Τα πράγματα δεν είναι ΠΟΤΕ έτσι όπως φαίνονται.
Κάποτε ένας αστρονόμος είπε: «Ερεύνησα από την μια άκρη στην άλλη το σύμπαν με το τηλεσκόπιό μου. Πουθενά δεν βρήκα τον Θεό». Και κάποιος βιολιστής του απάντησε: «Και εγώ πήρα το βιολί μου και εξέτασα κάθε κομμάτι του και κάθε χορδή του. Πουθενά δεν βρήκα μουσική». Μη διαβάσετε τις επόμενες σελίδες με τον τρόπο που θα τις διάβαζε ο αστρονόμος.

31 Μαρτίου 2013

Ελληνικά προϊόντα

Διάβασα ὅτι οἱ τοῦρκοι προσπάθησαν νά πουλήσουν τό γιαούρτι τους σάν ἑλληνικό. Τό ἴδιο ἔκανε καί μιά γαλλική ἑταιρεία. Ὅλοι μιλᾶνε γιά τό γεγονός ὅτι κάναμε ἑνός εἴδους πιστοποίηση γιά τό γιαούρτι μας στήν Ἀγγλία.
Ἀλλά τό ΚΥΡΙΟ θέμα τῆς ὑπόθεσης δέν εἶναι τό κόπυ-ράιτ ἑνός προϊόντος.
Ἐγώ σέ αὐτό τό κλέψιμο βλέπω ἕνα ἄλλο γεγονός, τό ὁποῖο τεχνηέντως μᾶς ἀποκρύπτουν πάντοτε:
Τά ἑλληνικά προϊόντα ἔχουν ἕνα ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ. Διαφορετικά κανένας δέν θά ἔσκαγε νά μᾶς κλέψει τό ὄνομα.
Σίγουρα παρόμοια κλεψίματα συμβαίνουν πάντοτε. Γιά παράδειγμα μία περιοχή στήν Σητεία τῆς Κρήτης παράγει λάδι τό ὁποῖο γιά χρόνια βγαίνει πρῶτο σέ ποιότητα παγκοσμίως. Εἶχα διαβάσει τότε ὅτι οἱ Ἰταλοί ἀγοράζουν τό λάδι αὐτό χύμα σέ ἐξευτελιστική τιμή, τό συσκευάζουν μέ ἰταλικές ἐτικέτες καί τό πουλᾶνε σάν ἰταλικό! Ἔτσι ἡ Ἰταλία διαφημίζεται μέ τό κλεμμένο ἑλληνικό λάδι.
Τό λογικό συμπέρασμα εἶναι ὅτι εἴμαστε παραγωγοί καλῆς ποιότητας προϊόντων ἀλλά ταυτόχρονα ΤΕΛΕΙΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ, ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ, ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΠΟ ΟΛΑ.
Ἀντί νά εἴμαστε ὅλοι μαζί «σάν μία γροθιά» καί νά δουλεύουμε γιά τό συμφέρον μᾶς εἴμαστε χωρισμένοι σέ ἑκατό κομμάτια.
-Οἱ Νεοδημοκράτες τρῶνε καί δέν μιλᾶνε.
-Τό Πασόκ ἔφαγε καί χωνεύει.
-Τά μικρά κόμματα αὐνανίζονται διανοητικά σπαταλώντας τήν δύναμη τῶν τελείως ἀνεγκέφαλων ψηφοφόρων.
-Οἱ κομμουνιστές ἀνησυχοῦν γιά τήν ἄνοδο τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, μιλώντας γιά φασισμό. Ξεχνᾶνε ὅτι ὁ φασισμός εἶναι «ἀριστερό» παιδί καί ὅτι ὁ χειρότερος φασισμός τῆς ἱστορίας ἦταν ἡ περίοδος τῆς ΕΣΣΔ, ὅταν ὁ λαός (χά, χά, χά) πῆρε τήν ἐξουσία καί κυβερνοῦσε ὁ «πατερούλης» Στάλιν (τό ὄνομα σημαίνει ἀτσάλι στά ρώσικα).
-Οἱ «ἀναρχικοί» δέν ἔχουν ἄλλον πόνο ἀπό τό νά νομιμοποιηθοῦν οἱ λαθρομετανάστες. Τό πλιάτσικο πού πέφτει τούς εἶναι ἀδιάφορο. Αὐτοί ἔχουν σάν μόνο μέλημα νά φᾶνε τούς μπάτσους-γουρούνια-δολοφόνους.
-Τά ΜΜΕ τρῶνε μέ χρυσά κουτάλια γιά νά σᾶς πρήξουν στίς ΜΑΛΑΚΙΕΣ τύπου «μετά τήν ἀπαίτηση ἑκατομμυρίων τηλεθεατῶν» ἤ «τό κάθε ἐπεισόδιο τοῦ Σουλεϊμᾶν κοστίζει 300.000 εὐρώ!!!!!!).
-Οἱ μή κυβερνητικές ὀργανώσεις (ξεφυτρώνουν συνέχεια καινούριες) τρῶνε τόν ἄμπακο ἀπό τόν κρατικό κορβανά, ἀπό ἐσάς δηλαδή κορόιδα.
ΌΟΟΟΛΟΙ μαζί ἀνησυχοῦν γιά τήν δικτατορία, μήν τυχόν καί ξυπνήσει κανένας βλάκας, κλείσει τό ipod ἤ τήν τηλεόραση καί καταλάβει ὅτι σήμερα ἔχουμε μιά κοινοβουλευτική δικτατορία, μπροστά στήν ὁποία οἱ συνταγματάρχες εἶναι «ἀθῶες κορασίδες» καί οἱ Χρυσαυγίτες «νηπιαγωγεῖο».
-Σάν κερασάκι στήν τούρτα ὅλων αὐτῶν, οἱ ἠλίθιοι καταναλωτές προτιμᾶνε σωρηδόν τά ξένα προϊόντα ἀπό πλαστικά τυριά «πού δέν κολᾶνε οἱ φέτες τούς» μέχρι μεταλλαγμένα λουλούδια καί σπόρους ἀπό τήν Ὀλλανδία.
Βλέπεις προτιμᾶνε νά φᾶνε γαλλικό ἤ ὀλλανδικό πλαστικό, ἐπειδή εἶναι δύο ἤ τρία εὐρώ φθηνότερο ἀπό τά καταπληκτικῆς ποιότητας τυριά μας.
Οἱ «φίλοι καί σύμμαχοι» ἔκαναν τελικά καλή δουλειά. Ἔχουν δουλέψει σκληρά βέβαια, ἀφοῦ ἀπό τό 1830 μᾶς ἔχουν φορτώσει τήν κοινοβουλευτική δικτατορία τῶν τριῶν κομμάτων. Ποιά εἶναι αὐτά; Μά φυσικά το Ἀγγλικό, τό Γαλλικό καί τό Ρωσικό κόμμα.
Πάσα ὁμοιότητα μέ τήν ΝΔ, τό Πασοκ καί τό ΚΚ εἶναι τελείως συμπτωματική ΤΕΛΕΙΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ, ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ, ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΠΟ ΟΛΑ Ἕλληνες.

30 Μαρτίου 2013

Ελληνικά προϊόντα (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ)

1) Μόλις γύρισα από το e.bloko που βρίσκεται χαμηλά στον Κηφισό κοντά στην Πειραιώς.
Πραγματικά έμεινα έκθαμβος από την ποικιλία των προϊόντων που παράγονται στην Ελλάδα. Μέχρι οδοντόκρεμες υπήρχαν. Και κυρίως από την πολύ καλή ποιότητα που δεν έχει σχέση με τα περισσότερα προϊόντα των άλλων σουπερ-μάρκετ.

Μπορεί βέβαια να μην έχει σολομό Καναδά, Καμπάρι, μαρμελάδα Νορβηγίας και άλλα εισαγόμενα πλαστικά «νόστιμα και υγιεινά» προϊόντα, αλλά τί να κάνουμε; Πτωχευμένοι είμαστε εξάλλου!


