλλαγών της ελληνικής, που βασιζόταν κατά μεγάλο μέρος στην ελληνιστική κοινή, αλλά καμιά φορά είχε και πιο νεωτεριστικά στοιχεία.
Kαι είναι γεγονός ότι, ενώ μόνο μια ελάχιστη μειοψηφία επίλεκτων μορφωμένων διατηρούσε κάποια συνείδηση της αδιάσπαστης από τα κλασικά χρόνια ελληνικότητας, η ελληνική γλώσσα διαφύλαξε την αίγλη της χάρη στη βυζαντινή αυτοκρατορία και την ορθόδοξη εκκλησία. H ελληνική έτσι κι αλλιώς ήταν η γλώσσα όπου γράφτηκαν τα πρωτότυπα κείμενα των πιο πολλών βιβλίων της Kαινής Διαθήκης και σ' αυτή τη γλώσσα η Eκκλησία τελούσε τις ακολουθίες σε όλα τα μέρη που εκκλησιαστικά ελέγχονταν από το Πατριαρχείο της Kωνσταντινούπολης. Kαι πέρα απ' αυτά, στην καρδιά πια της οθωμανικής αυτοκρατορίας ο σουλτάνος εμπιστεύτηκε διοικητικές θέσεις καίριας σημασίας σε Έλληνες, όπως μεταξύ άλλων (από τις αρχές του δέκατου όγδοου αιώνα) τις ηγεμονίες της Bλαχίας και της Mολδαβίας. Aυτά είχαν βέβαια το αποτέλεσμά τους. Πολύ μετά το 1453, δηλαδή πολύ αργότερα κι από την πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, η γνώση της ελληνικής βρισκόταν σε μεγάλη εκτίμηση στην Bαλκανική και στον ευρύτερο χώρο της Aνατολικής Mεσογείου.
Xρ. Xαραλαμπάκης, καθηγητής Γλωσσολογίας, H Eλληνική Γλώσσα, σελ. 55, εκδ. Yπουργ. Eθν. Παιδείας και Θρησκευμάτων, Aθήνα 199_:
H ελληνική γλώσσα αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στην ευρωπαϊκή πολιτισμική ιστορία: είναι η μόνη γλώσσα της οποίας υπάρχουν γραπτά μνημεία από τη δεύτερη χιλιετία π.X. μέχρι σήμερα. H ζωτικότητα της ελληνικής φαίνεται τόσο από τη διάρκειά της όσο και από την παρουσία μεγάλου αριθμού ελληνικών λέξεων στις ευρωπαϊκές γλώσσες.
H αδιάλειπτη συνέχεια της ελληνικής και οι δεσμοί μεταξύ αρχαίας και νεότερης γλώσσας προσδίδουν στην ελληνική μία ανεπανάληπτη ιστορική προοπτική κι έναν πλούτο λεξιλογικό που δεν διαθέτει καμιά από τις λατινογενείς γλώσσες. Tο γεγονός ότι από τον 7ο π.X. αιώνα άρχισε να χρησιμοποιείται η ίδια αλφαβητική γραφή (ελληνικό αλφάβητο) που χρησιμοποιείται, με κάποιες αλλαγές, ως τις μέρες μας, επέτρεψε το λεξιλογικό εμπλουτισμό του γραπτού και έμμεσα του προφορικού λόγου τόσο κατά τη βυζαντινή όσο και κατά τη νεότερη εποχή με λέξεις παλαιότερων περιόδων.
H άμεση σχέση που χαρακτηρίζει τη νεοελληνική με το ιστορικό της παρελθόν είναι το αποτέλεσμα της βούλησης για επιστροφή στις γλωσσικές ρίζες, αλλά και της άμεσης γενεαλογικής σύνδεσης της αρχαίας με τη μεσαιωνική μορφή της γλώσσας και της μεσαιωνικής με τη νεότερη. H επιστροφή στις γλωσσικές ρίζες, που ήταν ένα αίτημα με πανελλήνια απήχηση κατά το 19ο και τον 20ό αιώνα, είχε ως αποτέλεσμα ένα γραπτό κυρίως λόγο όπου συναντώνται όλες οι φάσεις της ελληνικής διαχρονικά κι όπου μπορεί να αντλήσει από αιωνόβιες πηγές το υλικό της γλωσσικής έκφρασης.
H επίδραση που άσκησε ο αρχαίος και ο μεσαιωνικός (βυζαντινός) ελληνικός πολιτισμός στην υπόλοιπη Eυρώπη άφησε έντονα τα ίχνη του στις ευρωπαϊκές γλώσσες. Πολλές ελληνικές λέξεις χρησιμοποιούνται στις γλώσσες αυτές κατά παράδοση, ενώ άλλες προστίθενται κάθε μέρα, κυρίως στην επιστημονική ορολογία. Eπίσης νέες λέξεις εξακολουθούν να πλάθονται με βάση ελληνικές ρίζες. Oι σχέσεις της ελληνικής με τις ευρωπαϊκές γλώσσες, κυρίως τις πιο διαδεδομένες, είναι βαθύτερες και στενότερες απ' όσο θα πίστευε κανείς.
Mαθαίνοντας την ελληνική γλώσσα, δεν μαθαίνει κανείς μόνο μια ζωντανή ευρωπαϊκή γλώσσα που ενσωματώνει στη γραφή και στο λεξιλόγιό της όλη τη διαχρονική εξέλιξη, αλλά ανακαλύπτει και τη μεγάλη επίδραση που άσκησε η ελληνική σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Στα γαλλικά, στα αγγλικά, στα ιταλικά, στα γερμανικά, στα ισπανικά, στα ρωσικά, στα σουηδικά κ.λ.π. λέξεις ελληνικές εμφανίζονται τόσο στον καθημερινό όσο και στον επιστημονικό λόγο. Σταχυολογήθηκαν ενδεικτικά τέτοιες λέξεις, όπως τις συναντά κανείς στις περισσότερο ομιλούμενες γλώσσες των Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων.

Λόγος του Ξ. Ζολώτα στις 2/10/1959

Το 1959, ο Ξ. Ζολώτας έδωσε μία άλλη ελληνοαγγλική ομιλία, ζητώντας να τον ακούσουν με προσοχή, ακόμα κι αν υπήρχε ο κίνδυνος να κουράσει τους ακροατές του. Ιδού ο λόγος και η ελληνική του "μεταγραφή":
Kyrie. It is Zeus' anathema on our epoch (for the dynamism of our economies) and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia.
Κύριοι. Είναι "Διός ανάθεμα" στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας αναιμίας.
It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists.
Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές.
Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their tactics and practices.
Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους.
Our policies should be based more on economic and less on political criteria.
Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια.
Our gnomon has to be a metron between economic,strategic and philanthropic scopes.
Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς.
Political magic has always been anti-economic.
Η πολιτική μαγεία ήταν πάντοτε αντιοικονομική.
In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists.
Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.
Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme.
Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή.
A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic.
Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική.
Parallel to this, we have to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically.
Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς.
These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic.
Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, όταν τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι αλκυονίδων ημερών αίθρια.
The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies.
Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες.
The genesis of the programmed organization will dynamize these policies.
Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα δυναμώσει αυτές τις πολιτικές.
Therefore, i sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies, although I have some logomachy with them.
Γι' αυτόν τον λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές.
I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology.
Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία.
In my epilogue, Ι emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie stenographers.
Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.

Λόγος του Ξ. Ζολώτα στις 26/9/1957

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ' ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος της 26/9/1957, χωρισμενος σε τμήματα για ευκολότερη σύγκριση:
"I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed "Greek" to all present in this room.
Επιθύμησα πάντα να απευθυνθώ σε αυτήν την συνέλευση στα ελληνικά, αλλά συνειδητοποίησα ότι θα ήταν πράγματι "ελληνικά" σε όσους είναι παρόντες σε αυτό το δωμάτιο.
I found out, however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody.
Ανακάλυψα, εντούτοις, ότι θα μπορούσα να κάνω τη διεύθυνσή μου στα ελληνικά που θα ήταν ακόμα αγγλικά για όλους.
With your permission, Mr. Chairman, l shall do it now, using with the exception of articles and prepositions, only Greek words.
Με την άδειά σας, κύριε πρόεδρε, θα το κάνω τώρα, χρησιμοποιώντας με εξαίρεση τα άρθρα και τις προθέσεις, μόνο ελληνικές λέξεις.
"Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.
Κύριοι, ευλογώ τους άρχοντες του Πανεθνικού Νομισματικού Θησαυρού και της οικουμενικής Τράπεζας για την ορθοδοξία των αξιωμάτων, των μεθόδων και των πολιτικών τους, αν και υπάρχει ένα επεισόδιο κακοφωνίας της Τράπεζας με την Ελλάδα.
With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized.
Με ενθουσιασμό συνδιαλεγόμαστε στις συνόδους των δίδυμων οργανώσεών μας στις οποίες οι πολύμορφες οικονομικές ιδέες και δόγματα αναλύονται και συντίθενται.
Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy.
Τα κρίσιμα προβλήματά μας όπως η νομισματική πληθώρα (πληθωρισμός) παράγουν κάποιες αγωνία και μελαγχολία.
This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe.
Αυτό το φαινόμενο είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας. Αλλά, στην διατριβή μου, έχουμε το δυναμισμό να προγραμματίσουμε τις θεραπευτικές πρακτικές ως προφύλαξη από το χάος και την καταστροφή.
In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.
Παράλληλα, μία πανεθνική ανυπόκριτη οικονομική συνεργασία και εναρμόνιση σε ένα δημοκρατικό κλίμα είναι (κάτι) βασικό.
I apologize for my eccentric monologue.
Ζητώ συγγνώμη για τον εκκεντρικό μονόλογό μου.
I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizes and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia".
Υπογραμμίζω την ευχαριστία μου σε σας, κύριοι στο ευγενικό και γενναιόδωρο αμερικανικό έθνος και στους οργανωτές και πρωταγωνιστές της Αμφικτυωνία του και τα γαστρονομικά συμπόσια.

Λόγος του Ξ. Ζολώτα στα γαλλικά

Στο παρελθόν, ο Ξ. Ζολώτας είχε εκφωνήσει και έναν ελληνο-γαλλικό λόγο. Ευκαιρία να μάθουμε και λίγα γαλικούλια! Η μετάφραση έχει κάποια λάθη. Αν κάποιος γνωρίζει γαλλικά και μπορεί να την διορθώσει, η διόρθωσή του είναι ευπρόσδεκτη.
Le Dedale Synchrone Du Cosmos Politique
Το Σύνδρομο του Δαιδάλου του πολιτικού Κόσμου
Kyrie, Sans apostropher ma rhetorique dans l emphase et la plethore, j analyserai elliptiquement, sans nul gallicisme, le dedale synchrone du cosmos politique caracterise par des syndromes de crise paralysant l organisation systematique de notre economie.
Κύριοι, χωρίς αποστροφή στην ρητορική μου μέσα στην έμφαση και την πληθώρα, θα αναλύσω ελλειπτικά, χωρίς γαλλικισμούς, τον δαίδαλο του σύγχρονου πολιτικού κόσμου, που χαρακτηρίζεται από τα σύνδρομα της κρίσης που παραλύουν την συστηματική οργάνωση της οικονομίας μας.
Nous sommes periodiquement sceptiques et neurastheniques devant ces paroxysmes periphrasiques, cette boulimie des demagogues, ces hyperboles, ces paradoxes hypocrites et cyniques qui symbolisent une democratie anachronique et chaotique.
Είμαστε περιοδικά δύσπιστοι και νευρασθενικοί μπροστά σε αυτούς τους περιφραστικούς παροξυσμούς, αυτήν την βουλιμία των δημαγωγών, τις υπερβολές, τα υποκριτικά και κυνικά παράδοξα που συμβολίζουν μία δημοκρατία αναχρονιστική και χαοτική.
Les phenomenes fantastiques quon nous prophetise pour l epoque astronomique detroneront les programmes rachitiques, hybrides et sporadiques de notre cycle atomique.
Τα φανταστικά φαινόμενα που μας προφητεύουν για μια αστρονομική εποχή detroneront τα ραχιτικά, υβριδιογενή και σποραδικά προγράμματα του ατομικού κύκλου μας.
Seule une panacee authentique et draconienne metamorphosera cette agonie prodrome de l apocalypse et une genese homologue du Phenix.
Οι οικονομολόγοι τεχνοκράτες θα είναι οι στρατηγοί ενός θεάτρου πολεμικού και δυναμικού και όχι τους προσήλυτους της στασιμότητας.
Les economistes technocrates seront les strateges d un theatre polemique et dynamique et non les proselytes du marasme.
Μόνος πανάκεια αυθεντικός και δρακονική μεταμόρφωση αυτός ο αγωνιώδης πρόδρομος της αποκάλυψης και μια γένεση ομολογίας του Φοίνικα.
Autochtones helleniques, dans une apologie cathartique, psalmodions les theoremes de la democratie thesaurisante et heroique, soyons allergiques aux parasites allogenes dont les sophismes trop hyalins n ont quune pseudodialectique.
Αυτόχθονες ελληνικές, μέσα σε μια καθαρτική απολογία, ψαλμωδίες τα θεωρήματα της δημοκρατίας θησαυρίζονται και ηρωικά, είναι αλλεργικός στα παράσιτα αλλογενή των οποίων τα υπερβολικά υαλώδη σοφίσματα δεν έχουν παρά ψευδο-διαλεκτική.
En epilogue a ces agapes, mon amphore a l apogee, je prophetise toute euphorie et apotheose a Monsieur Giscard d Estaing, prototype enthousiasmant de la neo-orthodoxie economique et symbole de la palingenesie de son ethnie gallique.
Στον επίλογο σε αυτές συγκεντρώσεις, ο αμφορέας μου έχει apogee, προφητεύω την όλη ευφορία και αποθέωση στον κύριο Giscard Estaing, πρωτότυπο ενθουσιώδη της νέο-ορθόδοξης οικονομίας και σύμβολο της παλιγγενεσίας της γαλλικής εθνότητας.

Η ΦΑΓΟΥΡΑ

Χτες τη νύχτα είδα ένα πολύ παράξενο όνειρο. Ονειρεύτηκα ότι μία φωνή μού είπε:
-Με συγχωρείτε που διακόπτω το προηγούμενο όνειρο σας, άλλα έχω ένα επείγον πρόβλημα και μόνο εσείς μπορείτε να με βοηθήσετε.
Ονειρεύτηκα ότι απάντησα:
-Παρακαλώ, δεν ήταν και τόσο καλό το όνειρο. Αν μπορώ να σας βοηθήσω σε τίποτα…
-Μόνο εσείς μπορείτε να βοηθήσετε, είπε η φωνή. Αλλιώς ό κόσμος μου είναι καταδικασμένος.
-Χριστέ μου! είπα.
Το όνομα του ήταν Φρόκα και ήταν μέλος μιας πολύ αρχαίας φυλής. Ζούσαν εδώ και αμέτρητα χρόνια, σε μία φαρδιά κοιλάδα τριγυρισμένη από γιγαντιαία βουνά. Ήταν ένας ειρηνικός λαός. Και με τον καιρό είχαν βγάλει μερικούς εξέχοντες καλλιτέχνες. Οι νόμοι τους ήταν υποδειγματικοί και ανέτρεφαν τα παιδιά τους με αγάπη και κατανόηση. Αν και μερικοί μεθούσαν υπερβολικά μερικές φορές και υπήρξαν και μερικοί δολοφόνοι, θεωρούσαν τους εαυτούς τους καλά και αξιοπρεπώς σκεπτόμενα όντα πού…..
-Δεν προχωράτε στο επείγον πρόβλημα; τον διέκοψα.
Ο Φρόκα ζήτησε συγγνώμη για τη μακρηγορία του, άλλα εξήγησε ότι στον κόσμο του η σωστή σύνταξη μιας ικεσίας χρειαζόταν και μια μακριά δήλωση για το ήθος του ικέτη.
-Εντάξει, του είπα. Ας προχωρήσουμε στο πρόβλημα.
Ο Φρόκα πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε. Μου είπε ότι πριν από εκατό χρόνια περίπου (όπως λογαριάζουν αυτοί τον χρόνο) μια τεράστια κοκκινοκίτρινη κολόνα κατέβηκε από τους ουρανούς και προσγειώθηκε κοντά στο άγαλμα του Άγνωστου Θεού, μπροστά από το Δημαρχείο, στην τρίτη μεγάλη πόλη τους.
Η κολόνα ήταν περίπου κυλινδρική και είχε κάπου δύο μίλια διάμετρο. Ανέβαινε προς τα πάνω, πέρα από το όριο των οργάνων τους και αψηφώντας κάθε φυσικό νόμο. Έκαναν πειράματα και βρήκαν ότι κρύο, ζέστη, μικρόβια, βομβαρδισμός πρωτονίων, και οτιδήποτε άλλο μπορούσαν να σκεφτούν, δεν επηρέαζε καθόλου την κολόνα. Στεκόταν εκεί, ακίνητη και απίστευτη επί πέντε μήνες, δεκαεννιά ώρες και έξι λεπτά ακριβώς. Τότε, χωρίς κανένα λόγο, η κολόνα άρχισε να κινείται σε βόρειο-βορειοδυτική κατεύθυνση. Η μέση ταχύτητά της ήταν 78,881 μίλια την ώρα (όπως λογαριάζουν αυτοί την ταχύτητα). Έσκαψε μια ρωγμή 183, 223 μίλια μήκος και 2,011 μίλια πλάτος και μετά εξαφανίστηκε. Οι επιστημονικές αρχές δεν μπορούσαν να καταλήξουν πουθενά σχετικά μ’ αυό το γεγονός. Τελικά, δήλωσαν ότι ήταν ανεξήγητο, μοναδικό και πολύ απίθανο να επαναληφθεί. Αλλά ξανάγινε, έναν μήνα αργότερα αυτήν την φορά, στην πρωτεύουσα. Η κολόνα κινήθηκε συνολικά 820,331 μίλια, σε μια φαινομενικά ακανόνιστη πορεία. Οι ζημιές ήταν ανυπολόγιστες. Χιλιάδες ζωές χάθηκαν. Δύο μήνες και μια μέρα αργότερα η κολόνα γύρισε πάλι, χτυπώντας και τις τρεις μεγάλες πόλεις. Τώρα όλοι είχαν καταλάβει ότι όχι μόνο οι ατομικές τους υπάρξεις άλλα όλος ό πολιτισμός τους, και αυτή η ίδια η ύπαρξη τους, εξαρτιόταν από ένα άγνωστο και ίσως απρόσιτο φαινόμενο. Αυτή η διαπίστωση βύθισε σε απελπισία τον πληθυσμό. Η υστερία και η απάθεια εναλλάσσονταν γοργά.
Η τέταρτη εμφάνιση έγινε στους αγριότοπους, ανατολικά τής πρωτεύουσας. Η πραγματική ζημιά ήταν ελάχιστη. Παρ’ όλα αυτά, επικράτησε μαζικός πανικός που είχε σαν αποτέλεσμα έναν τρομακτικό αριθμό αυτοκτονιών.
Η κατάσταση ήταν απελπιστική. Οι ψευδοεπιστήμες μπήκαν κι αυτές στον αγώνα δίπλα στις επιστήμες. Καμιά βοήθεια δεν περιφρονήθηκε, καμιά θεωρία δεν αγνοήθηκε, είτε ήταν βιοχημικού, χειρομάντη η αστρονόμου. Και η πιο απίθανη υπόθεση δεν μπορούσε να αγνοηθεί, προπαντός μετά από κείνη τη φοβερή καλοκαιριάτικη νύχτα που η όμορφη αρχαία πόλη Ράζ και τα περίχωρα της καταστράφηκαν τελείως.
-Με συγχωρείτε, είπα, λυπάμαι που είχατε τόσα προβλήματα άλλα δεν βλέπω τι σχέση έχω εγώ με όλα αυτά.
-Τώρα θα έφτανα και σ’ αυτό, είπε η φωνή.
-Τότε συνεχίστε, είπα, αλλά σάς συμβουλεύω να κάνετε γρήγορα, γιατί νομίζω ότι θα ξυπνήσω άσε λίγο.
-Είναι κάπως δύσκολο να εξηγήσω τον ρόλο μου σ’ όλα αυτά, συνέχισε ό Φρόκα. Το επάγγελμα μου είναι λογιστής. Αλλά σαν χόμπι ανακατεύομαι με διάφορους τρόπους για την διεύρυνση τής νοητικής αντίληψης. Πρόσφατα πειραματιζόμουν με ένα χημικό που εμείς ονομάζουμε Κόλλα και που συχνά προκαλεί καταστάσεις μεγάλου διαφωτισμού.
-Έχουμε παρόμοια χημικά, του είπα.
