Τα πράγματα δεν είναι ΠΟΤΕ έτσι όπως φαίνονται.
Κάποτε ένας αστρονόμος είπε: «Ερεύνησα από την μια άκρη στην άλλη το σύμπαν με το τηλεσκόπιό μου. Πουθενά δεν βρήκα τον Θεό». Και κάποιος βιολιστής του απάντησε: «Και εγώ πήρα το βιολί μου και εξέτασα κάθε κομμάτι του και κάθε χορδή του. Πουθενά δεν βρήκα μουσική». Μη διαβάσετε τις επόμενες σελίδες με τον τρόπο που θα τις διάβαζε ο αστρονόμος.

23 Οκτωβρίου 2008

Εθνικιστές και αρχαιόπληκτοι και οι Αμερικανοί;

Ἡ ἀναβίωση τοῦ Παρθενῶνος στο Tennessee

Ἀκριβὲς ὁμοίωμα τοῦ Παρθενῶνος στις Η.Π.Α.

Εἰσέλθετε στὶς πύλες τοῦ δωρικοῦ ναοῦ καὶ φωτογραφηθεῖτε διπλᾶ στην «χρυσελεφάντινη» Ἀθηνᾶ.

Δεν σᾶς γελοὺν τὰ μάτια σας.

Τὸ σύμβολο τῆς Ἀθήνας τοῦ Περικλή, τὸ ἄφθαστο ἀρχιτεκτονικὸ δημιούργημα τοῦ Ἰκτίνου καὶ τοῦ Καλλικράτη μαζὶ μὲ ὄλες τις ἐμπνεύσεις τοῦ Φειδία, στις ἀκριβεῖς τοῦ διαστάσεις, βρίσκεται ὡς ἀκριβὲς ἀντίγραφο στην πόλη τοῦ Nashville στο Tennessee τῶν Ἠνωμένων Πολιτειῶν. Ὁ δωρικὸς ναὸς τῆς Ἀθηνᾶς κοσμεῖ τὸ «Πάρκο τῆς Ἐκατονταετίας» στο Nashville στεγάζοντας τὸ Μουσεῖο Τέχνης τῆς Πόλης. Ἡ ἀνέγερσή του ξεκίνησε τὸ 1897 κατὰ τὸν ἐορτασμὸ τῶν 100 ἐτῶν ζωῆς τοῦ Tennesse καὶ ἀπὸ τότε ἔγιναν πληθώρα ἀλλαγῶν καὶ προσθηκῶν ὥστε να μοιάζει μὲ τήν μεγαλύτερη δυνατήν ἀκρίβειᾳ στον αὐθεντικὸ Παρθενῶνα. Τὰ ὑλικά που ἔχουν χρησιμοποιηθεὶ φυσικὰ δεν βασίζονται στο Πεντελικὸ μάρμαρο ἀλλὰ εἶναι ἔνας συνδυασμὸς πέτρας, τούβλων, τσιμέντου καὶ γύψου. Τὸ ὁμοίωμα διατηρεὶ ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖά που κάνουν τὸν Παρθενῶνα ξεχωριστό.

Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε:

Ὅλα τὰ ὁριζόντια ἀρχιτεκτονικὰ στοιχεῖα διατηροὺν μία ἐλαφρὰ ἀψιδωτὴ κλίση στο κέντρο τοὺς, πρᾶγμά που τὸν ζωντανεύουν κατὰ τὴν παρατήρηση ἄκομα περισσότερο. Ὅλοι οἱ ἐξωτερικοὶ κίονες κλίνουν ἐλαφρῶς πρὸς τὰ μέσα καὶ οἱ γωνιακοὶ διαγωνίως. Αὐτὸ δημιουργεῖ τὴν αἰσθήσῃ ἑνὸς ἐπιβλητικότερου καὶ ὑψηλότερου κτίσματος ἀπὸ ὅ,τι εἶναι στην πραγματικότητα. Ὅλοι οἱ κίονες διαφέρουν στῇ διάμετρο ἀπὸ τοὺς διπλανοὺς τοὺς καὶ τὸ κενὸ ἀνάμεσά τους εἶναι ἐλαφρῶς διαφορετικό. Ὅλοι οἱ κίονες ἔχουν τήν χαρακτηριστικήν ἐλαφρὰν πεπλάτυνση εἰς τὸ μέσον τους, τὴν λεγόμενη «ἔνταση».

Οἱ ἐκπλήξεις ὅμως δὲ σταματοὺν ἔδω.

Καὶ τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ οἰκοδομήματος μοιάζει στον αὐθεντικὸ Παρθενῶνα: Χωρίζεται εἰς δύο μέρη. Στο ἀνατολικὸ μέρος (Ναός) μπορεὶ κάποιος να ἀπολαύσει τὸ ξακουστὸ χρυσελεφάντινο ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς που εἶχε φιλοτεχνήσει ὁ Φειδίας. Βέβαια τὰ ὑλικὰ πλέον εἷναι ὁ γύψος, τὸ τσιμέντο καὶ τὸ ἀτσάλι. Ὁ γλύπτης Alan LeQuire ὁλοκλήρωσε τὸ δύσκολο ἔργο τοῦ ἀγάλματος μεταξὺ 1982 - 1990. Ἡ ἐπιχρύσωση ἔγινε μόλις τὸ 2002. Ἡ Ἀθηνᾶ, ὅπως μπορεὶ κανεὶς να παρατηρήσει διατηρεὶ κάποιες εἰκαστικὲς προσθῆκες, ὅπως τὸ χρῶμα στα μάτια καὶ τὰ χείλη της. Σχετικὰ μὲ τὸ ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς, σύμφωνα καὶ μὲ τὴν ὁμολογία καὶ τῶν ἰδίων, δεν εἴχαν διαθέσιμες ἀρκετὲς πληροφορίες καθὼς τὸ αὐθεντικὸ ἄγαλμα εἶχε ἀφαιρεθεὶ ἀπὸ τὸν ναὸ καὶ εἶχε μεταφερθεὶ στην Κωνσταντινούπολη γύρω στα 400 μ.Χ. ὅπου καὶ ἀργότερα καταστράφηκε (πιθανότατα κατὰ τὴν διάρκεια τῆς 4ης Σταυροφορίας τοῦ 1204 μ.Χ.).