2) Ένα άλλο νέο κατάστημα βρίσκεται στο Μπουρνάζι.

Έχει σχετικά λίγα αλλά καλά προϊόντα Ελλήνων παραγωγών. Όποιος μπορεί ας επισκεφτεί και αυτό το σημείο. Έχει μεγάλο πάρκινγκ και άμεση πρόσβαση από τον δρόμο. Αξίζει τον κόπο να ξεφύγετε λίγο από τα ξένα μαγαζιά που μας πουλάνε μόνιμα τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Άντε παιδιά να κινηθούμε λίγο. Ας αγοράσουμε και κανένα ελληνικό προϊόν.

29 Μαρτίου 2013

Ποιος βλάκας δεν το κατάλαβε ακόμα;

Μία παροιμία λέει ὅτι δέν χρειάζεται νά πιεῖς ὅλο το βαρέλι γιά νά καταλάβεις ὅτι τό κρασί εἶναι ξινισμένο.
Ἀλλά αὐτή ἡ ἁπλή λογική δέν φαίνεται νά λειτούργει στό βαρέλι τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί γενικά στά οἰκονομικά θέματα.
Δέν εἶμαι «εἰδικός» οἰκονομολόγος, οὔτε μέ ἐνδιαφέρει τό θέμα. Γιά μένα ἡ οἰκονομία εἶναι κάτι πολύ ἁπλό:
1) Ἔχω 100 εὐρώ (μπλιάχ…) καί τά βάζω σέ μία τσέπη.
2) Ἀπό αὐτά φροντίζω νά χαλάω ὅσο τό δυνατόν λιγότερα χωρίς χαζούς προγραμματισμούς μέ σκοπό νά ξοδέψω καί τήν τελευταία δεκάρα ὅσο τό δυνατόν «πιό ἐποικοδομητικά».
3) Ἀγοράζω τά ἀπολύτως ἀπαραίτητα, ὅσο πιό φτηνά μπορῶ, χωρίς νά ἐνδιαφέρομαι γιά μόδα, γκάτζετ καί ὅσες ἀηδίες μᾶς ἔχουν φορτώσει τά τελευταῖα χρόνια στό κεφάλι μέ τό μάρκετινγκ.
Ἄν τό καλοσκεφτεῖτε αὐτός εἶναι ὁ μοναδικός τρόπος οἰκονομικῆς διαχείρισης. Τά ὑπόλοιπα γιά μένα εἶναι φούμαρα γιά νά μήν πῶ τήν ἄλλη καταλληλότερη «κλασσική ἑλληνική» λέξη.
Ὁπότε ἐπειδή δέν εἶμαι οἰκονομολόγος κάνω μία ἐρώτηση καί δίνω μία ἀπάντηση τήν ὁποία ἐσεῖς μπορεῖτε νά ἀμφισβητήσετε:
α) Ὅταν πρίν ἀρκετά χρόνια βγῆκε στήν Ἱσπανία ὁ Κονζάλες (ἄν δέν κάνω λάθος τό ὄνομα) ἡ πεσέτα ἔπεσε 10% ἐπειδή λέει «οἱ ἐπενδυτές κράτησαν στάση ἀναμονῆς» μέχρι νά μάθουν γιά τήν οἰκονομική πολιτική πού θά κρατήσει ὁ νέος πρωθυπουργός.
Συμπέρασμα: Ἡ ἀξία ἑνός νομίσματος δέν ἐξαρτᾶται οὔτε ἀπό τήν βιομηχανική παραγωγή, οὔτε ἀπό τόν πλοῦτο τῆς χώρας, οὔτε, οὔτε, οὔτε, οὔτε. Ἐξαρτᾶται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ἀπό τίς χρηματιστηριακές κινήσεις ἐκείνων πού διακινοῦν τό παγκόσμιο χρῆμα. Μέσα σέ μία ἡμέρα δέν μπορεῖ νά πέσει τόσο πολύ ἡ παραγωγή, οἱ πωλήσεις, τά κέρδη κλπ γιά νά ὑποστεῖ τέτοια πτώση ἕνα νόμισμα.
Ὑπάρχει κανένας «εἰδικός» ποῦ νά μπορεῖ νά μέ πείσει ὅτι τό παγκόσμιο οἰκονομικό σύστημα ΔΕΝ εἶναι μία ἀπάτη στημένη ἀπό ἀπατεῶνες;
β) Ἡ Γερμανία ἔχει κερδίσει «λόγω κρίσης» μέχρι σήμερα 68 δισεκατομμύρια μόνο ἀπό τούς τόκους πού θά πλήρωνε ἄν δανειζόταν μέ ἐπιτόκια πρό κρίσης. Ἐπιπλέον ἄν χρεοκοποῦσε ἡ Ἑλλάδα οἱ Γερμανοί θά ἔχαναν πάνω ἀπό 70 δίς τσάκα-τσάκα. Αὐτά δέν τά λέω ἐγώ. Τά λένε οἱ γερμανικές ἐφημερίδες καί τά γερμανικά οἰκονομικά ἐπιτελεῖα.
Συμπέρασμα: Οἱ γερμανοί τοκογλύφοι μᾶς πίνουν τό αἷμα λέγοντας ψέματα.
Ὑπάρχει κανένας «εἰδικός» ποῦ νά μπορεῖ νά μέ πείσει γιά τό ἀντίθετο;
γ) Ἀπό τήν «κρίση» τῆς Κύπρου, μόνο ἡ Γαλλία κέρδισε 260 δισεκατομμύρια! Δέν τό εἶπα ἐγώ. Τό εἶπε ἕνας «εἰδικός» στήν τηλεόραση. Καί ὑποθέτω ποτέ δέν θά ξανακούσετε αὐτόν τόν ἀριθμό.
ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΑΠΛΑ πόσα κέρδισαν οἱ ὑπόλοιποι «φίλοι» μας πού θέλουν νά μᾶς σώσουν.
Τό γαλλικό κέρδος εἶναι τόσο ἰλιγγιῶδες ὥστε εἶμαι πρόθυμος νά δεχτῶ ὅτι παράκουσα καί ὅτι πρόκειται μόνο γιά 260 ἑκατομμύρια. Ἔστω.
Συμπέρασμα: Η ΕΕ εἶναι μία ληστρική μάζωξη «λύκων μέ προβιά προβάτου» πού μόνη ἔγνοια ἔχουν τό κέρδος.
Ὑπάρχει κανένας «εἰδικός» ποῦ νά μπορεῖ νά μέ πείσει ὅτι πρόκειται νά βγεῖ κάτι καλό γιά τήν Ἑλλάδα ὅταν ἔχουμε παραδώσει τά κλειδιά τῆς πατρίδας μας σέ τέτοια καθάρματα;
Δέν ξέρω. Μπορεῖ νά εἶμαι βλάκας ἐγώ. Καί σάν βλάκας θά κάνω μία βλακώδη ἐρώτηση:
Ποιός βλάκας δέν τό κατάλαβε ἀκόμα τί σημαίνει ΕΕ καί «οἰκονομική πολιτική» καί ποιός εἶναι ὁ λόγος ποῦ μᾶς ἔχωσε ὁ «ἐθνάρχης» στήν τότε ΕΟΚ;

27 Μαρτίου 2013

Βραβεύτηκε (άλλη μία φορά) Ελληνίδα

Πρίν μερικές ἡμέρες μία ἑλληνίδα ἔγινε ἡ «γυναίκα τῆς χρονιᾶς στήν Ἀγγλία» μετά τήν βράβευσή της στό Λονδίνο. Ἀσχολεῖται μέ νανοτεχνολογία, ἀναγεννητική ἰατρική καί γενικά μέ «cutting edge technology» γιά νά πετάξω καί τό ἀγγλικό μου, ἀφοῦ αὐτή ἡ μόδα διαφημίζεται σέ ἀκραῖο βαθμό ἀπό τά ΜΜΕ.
ΦΥΣΙΚΑ δουλεύει στό ἐξωτερικό. Στήν Ἑλλάδα τό πολύ-πολύ νά ἦταν σερβιτόρα σέ κάποια καφετέρια, ἀφοῦ οἱ καφετέριες εἶναι οἱ μόνες πού λειτουργοῦν ἐδῶ. Οἱ καφετέριες καί οἱ ὑπηρεσίες κινητῆς τηλεφωνίας πού σᾶς πουλᾶνε ἕνα κινητό πού κοστίζει  πέντε εὐρώ σέ «τιμές εὐκαιρίας» μόνο δύο καί τρεῖς χιλιάδες τά ἑκατό ἐπάνω.
Ά, ξέχασα καί τά Γκούντις καί τίς ἄλλες ἁλυσίδες σκουπιδοφαγίας, στίς ὁποῖες ὅλοι τρέχετε νά συνηθίσετε τά παιδιά σας, μήν τυχόν καί μεγαλώσουν μέ φυσιολογικές συνήθειες διατροφῆς.
Ἀλήθεια ἐμεῖς ἐδῶ τί κάνουμε; Τσακωνόμαστε γιά τήν «δημοκρατική» φύση τῶν Πανεπιστημίων. Τά θέλουμε μπάχαλο, ἕρμαιο τῶν πολιτικῶν ὀργανώσεων τῶν κομμάτων, διεφθαρμένα, χωρίς οὐσιαστική παιδεία. Τά θέλουμε νά εἶναι στά χάλια τοῦ κράτους. Ὅλοι βέβαια οἱ «δημοκράτες» (Παπαρήγα, Διαμαντοπούλου κλπ) στέλνουν τά παιδιά τους στό ἐξωτερικό καί κρατᾶνε τά δημόσια Πανεπιστήμια «μακριά ἀπό τά νύχια τῶν καπιταλιστῶν».
Καί ἐνῶ οἱ «δημοκράτες» γενικῶς ἀσχολοῦνται μέ τά ποσοστά τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς…
Καί ἐνῶ οἱ «εἰδήμονες» στά κανάλια διδάσκουν ὅτι πᾶμε θαυμάσια σέ αὐτόν τόν «δέν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος» δρόμο τῆς λιτότητας…
ὅτι ἀπομένει ἀπό ἐξυπνάδα καί ἐργατικότητα στήν Ἑλλάδα, φεύγει στό ἐξωτερικό. Στό τέλος θά μείνουν οἱ γέροι συνταξιοῦχοι, ἀγράμματοι τηλε-πωλητές προγραμμάτων κινητῆς τηλεφωνίας καί καλλυντικῶν καί φυσικά πολλοί πολλοί ἀνειδίκευτοι πτυχιοῦχοι ἐργάτες-σκλάβοι τῶν 200 εὐρώ καί ΦΥΣΙΚΑ πολλά πολλά γκαρσόνια, ἀφοῦ κάπου πρέπει νά πηγαίνουν νά διασκεδάζουν οἱ Εὐρωπαῖοι.
Ἡ ἐκπαίδευση, ἡ τεχνολογία καί ἡ ἐπιστήμη (καί κάτ΄ ἐπέκτασιν ἡ βιομηχανική παραγωγή) εἶναι κάτι πού κυνηγιέται ἄγρια στήν Ἑλλάδα ἀπό τήν δεκαετία τοῦ 70 καί μετά.
Ἀνόητοι, βλάκες, ἠλίθιοι (συμπληρῶστε ἐσεῖς τίς ὑπόλοιπες βρισιές) Ἕλληνες…

25 Μαρτίου 2013

25 Μαρτίου και αλβανοί μαθητές

Ἀλήθεια, μόλις τώρα τό σκέφτηκα! Βέβαια δέν μπορῶ νά ὑπερηφανευτῶ γιά τήν ἐξυπνάδα καί τήν ἀναλυτικότητά μου, ἀλλά ἔχω μιά ἀπορία:
Πρίν μερικά χρόνια γινόταν μεγάλη φασαρία γιά τό ποιός θά κρατήσει τήν σημαία στήν παρέλαση. Μέ κάποιον τρόπο ἐκείνη τήν ἐποχή φαινόταν σάν νά μήν ὑπῆρχε ἕνα σχολεῖο νά μήν διαθέτει τουλάχιστον ἕναν ἀριστοῦχο Ἀλβανό μαθητή πού ἔπρεπε ἀπό τόν νόμο νά κρατήσει τήν σημαία. Γινόντουσαν φασαρίες ἀπό γονεῖς πού δέν ἤθελαν νά σηκώσει τήν σημαία ἕνας ἀλλοδαπός, πολύ-πολιτισμικοί ἀνεγκέφαλοι φώναζαν γιά φασισμό καί γενικά γινόταν μπάχαλο.
Ξαφνικά βλέπω νά ὑπάρχει μία ἡσυχία γιά τό θέμα. Τί ἀκριβῶς συμβαίνει;
Ἔπαψαν οἱ ἀλβανοί μαθητές νά εἶναι τόσο ἔξυπνοι καί μελετηροί;
Οἱ ἕλληνες μαθητές, μέ ἐθνική συγκίνηση στά στήθια, ἀποφάσισαν νά διαβάσουν;
Ἤ μήπως (μου φαίνεται πιό λογικό) τότε κάποιος μηχανισμός δημιουργοῦσε μαϊμού-ἀριστούχους ἀλλοδαπούς γιά νά ἐπιτευχθεῖ «κάτι» ποῦ δέν καταλαβαίνω ὅμως τί μπορεῖ νά εἶναι;
Ἄν ξέρει κανείς κάτι ἅς τό πεῖ.
Ἐξάλλου ὅπως λέει μία παροιμία «Δύο τεμπέληδες (ἔστω καί ἕλληνες) σκέφτονται περισσότερο ἀπό ἕναν»!

18 Μαρτίου 2013

Ανάκαμψη ante portas

Ἐπιτέλους ἡ ἀνάκαμψη ἔρχεται. Ἐξάλλου τό εἶπε καί ὁ πρωθυπουργός! Ἕνας «ἀέρας» ἀρχίζει νά πνέει στίς τηλεοράσεις καί στούς «εἰδικούς».
Καί σιγά σιγά οἱ μαϊντανοί στά τηλε-παράθυρα, οἱ εἰδικοί «ἐργατολόγοι» πού ποτέ δέν θά μάθουν τί σημαίνει νά δουλεύεις «γιά μιά χούφτα δολάρια» ἤ νά εἶσαι ἄνεργος, καί ὅλοι ὅσοι μᾶς σώζουν πίνοντας τό αἷμα τοῦ δημόσιου ταμείου, μᾶς προετοιμάζουν γιά αὐτήν τήν νέα ἐποχή τιμῆς καί δόξας τῆς ἐργατιᾶς.
Πρίν μερικές ἡμέρες μου ἔστειλαν ἕνα κείμενο μέ μερικές ἐταιρίες πού ζήτησαν 250 μέχρι 300 εὐρώ μισθούς γιά νά κάνουν ἐπενδύσεις στήν Ἑλλάδα. Πάλι καλά πού ζήτησαν καί «μέχρι 300». Κανονικά θά ἔπρεπε νά ζητήσουν μέχρι 250.
Ἄν δέν κάνω λάθος ὁ ἐλάχιστος μισθός τῆς Βουλγαρίας εἶναι 75 εὐρώ καί ὁ μέσος μισθός 250.
Βέβαια δέν «κομίζω γλαύκας ἔς  Ἀθήνας». Τό λένε καί ἄλλοι στό διαδίκτυο. Μόνο  οἱ «εἰδικοί» δέν τό λένε.
Στίς 29 Νοεμβρίου 2012, εἶχα κάνει μία καταχώρηση μέ τίτλο «Δεν καταλαβαίνω». Ἐκεῖ εἶχα ἀναφέρει ἀκριβῶς αὐτό: ὅτι μᾶς πᾶνε γιά μισθούς Βουλγαρίας.
Βέβαια μέ τέτοιους μισθούς ἡ Βουλγαρία εἶχε περισσότερες ἐπενδύσεις, δέν ἀνέκαμψε οἰκονομικά οὔτε καί πλήρωσε τό χρέος της. Αὐτό εἶναι ἀπόλυτα φυσικό, ἀφοῦ τά χρέη, οἱ δεῖκτες καί ὅλα αὐτά τά μπαρμπούτσαλα, τά ὁποῖα τσαμπουνᾶνε οἱ «εἰδικοί» δέν εἶναι παρά μία μεγάλη κομπίνα τοῦ οἰκονομικοῦ συστήματος. Τά χρέη εἶναι λογιστική καί ἡ λογιστική εἶναι ἀπάτη. Ὁ ὁποιοσδήποτε διαβάζει τούς ἀριθμούς καί τούς μεταφράζει ὅπως τόν συμφέρει. Ἡ πραγματικότητα εἶναι ἁπλή:
Οἱ ἑταιρεῖες θέλουν μεγάλα κέρδη. Καί τά μεγάλα κέρδη ἔρχονται μέσα ἀπό τήν μείωση τοῦ κόστους. Καί ἡ μείωση τοῦ κόστους ἔρχεται μέσα ἀπό τήν μείωση τῶν μισθῶν. Καί ἡ μείωση τῶν μισθῶν ἔρχεται μέσα ἀπό τήν «ἀναδιοργάνωση» τοῦ δημόσιου τομέα, τήν μείωση τῶν μισθῶν, τήν αὔξηση τῆς ἀνταγωνιστικότητας καί τήν «μείωση» τοῦ χρέους, ἡ ὁποία βέβαια δέν ἔρχεται ΠΟΤΕ.
Ἀλλά τέλος πάντων, ἄντε βρέ τυχεράκηδες! Μέ χρυσά κουτάλια θά τρῶτε τώρα μέ τήν ἐπερχόμενη ἀνάκαμψη…

16 Μαρτίου 2013

Ένα έξυπνο καπιταλιστικό σχέδιο

Ἐδῶ καί χρόνια εἴμαστε μάρτυρες μιᾶς καταπληκτικῆς καπιταλιστικῆς λεηλασίας στήν χώρα μας. Ξένα κοράκια, σέ συνεργασία βέβαια μέ τά ντόπια, ἐφάρμοσαν ἕνα πανέξυπνο σχέδιο ἐκμεταλλευόμενοι τήν ἀνθρώπινη ψυχολογική ἀδυναμία.
Ὅλη ἡ δουλειά γίνεται στό παρασκήνιο, ἀλλά στήν σκηνή οἱ ἠθοποιοί παίζουν ξεδιάντροπα τόν ρόλο τους. Καί οἱ ἀνεγκέφαλοι θεατές-ψηφοφόροι στηρίζουν πολλές φορές ὑπερθεματίζοντας. Παράδειγμα ἡ δήλωση κάποιου γιά τόν Ἀνδρέα Παπανδρέου: «ἐμεῖς θά τόν ψηφίζουμε μέχρι νά μάθει νά κυβερνάει»!!!
Τό σχέδιο ἦταν ἁπλό καί ἔξυπνο. Στηρίχθηκε καί στηρίζεται στό γεγονός ὅτι οἱ ἄνθρωποι, ἀντίθετα μέ ὅσα ἔχουν ἐκπαιδευτεῖ νά πιστεύουν γιά τόν ἑαυτό τους, δέν εἶναι παρά μία ἀγέλη εὔπιστων ἀτόμων μέ μηδενική μνήμη. Παράδειγμα ἐκεῖνος ὁ πολιτικός πού εἶχε δηλώσει γιά τούς συνταξιούχους: «ζοῦν καί πολύ», φανερώνοντας τήν ἀπέχθειά του στά ἄχρηστα αὐτά πλάσματα. Τώρα φτιάχνει κόμμα, ἐμφανίζεται μέ «ἀνθρώπινο πρόσωπο», μιλάει γιά δίκαιο, ἠθική καί ἄλλες τέτοιες ἀρλοῦμπες καί φυσικά θά βρεῖ κάμποσες χιλιάδες ἀνεγκέφαλους πού θά τόν ψηφίσουν καί αὐτόν, δίνοντάς του τό δικαίωμα νά τσεπώνει χρῆμα ἀπό τόν δημόσιο κορβανά.
Βέβαια ἐδῶ, πού τά λέμε, δέν εἶναι εὔκολο νά θυμᾶσαι καί νά συνδυάζεις «ἀσήμαντα» γεγονότα τά ὁποῖα μπορεῖ νά ξεκινᾶνε εἴκοσι ἤ καί παραπάνω χρόνια πρίν. Παράδειγμα τό δῶρο τῶν ἑορτῶν. Τά ἐξοφλητικά ἔλεγαν κάποτε: «Δῶρο Χριστουγέννων». Ξαφνικά ἐμφανίστηκε ἕνα ἐξοφλητικό πού ἔγραφε: «Ἐπίδομα Χριστουγέννων». Στιγμιαία το δῶρο μετατράπηκε σέ ἐπίδομα.
Τό γεγονός συνέβη ἐπί βασιλείας τοῦ «μεγάλου δημοκράτη» Ἀνδρέα Παπανδρέου κάποια στιγμή τήν δεκαετία τοῦ 80. Κάποιος τότε βλέποντας τό χαρτί εἶπε: «θά μᾶς κόψουν τό δῶρο». Καί ἐξήγησε: «τό ἐπίδομα νομικά μποροῦν νά τό κόψουν ὅτι ὥρα θέλουν, τό δῶρο ὄχι».
Δέν περιμένω βέβαια νά ἔχει πάρει κανένας εἴδηση αὐτό τό «φύτεμα» τῆς μείωσης τοῦ δώρου, οὔτε καί νά τό θυμᾶται καν. Τελικά δέν περιμένω οὔτε καί νά δεχτεῖ κάποιος ὅτι ὑπῆρχε τόσο μακρόπνοο σχέδιο. Ἀλλά ἔτσι εἶναι τά καπιταλιστικά σχέδια: ἁπλά, μέ μεγάλο «ὁρίζοντα πραγματοποίησης» καί μέ ἐναλλακτικές λύσεις ἐάν κάτι στραβώσει.
Θέλετε ἄλλο ἕνα στοιχεῖο μακρόπνοου προγραμματισμοῦ;
Πάντα ὑπῆρχε μεγάλη διαφορά στά ἐργασιακά δικαιώματα δημοσίων καί ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων. Εἶναι ἀνθρώπινα φυσικό, οἱ ἰδιωτικοί νά ζηλεύουν τούς δημόσιους ὑπάλληλους. Ὅμως ΚΑΝΕΝΑΣ δέν ἀσχολήθηκε τό γεγονός ὅτι τά δικαιώματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἦταν ἕνα εἶδος κυματοθραύστη πού προστάτευε τά δικαιώματα τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων. Ἀμφιβάλλω δέ ἄν μπορεῖ καν νά καταλάβουν οἱ περισσότεροι αὐτήν τήν ἔννοια.
Πῶς θά καταρρεύσει ὁ «κυματοθραύστης» αὐτός; Πολύ ἁπλό: ξεκινώντας τήν ἀπαξίωση τοῦ δημόσιου τομέα.
Δεκαετίες ἀπό κλεψιές δημόσιου χρήματος, κομπίνες, ἠθελημένη ἠθική διάβρωση τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καί φυσικά ἔξυπνες «ἀποκαλύψεις» δημιούργησαν τήν ἀτμόσφαιρα «γιά ὅλα φταίει τό δημόσιο».
Καί ὑπάρχουν ἀκόμα πολλοί, οἱ ὁποῖοι συνεχίζουν νά πιστεύουν τόν μύθο αὐτόν. Παρά τό γεγονός ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι παίρνουν ἕνα πολύ μικρό δῶρο πλέον καί οἱ ἰδιωτικοί ΚΑΘΟΛΟΥ.
Καί τώρα, μέ διαλυμένο δημόσιο τομέα, μέ ὑπερχρεωμένο κράτος, μέ ἐξαθλιωμένους πολίτες ἀρχίζει σιγά σιγά τό πολυεθνικό φαγοπότι. Ἐξ ἄλλου τό ἀνήγγειλε καί ὁ «πρωθυπουργός» τῆς χώρας. Σέ λίγο ἀρχίζει ἡ ἀνάκαμψη. Ξέχασε νά δηλώσει «τῶν ἀριθμῶν» γιατί ἡ δική σας ἀνάκαμψη ἀργεῖ ἀκόμη.

Οι κλέφτες της αγάπης μας

Κάθε τόσο γράφω κείμενα γιά τήν κατάστασή μας, ἡ ὁποία ἔχει σχέση μέ τήν παγκόσμια κατάσταση, ἡ ὁποία ἔχει σχέση μέ τόν ἀνθρώπινο ψυχισμό, ὁ ὁποῖος δέν ἔχει πλέον καμία σχέση μέ ἀνθρωπιά. Καί ἕνα χαρακτηριστικό γνώρισμα εἶναι ἐκεῖνοι πού κλέβουν τήν ἀγάπη μας.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε ἕνα κείμενο ὅπου ὁ ἀρθρογράφος ἔκανε μία συγκλονιστική ἀνακάλυψη: κατάλαβε ὅτι τά παιδιά πού κρατᾶνε οἱ ζητιάνες εἶναι ναρκωμένα γιά νά μήν κινοῦνται.
Λές καί θέλει πολύ μυαλό καί πολύ ἔρευνα γιά νά καταλάβεις ὅτι εἶναι ἀδύνατον γιά ἕνα παιδί τεσσάρων ἐτῶν νά κάθεται συνέχεια ἀκίνητο καί νά κοιμᾶται. Ἕνα τέτοιο παιδί δέν μπορεῖ νά κάτσει ἥσυχο πάνω ἀπό ἕνα δευτερόλεπτο. Ὁ ἐγκέφαλός του διψάει γιά ἐμπειρίες καί τό σῶμα του γιά κίνηση.
Αὐτό βέβαια δέν εἶναι τό μόνο παράδειγμα κλοπῆς τῆς ἀγάπης μας.
-Πρίν πολλά χρόνια, ΞΑΦΝΙΚΑ, τά φανάρια εἶχαν γεμίσει ἀπό μικρά παιδιά πού ζητιάνευαν, καθάριζαν τζάμια ἤ πούλαγαν διάφορα. Καί τό κράτος δικαίου πού ἔχουμε (πολύ ὡραῖο αὐτό τό ἀνέκδοτο) δέν ἐνδιαφέρθηκε νά μάθει γιατί παιδιά πού ἔπρεπε νά εἶναι σέ κάποιο σχολεῖο τριγυρνᾶνε ἀνάμεσα στά αὐτοκίνητα. Ἔπειτα, καί πάλι τελείως ξαφνικά, τά παιδιά ἐξαφανίστηκαν. Προφανῶς κάτι συνέβη τό ὁποῖο δέν θά μάθουμε ποτέ.
-Σέ φανάρι κάπου στήν Ἀθήνα εἶδα ἔκθαμβος  τήν ἑξῆς σκηνή: Ἕνας «ἀνάπηρος» μέ στραβωμένο πόδι, κούτσαινε καί πήγαινε ἀπό τό ἕνα αὐτοκίνητο στό ἄλλο ζητιανεύοντας. Ἀκριβῶς στήν ἀπέναντι μεριά, στά ἀπέναντι σταματημένα αὐτοκίνητα, ἕνας ἄλλος «ἀνάπηρος» μέ στραβωμένο πόδι καί αὐτός, κούτσαινε καί πήγαινε ἀπό τό ἕνα αὐτοκίνητο στό ἄλλο ζητιανεύοντας!  Ἀπίστευτη σύμπτωση ἤ ἀπίστευτο θράσος;
-Στό Μοναστηράκι, Κυριακή πρωί, ἕνας πιτσιρικάς εἶναι καθισμένος στήν ἄκρη τοῦ δρόμου ζητιανεύοντας ἀπό τούς περαστικούς. Τόν εἶδα κατεβαίνοντας τόν δρόμο. Μετά ἀπό μισῆ ὥρα περίπου ξαναπέρασα ἀπό τό ἴδιο σημεῖο. Ὁ πιτσιρικάς εἶχε ἀφήσει τό πόστο του. Εἶχε πάει δύο μέτρα παραδίπλα καί κάπνιζε κάτω ἀπό ἕνα δεντράκι. Ἀπίστευτο θράσος ἤ ὄχι;
-Σέ φανάρι κάπου στήν Νίκαια ἕνας σκελετωμένος τύπος, κάπου στά σαράντα, βρώμικος, ἀξύριστος καί ἀναμαλλιασμένος ζητιάνευε καπνίζοντας. Στήν ἄκρη, στό πεζοδρόμιο ὑπῆρχε ἕνα μισοάδειο μπουκάλι μέ μπύρα καί ἕνα πακέτο τσιγάρα. Ἀπίστευτο θράσος ἤ ὄχι;
Φυσικά ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἀναξιοπαθοῦντες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀόρατοι γιά τό παγκόσμιο «κράτος δικαίου». Ἀλλά ὑπάρχουν καί πολλοί (ἴσως οἱ περισσότεροι) οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἕναν σκοπό: νά κλέψουν τήν ἀγάπη μας. Αὐτός ὁ σκοπός εἶναι ἕνας πολύ ἰδιαίτερος σκοπός. Ἔχει σχέση μέ ἐκεῖνο τό Σύστημα, τό ὁποῖο ἀναφέρω κάθε τόσο στά κείμενά μου. Αὐτό τό Σύστημα (ὄχι οἱ πολυεθνικές, ὄχι οἱ Ἑβραῖοι, ὄχι οἱ τάδε ἤ οἱ δείνα) ἐπιδιώκει ἐδῶ καί πολύ καιρό τήν μεταμόρφωσή μας σέ ζῶα. Καί ἕνα μέσον γιά νά τό ἐπιτύχει αὐτό εἶναι οἱ ζητιάνοι πού κλέβουν τήν ἀγάπη μας.
Εἶναι τόσο ἐξώφθαλμα ὁρατή ἡ ἀσυδοσία, ἡ αὐθάδεια, ἡ κοροϊδία ἀπό πολλούς ἀπό αὐτούς, ὥστε τό ἀποτέλεσμα εἶναι ἕνα: Κρυώνει τήν ψυχή μας.
Δέν μπορεῖς πλέον νά πιστέψεις κανέναν πού σου λέει «χρειάζομαι βοήθεια». Σιγά σιγά ἡ καλοσύνη, ἡ ἀγάπη καί ἡ εὐαισθησία γιά τόν συνάνθρωπό μας σβήνει. Σιγά σιγά ἡ καρδιά μᾶς μετατρέπεται σέ ἕνα κομμάτι πάγο. Σιγά σιγά μετατρεπόμαστε σέ ζῶα, τά ὁποῖα μποροῦν νά χαίρονται καί νά τρῶνε, τήν στιγμή πού δίπλα ἕνα ἄλλο ζῶο πεθαίνει τῆς πείνας ἤ τρώγεται ζωντανό.
Οἱ κλέφτες της ἀγάπης: ἄλλο ἕνα δεῖγμα τοῦ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ Ἀντίχριστου.

