Τα πράγματα δεν είναι ΠΟΤΕ έτσι όπως φαίνονται.
Κάποτε ένας αστρονόμος είπε: «Ερεύνησα από την μια άκρη στην άλλη το σύμπαν με το τηλεσκόπιό μου. Πουθενά δεν βρήκα τον Θεό». Και κάποιος βιολιστής του απάντησε: «Και εγώ πήρα το βιολί μου και εξέτασα κάθε κομμάτι του και κάθε χορδή του. Πουθενά δεν βρήκα μουσική». Μη διαβάσετε τις επόμενες σελίδες με τον τρόπο που θα τις διάβαζε ο αστρονόμος.

11 Οκτωβρίου 2016

Τιμωρία και μωρία…

Για οτιδήποτε κάνεις στην ζωή σου, λαμβάνεις αμοιβή…
Εάν κάνεις “κακές” πράξεις, αμείβεσαι με “κακές” πράξεις…
Όμως…
Αναρωτιέμαι εάν αυτή η ανταμοιβή με την μορφή της τιμωρίας που συνοδεύεται πάντα με λύπη, μπορεί να αποφευχθεί…
Μπορεί;
Όταν ένα τιμωρημένο άτομο ερευνώντας τα αίτια της δράσης του καταλάβει ότι έκανε λάθος που έβλαψε εαυτόν και αλλήλους… Και επειδή θα νιώσει άσχημα για αυτό, θελήσει να επανορθώσει, αλλά δεν μπορεί… Τότε υποφέρει… Και πονάει…
Και επειδή πονάει πολύ, εύχεται να του δοθεί μία ακόμα ευκαιρία για να αποδείξει την μεταμέλειά του!!! Γιατί έχει μετα-νοήσει, επειδή έχει κατα-νοήσει μέσα στην καρδιά του το λάθος του…
Εάν η κατα-νόηση και η μετά-νοιά του είναι βαθιά, αναμφισβήτητα δεν θα επαναλάβει το ίδιο λάθος…
Και δεν το επαναλαμβάνει, όταν το γεγονός επαναλαμβάνεται!!!
Και τότε η τιμωρία παύει να υφίσταται…
Αλλά εάν δεν πάψει, δικαίως μπορούμε να πούμε:
“Τί μωρία η τιμωρία”…
Όμως, ό,τι και να λέμε, ένα είναι το σίγουρο:
Λόγω της άγνοιας που μας διακατέχει, αδυνατούμε να μιλάμε με βεβαιότητα για το μέγεθος των λαθών άλλων ανθρώπων (γιατί δεν γνωρίζουμε τις αιτίες)… Όπως και για το μέγεθος της τιμωρίας που τους αντιστοιχεί (γιατί δεν γνωρίζουμε την ακριβή αντιστοίχηση με βάση τον γήινο και τον Θεϊκό Νόμο)… Και επίσης για το μέγεθος της μετάνοιας στο οποίο έχουν φτάσει, εφόσον έχουν οδηγηθεί σε αυτήν…
Οπότε υποθέτω ότι, θα πρέπει όλη η προσοχή μας να στραφεί ολοκληρωτικά μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο… Και να σταθεί ερευνητικά πάνω στα δικά μας προσωπικά λάθη, με σκοπό την αυτοβελτίωση που θα επέλθει σαν αποτέλεσμα της μετά-νοιας!!!
Τι λέτε;
ΠΗΓΗ: ΙΔΟΥ 
%ce%b7