Τότε καταλαβαίνετε. Λοιπόν, ενώ ταξίδευα (χρησιμοποιείτε αυτόν τον όρο;), ενώ ήμουν κάτω από την επίδρασή του, έγινα κάτοχος μιας γνώσης, μιας πλήρους κατανόησης. Αλλά είναι δύσκολο να εξηγήσω.
-Συνεχίστε, διέκοψα ανυπόμονα, πηγαίνετε στο θέμα.
-Λοιπόν, είπε η φωνή, συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος μου υπάρχει σε πολλά επίπεδα ατομικά, υποατομικά, παλμικά επίπεδα, μία απειρία επιπέδων της πραγματικότητας, και που όλα ανήκουν σε άλλα επίπεδα ύπαρξης.
-Ναι ξέρω, είπα. Πρόσφατα κατάλαβα το ίδιο πράγμα για τον κόσμο μου.
-Έτσι μού ήταν φανερό, συνέχισε ό Φρόκα, ότι ένα από τα επίπεδά μας είχε διαταραχτεί.
-Μπορείτε να γίνετε λίγο πιο σαφής;, είπα.
-Ή γνώμη μου είναι ότι ό κόσμος μου ζει μία παρεμβολή σε ένα μοριακό επίπεδο.
-Απίστευτο, του είπα, αλλά έχετε καταφέρει να εντοπίσετε την παρεμβολή;
-Νομίζω πώς ναι, είπε η φωνή, αλλά δεν έχω αποδείξεις. Όλα αυτά είναι καθαρή διαίσθηση.
-Πιστεύω κι εγώ στην διαίσθηση! του είπα. Πέστε μου… τι βρήκατε;
-Λοιπόν, κύριε, είπε η φωνή δισταχτικά, έχω συνειδητοποιήσει (από διαίσθηση πάλι) ότι ο κόσμος μου είναι ένα μικροσκοπικό παράσιτο σας.
-Πέστε το ξεκάθαρα!
-Εντάξει! Ανακάλυψα ότι από μια σκοπιά, σ’ ένα επίπεδο πραγματικότητας, ό κόσμος μας βρίσκεται ανάμεσα στο δεύτερο και τρίτο κόμβο των δακτύλων του αριστερού χεριού σας. Υπάρχει εκεί επί εκατομμύρια από τα δικά μας χρόνια, που είναι λεπτά για σας. Βέβαια δεν μπορώ να το αποδείξω αυτό και προπαντός δεν σας κατηγορώ.
Δεν πειράζει, του είπα. Λέτε ότι ο κόσμος σας υπάρχει ανάμεσα στον δεύτερο και τρίτο κόμβο του αριστερού χεριού. Εντάξει. Εγώ τι μπορώ να κάνω;
-Να, η γνώμη μου είναι ότι πρόσφατα έχετε αρχίσει να ξύνετε στην περιοχή του κόσμου μου.
-Να ξύνω;
-Νομίζω…
-Και νομίζετε ότι η τεράστια καταστροφική κοκκινωπή κολόνα είναι το δάχτυλό μου;
-Ακριβώς!
-Και θέλετε να σταματήσω να ξύνομαι;
-Μόνο σ’ αυτό το σημείο! είπε βιαστικά η φωνή. Είναι μια αγενής παράκληση και την κάνω μόνο με την ελπίδα να σώσω τον κόσμο μου από πλήρη καταστροφή. Και ζητώ συγγνώμη.
-Μην κάνετε τον κόπο, είπα, τα νοήμονα όντα δεν πρέπει να ντρέπονται για τίποτα.
-Είστε πολύ ευγενικός. Είπε η φωνή. Δεν είμαστε άνθρωποι ξέρετε, άλλα παράσιτα και Δεν έχουμε δικαιώματα πάνω σας.
-Όλα τα νοήμονα όντα πρέπει να πάνε μαζί, του είπα, έχετε και τον λόγο μου ότι ποτέ πια, όσο ζω, δεν θα ξύσω ανάμεσα στον πρώτο και δεύτερο κόμπο των δακτύλων του αριστερού χεριού μου.
-Το δεύτερο και τρίτο, μού υπενθύμισε.
-Δεν θα ξαναξύσω ανάμεσα σε κανένα κόμπο του αριστερού μου χεριού! Αυτό είναι ένας όρκος και μια υπόσχεση που θα κρατήσω όσο έχω αναπνοή.
-Κύριε, είπε η φωνή. σώσατε τον κόσμο μου. Δεν μπορώ να σάς ευχαριστήσω αρκετά. Αλλά παρ’ όλα αυτά σάς ευχαριστώ.
-Παρακαλώ, είπα.
Τότε έφυγε η φωνή και ξύπνησα.
Μόλις θυμήθηκα το όνειρο έβαλα ένα λευκοπλάστη πάνω στους κόμπους του αριστερού μου χεριού. Αγνόησα διάφορους ερεθισμούς σε αυτήν την περιοχή. Δεν έχω καν πλύνει το αριστερό μου χέρι. Φορώ αυτόν το λευκοπλάστη μια εβδομάδα τώρα. Στο τέλος τής επόμενης εβδομάδας θα βγάλω τον λευκοπλάστη. Υπολογίζω ότι αυτό τους δίνει είκοσι με τριάντα δισεκατομμύρια χρόνια με τον δικό τους χρόνο, που πρέπει να είναι αρκετός για οποιοδήποτε γένος.
Αλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα μου. Το πρόβλημα μου είναι ότι τώρα τελευταία έχω κάτι δυσάρεστες διαισθήσεις για τους σεισμούς στο ρήγμα του Αγίου Ανδρέα και στα ηφαίστεια στο κεντρικό Μεξικό. Θέλω να πω ότι σχεδόν όλα ταιριάζουν… και φοβάμαι.
Έτσι, κοιτάξτε… με συγχωρείτε που διακόπτω το προηγούμενο όνειρό σας, άλλα έχω αυτό το επείγον πρόβλημα και μόνο εσείς μπορείτε να με βοηθήσετε…

ΑΝ, του Κίπλινγκ

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω όλοι
τάχουν χαμένα και σ’ εσένα ρίχνουν την αιτία.
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον εαυτό σου όταν ο κόσμος
δε σε πιστεύει κιαν μπορείς να του σχωρνάς τη δυσπιστία.

Να περιμένεις αν μπορείς δίχως να χάνεις την υπομονή σου,
κι αν σε συκοφαντούν να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμα,
κιαν σε μισούν εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
και να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ σοφό στα λόγια.
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς μα να μην είσαι δούλος στα όνειρα σου.
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως σκοπός να γίνει ο στοχασμός σου.
Αν θρίαμβο μπορείς και συμφορά το ίδιο ν’ αντικρύζεις,
κι όμοια να φέρνεσαι στους δυο αυτούς απατεώνες.
Αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς οποίαν αλήθεια είχες ειπωμένη,
παραλαγμένη απ’ τους κακούς θανατερή στους άμυαλους παγίδα
ή συντριμένα να θωρείς όσα στοίχισαν την ζωή σου
και με φθαρμένα ν’ αρχινάς να ξαναχτίζεις εργαλεία.
Αν όσα απόχτησες μπορείς σένα σωρό να τα μαζέψεις,
και δίχως φόβο κορώνα γράμματα όλα να τα παίξεις
και να τα χάσεις και απ’ αρχής ατάραχος να ξεκινήσεις πάλι
κι’ ούτε μιλιά για τον ξαφνικό χαμό σου να μην βγάλεις.
Αν νεύρα και καρδιά και σπλάχνα και μυαλό μπορείς να σφίξεις,
να σου δουλέψουνε ξανά κι’ ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα
και να κρατιέσαι πάντα ορθός, όταν δεν σούχει τίποτε απομείνει
παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σ’ όλα τους «βαστάτε».
Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και όμως να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες να γυρνάς, δίχως απτους μικρούς να ξεμακρύνεις
αν μήτε φίλοι ούτεχθροί μπορούνε πια να σε πειράξουν
κιόλο τον κόσμο ν’ αγαπάς, αλλά ποτέ πάρα πολύ κανένα.
Αν του θυμού σου τις στιγμές, που βγαίνει αδυσώπητη η ψυχή σου
μπορείς ναφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θάναι τότε η Γη, μόσα απάνω της κιαν έχει
και κάτι πιο πολύ ακόμα: Άντρας αληθινός θάσαι, παιδί μου.