12 Μαρτίου 2013

Λάθος διάγνωση

Ὅλοι οἱ «εἰδήμονες» περί τήν οἰκονομία (ξένοι καί ντόπιοι) διαγωνίζονται σέ ἕναν παράλογο διαγωνισμό βλακείας. Κάποτε ἕνας τροϊκανός εἶχε προτείνει νά ἀδειάσουμε ἀπό κατοίκους τά μικρά νησιά! Μέσα στόν τεραστίας μικρότητας ἐγκέφαλό του αὐτό του φάνταζε σάν καλή οἰκονομική λύση. Κανονικά θά ἔπρεπε νά πάρει Νόμπελ στά οἰκονομικά. Πρόκειται γιά τρομερή ἰδέα. Ἄν μαζευτοῦμε ὅλοι οἱ Ἕλληνες στήν Ἀθήνα καί μάλιστα (συμπληρώνω ἐγώ) καθόμαστε τέσσερις-τέσσερις σέ κάθε δωμάτιο, τότε τά συνολικά ἔξοδα θά μειώνονταν θεαματικά. Δέν παρακολουθῶ εἰδήσεις, καί δέν μαθαίνω τά καταπληκτικά σενάρια καί ἰδέες πού κατεβάζει ἡ γκλάβα τῶν ξένων «εἰδημόνων». Ἀλλά ὅλα αὐτά τά κουφά, οἱ προβλέψεις τοῦ ΔΝΤ καί τῆς ΕΕ, οἱ ὁποῖες κάθε φορᾶ πέφτουν ἔξω, ὅλη αὐτή ἡ ἀπίστευτη ἀνοησία ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἐκπαιδευμένοι στό θέμα, μοῦ θυμίζει ἕνα ἀνέκδοτο πού ἄκουσα ἀπό τόν πατέρα μου πρίν 50 περίπου χρόνια. Τρεῖς γιατροί κάθονται καί πίνουν καφέ κάποιο ἡλιόλουστο κυριακάτικο πρωινό στό Σύνταγμα. Βλέπουν νά ἔρχεται ἀπό μακριά ἕνας τύπος πού περπατοῦσε περίεργα, λίγο σκυφτός μπροστά, μέ τά πόδια λίγο λυγισμένα καί κάνοντας μικρά βήματα. Λέει ὁ πρῶτος: -Κοιτάξτε αὐτόν ἐκεῖ. Εἶναι προφανές ὅτι πάσχει ἀπό παραμόρφωση τῶν γονάτων λόγω ἀρθρίτιδος, καί ἀπό ἄρχουσα ἐκφυλιστική σπονδυλαρθροπάθεια τῆς σπονδυλικῆς στήλης. -Ὄχι, ἀπαντάει ὁ ἄλλος. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μεγάλη καθίζηση μεσοσπονδυλίων δίσκων, λόγω βαριᾶς ἐργασίας, μέ ἀποτέλεσμα ἰσχυρή ὀσφυαλγία καί πόνους στήν ὄρθια στάση. -Μά τί λέτε κύριοι συνάδελφοι, λέει καί ὁ τρίτος. Ὁ ἄνθρωπος ὑποφέρει ἀπό περιστροφικό ἴλιγγο λόγω διαταραχῆς τοῦ περιφερικοῦ αἰθουσαίου συστήματος τοῦ αὐτιοῦ του. Οἱ γιατροί συνεχίζουν νά λογομαχοῦν γιά τήν αἰτία μέχρι τήν στιγμή πού ὁ ἄρρωστος , φανερά ὑποφέροντας , περνάει δίπλα τους. Τόν σταματοῦν λοιπόν, τοῦ ἐξηγοῦν καί τόν ρωτᾶνε γιά τό ποιός ἀπό τούς τρεῖς εἶχε δίκιο. -Κύριοι, τούς ἀπαντάει αὐτός, κάναμε λάθος καί οἱ τέσσερις. Ἐσύ νόμιζες ὅτι ἔχω ἀρθρίτιδα, ἀλλά δέν ἔχω. Ἐσύ νόμιζες ὅτι ἔχω ὀσφυαλγία, ἀλλά δέν ἔχω. Ἐσύ νόμιζες ὅτι ἔχω ἴλιγγο, ἀλλά δέν ἔχω. Καί ἐγώ νόμιζα ὅτι ἤθελα νά κλάσω καί χέστηκα!

9 Μαρτίου 2013

Η «δύναμη» του νου

Μέσα στό ἄθλιο καί ἀδύναμο ἀνθρώπινο ὅν μέ τήν ἄθλια συμπεριφορά ὑπάρχει ἕνα πραγματικά θαυμάσιο ἐργαλεῖο. Πρόκειται γιά ἕνα ἀπίστευτα περίπλοκο καί οὐσιαστικά ἄγνωστο ἐργαλεῖο, τό ὁποῖο μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἄνετα σάν τό πολυπλοκότερο ὄργανο τό ὁποῖο κατάφερε νά δημιουργήσει ποτέ ἡ Φύση ἀπό «κτίσεως κόσμου».
Αὐτό τό ὄργανο εἶναι ὁ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος.
Δυστυχῶς ὅμως εἶναι ἁπλά ἕνα ὄργανο. Ἐξαρτᾶται ἀπό τόν χειριστή τοῦ κατά πόσον θά λειτουργήσει σωστά. Κανένας ὅμως δέν ἐκπαιδεύει τόν χειριστή. Ἔτσι ὁ ἐγκέφαλος λειτουργεῖ τυχαία καί μπορεῖ νά δημιουργεῖ προβλήματα ὄχι μόνο στόν χειριστή ἀλλά καί στούς ἄλλους.
Τό νά λειτουργήσει σωστά ἕνας τέτοιο μηχάνημα δέν γίνεται μέ δύο ἁπλές ὁδηγίες ἤ ἐπειδή υἱοθετοῦμε κάποιες ἀπόψεις.
Οἱ ἄνθρωποι σέ αὐτό τό σημεῖο εἶναι τελείως ἀδαεῖς. Γιά παράδειγμα μερικοί υἱοθετοῦν τήν συνήθεια νά τρῶνε, νά ντύνονται καί νά συμπεριφέρονται μέ συγκεκριμένο τρόπο. Ἔτσι τούς εἶπαν, καί ἔτσι νομίζουν ὅτι θά ἐπιτύχουν αὐτόν ἤ ἐκεῖνον τόν στόχο.
Κανένας ὅμως δέν τούς πληροφόρησε γιά τό γεγονός τῆς ἀνεξέλεγκτης καί συχνά λανθασμένης ἐγκεφαλικῆς λειτουργίας. Ὁ ἐγκέφαλος, ἀπό μόνος του ἤ μέ λάθος καθοδήγηση, μπορεῖ νά καταλήξει σέ λάθος συμπεράσματα.
Δέν πρόκειται νά ἀναλύσω «το πῶς καί τό γιατί». Δέν ἀναλύονται ἔτσι ἁπλά οὔτε γίνονται κατανοητά ἔτσι ἁπλά. Καί τό κυριότερό «το πῶς καί τό γιατί» δέν γίνονται δεκτά ἔτσι ἁπλά, ἀκόμα καί ἀπό αὐτόν πού θά πεῖ ὅτι τά δέχεται (πιστέψτε μέ ἔχω πείρα ἐπί αὐτοῦ του θέματος).
Στό βίντεο θά δεῖτε μία ἁπλή μαύρη φιγούρα νά περιστρέφεται. Καρφῶστε σταθερά το μάτι σας σέ ἕνα σημεῖο. Θά διαπιστώσετε ὅτι γυρίζει πρός μία κατεύθυνση πάντοτε. Ἄν ὅμως κοιτάξετε ἀλλοῦ ἤ μετακινήσετε τό βλέμμα, θά διαπιστώσετε ὅτι ἡ εἰκόνα ἀλλάζει φορά περιστροφῆς. Στήν ἀρχή θά νομίζετε ὅτι τό κάνει τό βίντεο. Ἀλλά δέν τό κάνει.
Ὑπεύθυνος εἶναι ὁ νοῦς, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νά ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ κάποιο «σῆμα» πού ἔρχεται ἀπό τόν ἐξωτερικό κόσμο, ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.
Ἐπίσης θά καταφέρετε νά ἀλλάζετε κάθε τόσο νά ἀλλάζετε τήν περιστροφή «παίζοντας» μέ τά μάτια σας. Καί, ἐπίσης, θά διαπιστώσετε τό ἐκνευριστικό φαινόμενο ὅτι ἐνῶ τό ἔχετε κάνει, κάποιες φορές ὁ ἐγκέφαλος «κολλάει» καί σᾶς δείχνει μέ τό ζόρι μία μόνο κατεύθυνση.