Ἀπὸ http://www.alkman1.blogspot.com/2006_09_10_archive.html

Αφού είναι τόσο εύκολο ρε παιδιά...


Τὸ μόνο εὔκολο κυρίες καὶ κύριοι εἶναι να γράφετε στο μονοτονικὸ καὶ μάλιστα μὲ κάποια σχετικὴ ἄνεση στην ὀρθογραφία:
1) Πρῶτα πρῶτά ποτε να μὴν γράφετε ἀπευθείας στο site. Πάντοτε να γράφετε αὐτό που θέλετε στο WORD για τρεις λόγους:
α) Ἔχει ὀρθογράφο καὶ μπορεὶς να βρίσκεις τὰ βασικὰ λάθη σου. Μὲ δεξί κλικ πάνω στην λέξῃ που βγάζει κόκκινο, ἐμφανίζεται (ὄχι πάντοτε γιατὶ τὸ λεξικὸ δεν εἶναι ὁλοκληρωμένο) ἡ σωστὴ λέξῃ.
β) Τὰ γράμματα εἶναι μεγαλύτερα καὶ ἐπιπλέον ἔχετε πολλὰ ἐργαλεῖα μὲ ἀποτέλεσμα να φτιάχνετε εὐκολότερα τὸ κείμενό σας.
γ) Τὸ Word ἀλλάζει ἀπὸ μόνο του σὲ κεφαλαῖο τὸ πρῶτο γράμμα τῆς πρότασης. Ἔτσι δεν χρειάζεται να τὰ γράφετε ὅλα μὲ κεφάλαια ἣ να τὰ ἀφήνετε ὅλα μικρά.
2) Στο WORD ὑπάρχουν μερικὰ βασικὰ πλῆκτρα για τὸν τόνο καὶ τὰ διαλυτικά. Μήν μου πείτε ὅτι θὰ γράψετε "εφαγα χθες παιδακια" καὶ ὁ ἄλλος θὰ διαβάσει "ἔφαγα χθὲς παϊδάκια" καὶ ὄχι «ἔφαγα χθὲς παιδάκια». Ἣ θὰ γράψετε τὴν λέξη "προισταμαι" καὶ ὁ ἄλλος θα διαβάσει "προΐσταμαι" καὶ ὄχι «προίσταμαι». Ἔτσι τὰ πλῆκτρά που χρειάζεστε εἶναι πέντε:
-Ἐρωτηματικό: πατάτε ἁπλῶς τὸ Q. Πολὺ πιὸ εὔκολο ἀπὸ τὸ να πατάτε Shift καὶ τὸ ἀγγλικὸ ἐρωτηματικό (που τὸ βλέπω καὶ βγάζω σπυριά).
-Ἄνω καὶ κάτω τελεία: πατάτε ἀριστερὸ Shift καὶ τὸ Q.
-Τόνος: πρὶν ἀπὸ τὸ φωνῆέν που θέλετε να τονίσετε πατάτε τὸ πλῆκτρο δίπλα στο Λ. Ἔπειτα πατάτε τὸ φωνῆεν.
-Διαλυτικά: κρατάτε πατημένο τὸ Shift καὶ πατάτε τὸ πλῆκτρο δίπλα στο Λ. Ἔπειτα τὰ ἀφήνετε καὶ τὰ δύο καὶ πατάτε τὸ φωνῆέν που θέλει διαλυτικά.
-Διαλυτικὰ μὲ τόνο: κρατάτε πατημένα ταυτόχρονα τὸ ἀριστερὸ Ctrl καὶ Alt καὶ πατάτε τὸ πλῆκτρο δίπλα στο Λ. Ἔπειτα τὰ ἀφήνετε ὅλα καὶ πατάτε τὸ φωνῆέν που θέλει διαλυτικά.
Μετὰ ἀπὸ μερικὲς φορὲς θὰ τὰ μάθετε ἀπ’ ἔξω (ἀπὸ στήθους ἔλεγαν οἱ πρόγονοί μας). Δεν εἶναι οὔτε δύσκολο οὔτε περίπλοκο.
Δεν λέμε να γράφουμε μὲ ὑπογεγραμμένες καὶ πνεύματα.
Ἐντάξει αὐτὸ εἶναι σχετικὰ δύσκολο, γιατὶ πρέπει να μάθεις ἀρκετοὺς συνδυασμούς.
Ἀλλὰ τὰ βασικὰ εἶναι ἁπλά, ἁπλούστατα. Καὶ ἂν δεν μπορεῖτε να κάνετε κάτι τόσο ἁπλό, μὴν διαμαρτυρηθεῖτε, ὅταν ὁ ἑπόμενος Ὑπουργὸς Παιδείας θὰ σᾶς πει ὅτι καταργεὶ τὸν τόνο γιατὶ εἶναι ἄχρηστος καὶ τὶ τὰ χρειαζόμαστε τὰ πολλὰ φωνήεντα…
Μὴν διαμαρτυρηθεῖτέ που σὲ λίγο τὰ παιδιὰ σᾶς θὰ θεωροῦν τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο σὰν κάτι ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΕΘΑΜΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ.