Τα πράγματα δεν είναι ΠΟΤΕ έτσι όπως φαίνονται.
Κάποτε ένας αστρονόμος είπε: «Ερεύνησα από την μια άκρη στην άλλη το σύμπαν με το τηλεσκόπιό μου. Πουθενά δεν βρήκα τον Θεό». Και κάποιος βιολιστής του απάντησε: «Και εγώ πήρα το βιολί μου και εξέτασα κάθε κομμάτι του και κάθε χορδή του. Πουθενά δεν βρήκα μουσική». Μη διαβάσετε τις επόμενες σελίδες με τον τρόπο που θα τις διάβαζε ο αστρονόμος.

19 Ιουλίου 2008

Κάλι Γιούγκα, η εποχή της Θεάς-Θάνατος

Πάνω στην γη έχουν ζήσει πολλές ανθρώπινες φυλές που δημιούργησαν μεγάλους πολιτισμούς.
Σύμφωνα με τις "εσωτερικές" παραδόσεις οι φυλές ζουν για χιλιάδες χρόνια πριν φτάσουν στο τέλος της ζωής τους και καταστραφούν. Στην διάρκεια αυτής της "ζωής" παιρνούν από διάφορες ηλικίες που συνήθως αναφέρονται με τα ονόματα Χρυσή, Αργυρή, Μπρούτζινη, Χάλκινη και Σιδερένια.
Η τελευταία αυτή ηλικία ονομάζεται από τους Ινδούς Κάλι Γιούγκα (εποχή της Κάλι, της θεάς του Θανάτου).
Σε αυτήν την Σιδερένια εποχή, δομημένη από Φωτιά και Σίδερο δεν μπορείς να βρεις παρά Σκληράδα, Σκουριά και Θάνατο.
Αυτές είναι οι τρεις ζωτικές ιδιότητες του κόσμου μας που από κάποιον συγγραφέα ονομάζεται "ο πολιτισμός των εχιδνών". Είναι ο πολιτισμός του "μου" και του "πιο", όπου ακόμη και οι λέξεις Ελευθερία, Αγάπη, Δικαιοσύνη κλπ, έχασαν την έννοιά τους και εξυπηρετούν τον διαστρεβλωμένο ανθρώπινο ψυχισμό στην καταστροφική του πορεία.
Παρά τα όσα λένε ή πιστεύουν οι "ρομαντικοί", λειτουργεί ο νόμος του "50 σύν ένα". Η ζυγαριά έχει γείρει και το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο.
Όπως αναφέρει και ένα αρχαίο κείμενο:
Η Γη ολόκληρη θα μείνει ακατοίκητη, ακόμα και ο Θεός θα φύγει από αυτήν.
Πάνω στην άδεια γη Νύχτα και Θάνατος.
Παρά την γενικευμένη πεποίθηση ότι θα "βρεθεί μία λύση" από την τεχνολογία, τα πράγματα έχουν ξεφύγει.

Το νερό μπήκε στο αυλάκι και δεν γυρίζει πίσω.
Οι λίγοι που προσπαθούν, θα καταφέρουν ίσως κάτι για τον εαυτό τους, αλλά ο "πολιτισμός των εχιδνών" είναι ήδη καταδικασμένος.