8 Μαρτίου 2013

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΠΟΝΩΝ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Κάποια γεγονότα μέ «ἀναγκάζουν» νά ἐπαναλάβω μία παλιότερη καταχώρηση. Βέβαια τήν ἔχω «φάτσα-πόστα» (ὅπως λέγανε παλιά) δηλαδή στήν πρόσοψη της σελίδας μου, ἀλλά τίποτε δέν προδίδει τήν σπουδαιότητά της. Αὐτήν πού ἐγώ νομίζω τουλάχιστον ὅτι ἔχει.
Μὴν περιμένετε ΠΟΤΕ νὰ θεραπευτεῖτε σὲ ὁποιονδήποτε θεραπευτῆ καὶ ἂν πηγαίνετε. Ὅλοι θὰ προσφέρουν λίγο ἢ πολὺ κάποια ἀνακούφιση καὶ σπανίως τελειωτικὴ θεραπεία.
Ἀφῆστε τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ περισσότεροι δὲν ἐνδιαφέρονται καν νὰ θεραπευτεῖτε ἀλλὰ ἐνδιαφέρονται περισσότερο νὰ εἴσαστε τακτικοὶ πελάτες τους.
Γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο θὰ πρέπει νὰ κάνετε ὅτι μπορεῖτε (καὶ ὅτι ξέρετε) γιὰ τὴν ὑγεία σας.
Πρέπει νὰ ψάξετε, νὰ πειραματιστεῖτε νὰ μελετήσετε καὶ νὰ ἀνακαλύψετε τὰ «κουμπιὰ» τὰ ὁποῖα θὰ βοηθήσουν στὴν θεραπεία.
Ἐπάνω σε αὐτὸν τὸν τομέα μπορῶ νὰ σᾶς βοηθήσω (στὸ μέτρο τῶν δυνατοτήτων μου). Μπορεῖτε νὰ κατεβάσετε ἀπὸ ἐδῶ μία μικρὴ μέθοδο γυμναστικῆς-χειροπρακτικῆς-βελονισμοῦ-σιάτσου, ἡ ὁποία θὰ σᾶς βοηθήσει ὄχι μόνο σὲ χρόνιους πόνους, ἀλλὰ ἴσως ἀκόμα καὶ σὲ θεραπεία μεγάλου ἀριθμοῦ δυσλειτουργιῶν.
Ἡ μέθοδος αὐτὴ εἶναι ἁπλή, πρακτικὴ καὶ πολὺ δραστική, ἀλλὰ φυσικὰ μὴν περιμένετε θαύματα. Ἡ φύση δὲν προχωράει μὲ ἅλματα καὶ ἂν ἐσεῖς ἔχετε προσπαθήσει γιὰ δέκα, εἴκοσι ἢ καὶ παραπάνω χρόνια γιὰ νὰ ἀποκτήσετε ἕνα πρόβλημα, φυσικὰ δὲν θὰ θεραπευτεῖτε μέσα σὲ λίγες μέρες.
Κάνετε κλικ στον σύνδεσμο για να το κατεβάσετε
Το βιβλίο των πόνων του σώματος

ΜΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΛΕΕΙ: ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ. ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΡΚΕΤΟ...

Παράλογη φορολόγηση

Στήν μανία τους νά μαζέψουν ὅσο περισσότερο χρῆμα γίνεται καί νά ἐξαθλιώσουν ὅσο πιό πολύ μποροῦν τήν Ἑλλάδα, προτάθηκε νά φορολογοῦνται ὅσοι πηγαίνουν στό γυμναστήριο. Ἀφοῦ μπορεῖς νά δίνεις στό γυμναστήριο εἶσαι πλούσιος, κάτι σάν αὐτούς πού ἔχουν κότερα. Μόνο πού αὐτοί ποὐ ἔχουν κότερα ΔΕΝ πληρώνουν, ὅπως καί αὐτοί πού γενικά ἔχουν τό χρῆμα.
Βέβαια ἕνας εὐρωπαῖος ὑπαλληλίσκος, μεγαλωμένος στά πούπουλα καί χωρίς νά ἔχει ἰδέα τί σημαίνει δουλειά ἤ ἀνεργία, εἶχε δηλώσει ξεκάθαρά τους στόχους τῆς ΕΕ: «στήν Βουλγαρία παίρνουν 200 εὐρώ μισθό. Ἐσεῖς γιατί θέλετε νά παίρνετε 700;» Τότε (πού ὁ μισθός ἦταν 700 εὐρώ) εἶχε γίνει ἡ δήλωση αὐτή πού ἔδειχνε ΚΑΘΑΡΑ τούς ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ τῆς «πολιτισμένης» αὐτῆς ἕνωσης.  Καί ἀπορῶ γιατί κανένας ντόπιος μαλάκας «εἰδήμων» περί τήν πολιτική καί τήν οἰκονομία δέν τό λαμβάνει ὑπόψιν τοῦ αὐτό στήν προσπάθειά του νά ἐξηγήσει το πῶς καί τό γιατί (ἅς μέ συγχωρήσουν οἱ μαλάκες ἐπειδή δέν ἤθελα νά τούς προσβάλω).
Αὐτή ἡ ἀνεξέλεγκτη καί χωρίς καμία λογική καί προγραμματισμό τῶν ἀνεγκέφαλων ὑπαλληλίσκων τῆς καπιταλιστικῆς Εὐρώπης καί τῶν ντόπιων σφουγγοκωλάριων, μοῦ θυμίζει ἕνα ἀνέκδοτο σαράντα χρόνια παλιό. Ἀπό τότε ἡ ἐφορία δέν εἶχε λογική, συνέπεια, προγραμματισμό, καί ὅτι ἄλλο θά προδιδε μία σοβαρή ὑπηρεσία.
Αὐτό εἶναι λοιπόν τό ἀνέκδοτο:
Πηγαίνει ἕνας ἐφοριακός γιά ἔλεγχο σέ ἕναν παραγωγό κοτόπουλων. Ἀνοίγει τά βιβλία, κοιτάζει τούς ἀριθμούς καί ρωτάει:
-Καί τί τροφή δίνετε στά κοτόπουλα;
-Φύραμα, ἀπαντάει ὁ παραγωγός.
-Φύραμα ἔ; Μά αὐτό εἶναι φτηνό καί πρέπει νά κερδίζετε πολλά. Ἀλλά ἐσεῖς δηλώνετε ὅτι κερδίζετε μόνο 100.000. Ἄρα ἀποκρύπτετε εἰσοδήματα. Σᾶς βάζω 50.000 πρόστιμο.
Πληρώνει ὁ παραγωγός (τί νά ἔκανε ἄλλωστε…).
Τόν ἑπόμενο χρόνο πάει πάλι ὁ ἐφοριακός γιά ἔλεγχο. Ἀνοίγει τά βιβλία, κοιτάζει τούς ἀριθμούς καί ρωτάει:
-Καί τί τροφή δίνετε στά κοτόπουλα;
-Καλαμπόκι, ἀπαντάει ὁ παραγωγός.
-Καλαμπόκι ἔ; Μά αὐτό εἶναι ἀκριβό. Ἀλλά ἐσεῖς δηλώνετε ὅτι κερδίζετε μόνο 100.000. Ἄρα γιά νά ἀντέχετε νά ταΐζετε τίς κότες καλαμπόκι σημαίνει ὅτι κερδίζετε πιό πολλά καί ἑπομένως ἀποκρύπτετε εἰσοδήματα. Σᾶς βάζω 50.000 πρόστιμο.
Πληρώνει ὁ παραγωγός (τ ίνά ἔκανε ἄλλωστε…).
Τόν ἑπόμενο χρόνο πάει πάλι ὁ ἐφοριακός γιά ἔλεγχο. Ἀνοίγει τά βιβλία, κοιτάζει τούς ἀριθμούς καί ρωτάει:
-Καί τί τροφή δίνετε στά κοτόπουλα;
-Δέν ξέρω, ἀπαντάει ὁ παραγωγός. Τούς δίνω λεφτά καί τρῶνε ἔξω!!!

7 Μαρτίου 2013

Εἰδικές ἀνάγκες, εἰδικές ἱκανότητες

Ὑπάρχουν πολλά ἄτομα τά ὁποῖα εἴτε ἔχουν κάποιο πρόβλημα ὑγείας, εἴτε ἁπλά ἔχουν πρόβλημα στήν συμπεριφορά  καί στήν ἀντίληψή τους γιά τήν ζωή.
Ἀπό πρακτικῆς ἄποψης αὐτά τά ἄτομα μποροῦν νά μποῦν στήν κατηγορία «ἀνάπηροι».
Ἡ μόδα ὅμως τοῦ «πολιτικῶς ὀρθοῦ» τα βαφτίζει «ἄτομα μέ εἰδικές ἱκανότητες». Λές καί δέν εἴμαστε ΟΛΟΙ ἄτομα μέ εἰδικές ἱκανότητες. Λές καί δέν εἴμαστε ΟΛΟΙ ἀνάπηροι σέ κάτι.
Ὅμως ἡ καταπληκτική αὐτή μόδα ἔχει καταφέρει νά κρύβει τίς πραγματικές αἰτίες καί νά τυφλώνει τήν ἀνθρώπινη ψυχή. Γιά τόν περισσότερο κόσμο αὐτό εἶναι ἕνας καλός τρόπος γιά νά συνεχίσει νά ζεῖ χωρίς ἀναστολές καί ἐνοχές.
Ἀφοῦ ἐγώ (ὄντας τυχερός) δέν ἔχω τέτοιο πρόβλημα, τό ὀνομάζω «εἰδική ἱκανότητα», δείχνω τήν «εὐαισθησία» καί τήν «ἀνθρωπιά» μου καί συνεχίζω νά ζῶ στόν κόσμο μου.
Πάντως πράγματι μερικά ἄτομα ἔχουν ὄντως εἰδικές ἱκανότητες. Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι τήν ἱκανότητα δέν τήν ἔχουν καί οἱ ὑπόλοιποι «φυσιολογικοί» ἄνθρωποι. Ἁπλά ἡ «ἀσθένεια» τοῦ συγκεκριμένο ἀτόμου ἐπιτρέπει σέ μία κρυμμένη ἱκανότητα νά βγεῖ καί νά ἐκδηλωθεῖ.
Μία τέτοια περίπτωση εἶναι ὁ νεαρός αὐτιστικός του βίντεο. Ἔχει μία καταπληκτική ἱκανότητα ὀπτικῆς μνήμης. Δυστυχῶς δέν ἔχω χρόνο νά κάτσω νά φτιάξω ὑπότιτλους. Παρακολουθῆστε ὅμως πώς καταφέρνει μέ μία βόλτα πάνω ἀπό μία τοποθεσία νά τήν ἀναπαράγει μέ φωτογραφική ἀκρίβεια.

1 Μαρτίου 2013

Η άγνοια και το Σύστημα

Εἶναι καταπληκτικό πόσο μᾶς ἔχει ξεκουτιάνει τό Σύστημα. Κοκορεύονται ὅλοι γιά τίς γνώσεις τους καί κανένας δέν καταλαβαίνει ὅτι ὅλα ὅσα ξέρει, συνήθως, δέν χρησιμεύουν σχεδόν σέ τίποτε.
Δύο νέοι πέθαναν σήμερα καί ἄλλοι τρεῖς χαροπαλεύουν στό νοσοκομεῖο ἀπό δηλητηρίαση μονοξειδίου τοῦ ἄνθρακα. Εἶχαν τήν φαεινή ἰδέα νά ἀνάψουν μία ψησταριά μέ κάρβουνα καί νά τήν βάλουν μέσα στό δωμάτιο γιά νά ζεσταθοῦν!
Ἤξεραν γιά αὐτοκίνητα, διαδίκτυο, ἅι-πόντ, ὑπολογιστές καί προγράμματα. Ἤξεραν καί πόσα γκόλ ἔβαλε ἤ ὁμαδάρα τούς ἐδῶ καί 200 ἀγῶνες. Γνώριζαν ὅλους τους τραγουδιστές καί τά συγκροτήματα.
Ἦταν πανέξυπνοι μέ «τό πιάνο τους καί τά γαλλικά» τους, ὅπως λέγανε παλιότερα.
Ἐκεῖνο ὅμως πού δέν ἤξεραν ἦταν ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΔΙΔΑΞΕΙ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ. Καί αὐτό ἐπειδή τό σχολεῖο ἔχει καταντήσει ἀποθήκη παρκαρίσματος ἀνηλίκων.
Προσωπικά ἔμαθα στό γυμνάσιο ὅτι τά κάρβουνα σέ κλειστό χῶρο «τρῶνε» τό ὀξυγόνο καί βγάζουν ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ καί ΑΟΣΜΟ μονοξείδιο τοῦ ἄνθρακα.
Προφανῶς. Οἱ νεαροί εἶχαν δίκαιο μέσα στήν θανάσιμη ἄγνοιά τους. Γεννήθηκαν μέσα σέ ἕνα Σύστημα ὅπου ὅλοι φροντίζουν νά τούς φουσκώνουν τόν ἐγωισμό. Τούς ἐκπαιδεύουν ἀπό τήν πρώτη μέρα τῆς ζωῆς τους ὅτι «αὐτοί εἶναι καί κανένας ἄλλος».
Καί τότε ποιός θά προσέξει στά ΕΚ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ βαρετά μαθήματα; Ἔτσι κι ἀλλιῶς δέν ἔχουν σημασία γιά νά πᾶνε σέ κάποια σχολή. Ἔτσι κι ἀλλιῶς δέν χρησιμεύουν στό πανεπιστήμιο. Ἔτσι κι ἀλλιῶς εἴτε διαβάσουν εἴτε δέν διαβάσουν, εἴτε προσέξουν εἴτε δέν προσέξουν ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΑΞΗ.
Γιά αὐτό εἶναι προτιμότερο νά χαζεύουν, νά ζοῦν μέσα ἀπό τό διαδίκτυο καί νά μαστουρώνουν. Καί νά ζοῦν μία ἀτυχηματική ζωή, βασισμένη σέ ὄνειρα καί φαντασίες. Ἡ χαρά τοῦ Συστήματος.
Δέν ἦταν οἱ νεαροί πού ἄναψαν τά κάρβουνα γιά νά ζεσταθοῦν. Ἦταν τό Σύστημα πού ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ καί ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ καί νά τούς κάνει τελείως ἀμαθεῖς καί ταυτόχρονα νά νομίζουν ὅτι «τά ξέρουν ὅλα».
Μήν μοῦ πεῖτε ὅτι δέν εἶναι ἔτσι. Ἀναρωτηθεῖτε γιά τά πράγματα πού ξέρετε, γιά τά πράγματα πού δέν ξέρετε καί γιά τά πράγματα πού νομίζετε ὅτι ξέρετε. Ἄν εἴσαστε εἰλικρινεῖς σέ αὐτήν τήν ἀναρώτηση θά πέσετε ἀπό τά σύννεφα.
Ἐάν λοιπόν δέν τό ξέρατε (μεθυσμένοι ἀπό τήν προπαγάνδα τοῦ Συστήματος ὅτι «ἐσεῖς εἶστε καί κανένας ἄλλος») ὅτι δέν πρέπει νά ἀνάβετε κάρβουνα σέ κλειστό χῶρο, τότε πρέπει νά τό μάθετε. Καί νά τό πεῖτε καί στά παιδιά σας.
Ὁ λόγος εἶναι ὀφθαλμοφανής.
ΥΓ. Καλόν θά ἦταν νά ἀσχοληθεῖτε ἀρκετά μέ αὐτήν τήν ἀναρώτηση πού ἀνέφερα προηγουμένως. Ὁ λόγος ἐδῶ δέν εἶναι τόσο ὀφθαλμοφανής, ἀλλά σᾶς βεβαιῶ ὅτι εἶναι σημαντικότατος.